ลิตาค่อย ๆ ขยับตัวลุกขึ้นอย่างช้า ๆ โดยมีชาลีคอยช่วยประคองเธอเอาไว้ เธอเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรงพลางเหลือบสายตามองดูชาลีไปด้วย
“เข้ามาได้...” ว่าจะถามว่าเข้ามาได้ยังไง เธอก็เพิ่งนึกได้ว่าเพราะเขามีคีย์การ์ด พร้อมทั้งกุญแจห้องของเธออยู่ด้วย แล้วในตอนที่เขาขอมาหา เธอก็อนุญาตเขาด้วย เธอเลยไม่ถามเขาอีก แต่ว่าใบหน้าของเขาก็ทำเอาเธอหงุดหงิดอยู่เหมือนกันคงเพราะเขามีสีหน้าที่ประดับรอยยิ้มพอใจราวกับว่าพอใจที่เห็นว่าเธอลืมไปว่าเขามีคีย์การ์ดห้องเธออยู่
“เรามีคีย์การ์ดพร้อมกุญแจ” พูดแล้วชูขึ้นพร้อมตุ๊กตาหมาตัวน้อยสีขาวจมูกดำ หูดำ ใส่ปลอกคอสีดำอวดเธอด้วย
“เรามาคุยเรื่องที่ยังคุยไม่จบน่ะ”
“อ้อ ขะ ขอลิตาไปดื่มน้ำก่อนนะ” ชาลีปล่อยลิตาไปดื่มน้ำเอาง่าย ๆ ไม่เพียงแค่นั้นเขายังมองตามเธอไปจนสุดสายตา สักพักเธอก็เดินออกมาพร้อมกับน้ำดื่มเย็น ๆ และแก้วน้ำพร้อมกับรินมันให้ชาลีที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะที่เธอนอนเล่นเมื่
