10 - เรื่องเข้าใจผิด

2050 Words

ชาลีกับลิตาต่างก็อ้าปากค้างตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน โดยเฉพาะชาลีที่หวังมาผูกมิตรพอเจอป้าของลิตาพูดแบบนี้ก็เหมือนกับตัวเองเป็นวัวสันหลังหวะ เพราะเขาตั้งใจมาผูกมิตรจริง ๆ เผื่อว่าในอนาคตเรื่องของเขากับลิตาจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเขาจะได้เข้าทางป้าได้อย่างสะดวก แต่ใครจะไปรู้เล่าว่าป้าของเธอจะหวงหลานสาวมากเสียขนาดนี้ “มะ ไม่ใช่นะครับ ผะ ผม” อ่า ทำไงดีเนี่ยไปไม่เป็นเลย “เหอะ จะบอกว่าเป็นเพื่อนทั้ง ๆ ที่ได้กินหลานสาวฉันไปแล้วน่ะเหรอ หน้าตัวเมียดีนี่พอหนุ่ม” O.O ยะ ยังไม่ได้แอ้มเลยครับคุณป้า ผมก็อยากแอ้มอยู่แต่หลานสาวคุณป้าเขาให้ผมได้แค่เพื่อน ตอบไปแบบนี้หัวจะแบะไหมเนี่ย ป้าหันไปด้านข้างหยิบเอาไม้กวาดทางมะพร้าวแบบยาวออกมาชี้หน้าของชาลีจนเกริกต้องเดินเข้ามาขวางหน้าชาลีเอาไว้ “คุณหนูเป็นอะไรมั้ยครับ” “ไม่เป็นไรครับน้าเกริก แต่ว่า...” “ให้ผมจัดการให้มั้ยครับ จะหักแขนหรือขาดี” เดี๋ยว มันจะไม่เป็นเรื่องใหญ่เอาเหรอ? “ไม่ต้องครับ เดี๋ยวผมจัดการเอง” เกริกค่อนข้างคิดมาก เขาที่มีตำแหน่งเป็นบอดี้การ์ดของคุณชานนท์ในตอนนี้ต้องรับหน้าที่ดูแลลูกชายที่ท่านรัก ก่อนออกมาจากบ้านท่านสั่งไว้ว่าหากคุณหนูเป็นรอยแม้แต่ปลายเล็บท่านจะจัดการเขากับลุงจนกว่ารอยช้ำของหนูคุณจะหาย แล้วคุณหนูของเขาดันผิวขาวขนาดนี้ มีหวังหากเศษฝุ่นโดนก็คงเป็นรอยแล้วมั้ง “แต่ว่า... ขอโทษครับคุณหนู” เห็นสายตาแล้ว ความเป็นลูกผู้ชายก็เข้าใจได้ เกริกถอยหลังไปสองสามก้าว มองดูเหตุการณ์ที่คุณหนูว่าจะเป็นคนจัดการด้วยตัวเอง “ป้าคะ ชาลีเขาเป็นเพื่อนลิตาจริง ๆ ค่ะ ระ เรายะ ยังไม่ได้เป็นอย่างที่ป้าคิด” และไม่น่าจะมีทางเป็นไปได้ด้วย แค่รถของเขาคันที่นั่งมาก็น่าจะซื้อบ้านที่แสนอบอุ่นของป้าได้สองหลังเลยละมั้ง เราต่างกันมากเกินไป ทว่าลิตาไม่รู้เลยว่าป้าของเธอไม่ได้ฟังทั้งประโยค แต่ท่านได้ยินเพียงแค่คำว่า ‘ยังไม่ได้เป็นอย่างที่คิด’ มันแปลว่าเดี๋ยวมันต้องเป็นอย่างที่คิดแน่ ๆ ใช่ไหม? “ขอโทษที่ผมแนะนำตัวช้านะครับคุณป้า ผมชื่อชาลีครับเป็นเพื่อนร่วมห้องของลิตา แล้วก็เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันด้วยครับ” ชาลีพยายามทำเสียงให้นุ่มที่สุด เพื่อให้ท่านรู้ว่าเขานั้นมาที่นี่ด้วยความบริสุทธิ์ใจประมาณ 50% ได้ล่ะมั้ง “ที่ผมมาที่นี่เพราะผมมาเที่ยวครับ รู้มาว่าลิตาจะกลับบ้านเลยอาสามาส่งน่ะครับ เราเป็นเพื่อนที่สนิทกันมากครับ” เรากอดกันแล้ว จับมือกันแล้วด้วยครับป้า “มาเที่ยวเหรอ ไม่ได้จีบลิตาของฉันจริง ๆ เหรอ” อยากจีบครับ แต่เธอไม่เปิดโอกาส ชาลีคิดแบบนั้นอยู่ในใจแต่ใบหน้าของเขาก็แสดงออกไปด้วยรอยยิ้มพร้อมทั้งส่ายหน้าไปด้วย ขอแค่ลิตามีใจ หรือส่งสัญญาณให้เขาสักหน่อยเขาจะรีบกลับคำในทันที “จริงเหรอลิตา” พวกคนกรุงเทพเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวนัก หลานจะทันคนหรือเปล่าก็ไม่รู้ “จริงค่ะ ชาลีมาเที่ยวพักผ่อนสองวันหนึ่งคืนเขาเลยอาสามารับมาส่งน่ะค่ะ” “ขอโทษทีนะคะป้าลิตาขอแนะนำเพื่อนให้รู้จักนะคะ นี่ชาลีค่ะป้าเป็นเพื่อนลิตา ชาลีท่านนี้คือป้าพิณนะเป็นป้าแท้ ๆ ของลิตา” ชาลีโค้งตัวลงเล็กน้อยเพื่อทักทายแต่แล้วเหมือนจะเพิ่งนึกได้เขาก็ยกสองมือขึ้นกระพุ่มไหว้อย่างนอบน้อม “สวัสดีครับคุณป้า” พิณรู้สึกละอายใจนิดหน่อยที่เข้าใจผิดเด็ก ๆ ไป ก็หลานสาวของเธอสวยน่ารักออกขนาดนี้ เธอก็กลัวว่าหลานสาวของเธอจะไม่ทันคนน่ะสิ “อืม ป้าก็ขอโทษนะที่เข้าใจผิดไปน่ะ ป้าเป็นห่วงลิตา ลิตาน่ะตอนอยู่ที่นี่ก็ไม่ค่อยมีเพื่อน เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน ขลุกอยู่แต่กับป้า” “ไม่เป็นไรครับคุณป้าเข้าใจผิดกันได้” “อีกอย่างป้าก็ลืมไปว่าสมัยนี้แล้วผู้หญิงกับผู้ชายก็เป็นเพื่อนกันได้” ตัวของพิณเองแม้จะอายุมากแต่ก็ถือว่าผ่านโลกมาน้อย บางทีเธอก็คิดว่าอายุไม่ใช่ตัววัดประสบการณ์หรอกนะ เพราะหลายสิ่งหลายอย่างที่เธอไม่เคยรู้ก็ได้มารู้จากคนรุ่นใหม่ และนักอ่านที่เชื่อมั่นในตัวเธอ “ป้าไม่เชิญเข้าบ้านหรอกนะ บ้านนี้น่ะจะเชิญแค่หลานเขยเท่านั้น” เหมือนว่าเขาจะมีเป้าหมายแล้วล่ะ “ไม่เป็นไรครับคุณป้า ผมคิดว่าจะมาส่งลิตาเฉย ๆ น่ะครับ” แย่จริงอย่างนี้ก็มาเสียเที่ยวเลยล่ะสิเนี่ย “พรุ่งนี้กลับกี่โมงก็ส่งข้อความมานะ เดี๋ยวเรามารับ” “อือ ขอบใจมากนะ แล้วก็ขอโทษด้วยนะ” ชาลียิ้มรับก่อนโบกมือให้ลิตา เขาหันไปหาป้าของเธอแล้วยกสองมือกระพุ่มไหว้อย่างนอบน้อม “ผมกลับโรงแรมก่อนนะครับ สวัสดีครับคุณป้า” “ไปดีมาดีล่ะ แล้วก็ขอบใจมากนะที่มาส่งลิตาของป้า” พิณเดินโอบลิตาพากันเข้าไปในบ้านไม้หลังสีขาว บ้านหลังนี้เป็นบ้านที่ลิตาอยู่มาตั้งแต่จำความได้ ฉะนั้นของทุกชิ้นในบ้านหลังนี้ล้วนเป็นความทรงจำให้เธอทั้งหมด “เอาของไปเก็บเถอะห้องของลิตาป้ายังทำความสะอาดให้ทุกวัน