เช้าวันนี้ชาลีมาดักรอลิตาเช้ากว่าเดิมเพราะว่านี่อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่จะได้เจอกันแล้วก็ได้ เขาคาดหวังว่าจะได้เจอเธอ และก็ไม่ผิดไปจากที่คาดไว้ เขาได้เจอกับลิตาแล้ว ร่างกายเขาเริ่มสั่น แต่ก็พยายามยิ้มออกมาให้เป็นปกติเท่าที่จะทำได้ ซึ่งลิตาที่ยังยืนตาค้างกับการได้เห็นเขาก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน
เขาจะมาทำไมนะ แต่มาก็ดีเหมือนกัน เพราะเธอคงต้องคุยกับเขาก่อนจะจากกันสักหน่อย เธอไม่รู้ว่าเธอจะได้ทุนไหม หากไม่ได้ทุนเธอกับเขาก็ไม่มีอะไรให้ต้องเจอกันอีก แต่หากเธอได้รับทุนแล้วได้เรียนที่เดียวกันกับเขา มหาวิทยาลัยกว้างใหญ่เธอจะทำเป็นไม่เห็นเขาก็แล้วกันให้มันจบลงที่วันนี้นั่นแหละดีที่สุดแล้ว
“เรามารับเธอ”
“อืม กำลังอยากเจอพอดีเลย เดี๋ยวสอบเสร็จแล้ว ลิตามีเรื่องจะพูดด้วยน่ะ”
“ได้สิ” บรรยากาศเช้านี้มันทำให้กระอักกระอ่วนอย่างไรก็ไม่รู้แต่ทั้งสองคนก็พยายามแสร้งทำเป็นว่าที่ผ่านมามันไม่มีอะไร และทั้งสองคนก็
