“P-pasensya na pero kailangan ko s’yang iligtas.” Kung kanina ay wala akong pag-aalinlangan ngayon naman ay tila nahintakutan ako sa tanong sa akin ni Deimos.
“Alam ko pero paano mo yun nagawa?” Hindi pa din nawawala ang pagtataka sa mukha ng lalaki. Hindi ko ngayon alam kung ano ang kanyang ibig sabihin. Maliwanag na ngayon dahil sumikat na ang araw at napansin ko na pagtataka din ang nasa mukha ng mga mandirigma na nakatingin sa amin.
“Maraming salamat po.” Bahagya pa akong nagulat ng makalapit sa amin ang magulang ng batang lalaki na aking iniligtas. Sigurado ako na labis ang kaba na naramdaman nito kanina.
“Walang anuman po, sige sumama ka na sa iyong nanay.” Binitawan ko na ang batang lalaki at nag-iiyak pa ito ng sumama sa kanyang magulang. Kung hindi ako nagdesisyon kanina na g