ไม่ต้องกังวลว่าจะไม่มีที่นอนหรอกนะ” พิณกลับมาที่ห้องทำงานของตัวเองเธอจัดการเซฟงานของเธอก่อนจะเดินออกมาแล้วเปิดตู้เย็นดูว่าจะทำกับข้าวอะไรให้หลานกินบ้าง เมื่อคิดได้แล้วก็เดินไปที่แปลงผักที่อยู่ด้านหลังเธอปลูกพวกผักสวนครัวเอาไว้นิดหน่อยด้วยเลยมั่นใจเรื่องความสะอาด ก่อนจะกลับเข้ามาแล้วจัดการทำกับข้าวที่ลิตาชอบกิน “ป้าคะลิตาไปอาบน้ำก่อนนะคะ” “ตามสบาย” ลิตาเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ เธอแต่งตัวออกมาจากห้องน้ำหลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว และช่วยป้าของเธอหยิบนั่นทำนี่ สองป้าหลานก็เริ่มพูดคุยกันด้วยความคิดถึง “ไปอยู่ที่โน่นมีเพื่อนเยอะมั้ย” พูดไปก็ทำกับข้าวไป “ลิตามีเพื่อนหลายคนเลยค่ะ มีคนที่ป้าเห็นเมื่อกี้ชื่อชาลี มีครองขวัญ วินเนอร์ ไลก้า วาโย” พูดแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเปิดรูปภาพที่ถ่ายด้วยกันเป็นกลุ่มให้ป้าเธอดู แม้ในภาพตัวเธอจะใกล้กับชาลีก็เถอะ แต่ว่ามันเป็นภาพที่ดีที่สุดแล้ว “เด็ก ๆ หน้าตาดีกันทุกคนเลยนะเนี่ย” พิณมองไปที่รูปภาพที่ลิตาเอาให้เธอดู เธอก็รู้สึกดีใจที่หลานสาวมีเพื่อนกับเขาบ้างแล้ว แถมหน้าตาของหลานก็ดูมีความสุขมากด้วย เพียงแค่ได้เห็นหลานมีความสุขคนเป็นป้าอย่างเธอก็วางใจแล้วล่ะ “ทุกคนเรียนเก่งมากค่ะ ตอนที่ลิตาไปแรก ๆ เรียนไม่ค่อยทันทุกคนก็มาช่วยกันติวให้ลิตาจนเรียนได้ทันเลยนะคะ” พูดจบแล้วก็เปิดภาพไปให้ดูอีก ภาพนี้เป็นภาพที่ทำงานพาร์ตไทม์ “ลิตาเคยส่งให้ป้าดูแล้วนี่” “ใช่ค่ะ ลิตากลัวป้าลืมนี่คะ” “ป้าจะลืมได้ยังไงล่ะ” หลานสาวของเธออยู่ในสังคมที่ดีเลยนะ มีเพื่อนดี เจ้านายดี สภาพแวดล้อมที่ดี เธอคงไม่มีอะไรให้ต้องห่วงหลานสาวอีกแล้วล่ะมั้ง “ลิตาป้ารู้ว่าป้าไม่ควรพูดเพราะป้าเป็นผู้ใหญ่ แต่ว่าถ้าป้าไม่พูดไม่สอนเรื่องนี้แล้วใครจะมาพูดมาสอนล่ะ” “เรื่องอะไรเหรอคะ” พิณลังเลเล็กน้อยแต่ก็พูดสอนหลานสาวออกไป เธอไม่ใช่คนที่หัวโบราณขนาดนั้น และเธอก็กำลังพยายามทำความเข้าใจวัยรุ่นอยู่ แม้เธอจะเคยผ่านช่วงวัยเดียวกับลิตามาแต่ว่ามันไม่มีทางเหมือนกันได้หรอกนะ เวลาห่างกันเพียงแค่หนึ่งนาที มันก็ไม่สามารถเหมือนกันได้แล้วล่ะ “ลิตาอยู่ในวัยกำลังโต แถมน่ารักขนาดนี้อาจจะต้องมีคนเข้ามาหาบ้าง ลิตาหลานป้าอย่าเชื่อใจใคร ต้องดูคนให้ดี ๆ ก่อนที่จะคบกับใครในฐานะคนรัก ป้ารู้ว่าลิตาคงกำลังคิดว่าแล้วจะดูยังไง