อะไรกันทำไมพี่คนนั้นถึงมาอยู่ที่นี่ได้ แล้วทำไมถึงยังทำเป็นสนิททั้ง ๆ ที่เธอกับเขาไม่ได้สนิทกันสักหน่อย ลิตาเดินกลับไปที่ห้องเรียนหัวสมองพยายามคิดถึงความเป็นไปได้ที่เขาคนนั้นจะมาเรียนที่นี่แต่คิดอย่างไรก็คิดไม่ออกสักที
“เฮ้อ... ทำไมถึงมาเรียนที่นี่นะ ไม่ใช่ว่าหนีออกจากบ้านอีกแล้วหรอกนะ”
ถึงจะไม่ได้เจอกันมานาน แต่ลิตาก็ยังเป็นห่วงเขาเสมอ และแม้จะไม่ได้สนิทกันแน่นอนว่าไม่ใช่ในเชิงชู้สาวหรืออะไรหรอก เรียกได้ว่าเป็นความสัมพันธ์แบบคนคุ้นหน้าเสียมากกว่า แทบจะไม่ค่อยได้คุยกันเลยแต่ว่าเวลาที่ไปเจอกันข้างนอกเราสองคนก็จะทักทายกันบ้างแบบคนที่คุ้นหน้าคุ้นตากันก็เท่านั้น
“แต่ว่าพี่เขามีเงินมากขนาดนี้เลยเหรอ แต่ก็ไม่แปลกนะบ้านเขาก็พอมีเงินอยู่นี่นา แค่ว่าหนีออกจากบ้านมาเรียนที่นี่เลยเหรอ? เฮ้อ ช่างเถอะไม่ใช่เรื่องของเราสักหน่อย” ลิตาสลัดความเป็นห่วงเป็นใยออกไปจากนั้นก็เดินเข้ามาในห้องเรียนก็เห็นครองข