ป้าเองก็บอกไม่ได้เหมือนกันแม้คนเราจะมีแค่หนึ่งคนแต่ก็ไม่สามารถแสดงสีหน้า หรือความคิดลึก ๆ ในใจตนได้จนกว่าจะได้สิ่งที่ต้องการ” “ป้าขอแค่ลิตารู้จักป้องกันได้มั้ยลูก สมัยนี้แล้วการที่ผู้หญิงจะพกถุงยางอนามัยไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะมันแปลว่าเราเป็นคนระมัดระวังตัวได้ในระดับหนึ่ง ป้ากลัวว่าลิตาอาจจะไปเจอผู้ชายไม่ดีที่ไม่มีความรับผิดชอบ แต่อย่างน้อยสิ่งนั้นมันยังช่วยลิตาป้องกันโรค และป้องกันการตั้งท้องได้ หากลิตาเสียใจกลับมาก็ไม่เป็นไรเพราะไหล่ของป้าคนนี้มีเอาไว้ให้ลิตาซบได้เสมอ” เธอเหลือบมองหลานสาวก่อนพูดอีกนิด “แน่นอนว่าป้าไม่ได้บอกว่าผู้ชายทั้งโลกเป็นคนไม่ดี แต่แค่เราไม่รู้ว่าเราจะได้เจอคนแบบไหนต่างหาก” คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจเธอรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่ลิตาจะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขโดยปราศจากความเสียใจ เพราะลิตาเริ่มโตแล้ว ลิตาต้องเรียนรู้ชีวิตของตัวเอง ต้องรู้จักเศร้า รู้จักอกหัก รู้จักรัก รู้จักการเลือกคนผิด รู้จักการถูกหักหลัง และสิ่งต่าง ๆ อีกมากมายที่ลิตาต้องเรียนรู้แม้ในใจของเธอจะเฝ้าภาวนาขอให้หลานใช้ชีวิตอย่างมีความสุขก็ตาม “หรือถ้ามีเรื่องผิดพลาดใหญ่หลวง ลิตาก็ไม่ต้องกังวล บ้านหลังนี้ ป้าคนนี้ จะเป็นพื้นที่ปลอดภัยให้ลิตาได้เสมอ เข้าใจมั้ยลูก” แกร๊ก! “กลับมาแล้วครับ” ลุงแฟนของป้ากลับมาถึงบ้านแล้ว ทั้งลิตา และพิณต่างก็หันไปมองทางเข้าหน้าบ้าน “ที่รักใครมาเหรอ ผมเห็นรองเท้าแปลก ๆ ” “อะ ลิตา” “สวัสดีค่ะลุง” ลิตาฉีกยิ้มให้อย่างสดใส แฟนของป้าก็ส่งยิ้มมาให้อย่างต้อนรับ “มายังไง จะมาทำไมบอกล่ะ ลุงจะได้ไปรับ” “เพื่อนลิตามาส่งค่ะ” “งั้นเหรอ ก็สบายเราเลยล่ะสิ” ว่าแล้วก็เดินเข้าไปโอบกอดเอวบางของภรรยาแล้วหอมแก้มนวลของเธออย่างลืมตัว ไม่ใช่แค่ลุงคนเดียวที่ลืมตัวป้าของเธอก็ลืมตัวด้วยเหมือนกัน “กับข้าวน่ากินจัง คุณเลี้ยงผมจนอ้วนเป็นหมูเด้งแล้วเนี่ย” “คุณเฉลิม!” ลิตาเห็นป้ามีความสุขเธอก็เบาใจ ในตอนแรกที่รู้ว่าป้ามีคนรักบอกตรง ๆ ว่าเธออดที่จะห่วงป้าไม่ได้เพราะกลัวว่าป้าที่อยู่แต่บ้านจะโดนคนเลวหลอกเอา แต่สุดท้ายป้าของเธอก็ถูกรางวัลสินะ “เดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนนะ แล้วจะออกมาช่วยครับ” พูดจบแล้วก็บีบก้นภรรยาเป็นการส่งท้ายก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more