3.รุ่มร้อน
735 Words
ตัดสินใจได้ดังนั้น ภามจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วโทรหาเพื่อนรักทันที
“ฮัลโหลทัต...” พูดได้เท่านี้ปลายสายก็ขัดขึ้นก่อน
“ไอ้ภาม แกไปเข้าห้องน้ำที่เชียงใหม่หรือไงวะ นานฉิบหาย น้องโบว์วี่นั่งเหงาแล้วนะเว้ยเฮ้ย”
“ฉันมีปัญหานิดหน่อยว่ะทัต คงต้องรีบกลับก่อน”
“อ้าว! แล้วน้องโบว์วี่ให้ฉันทำไงวะ ดิวน้องไว้ทั้งคืนเลยนะเว้ย”
“เดี๋ยวฉันจ่ายค่าเสียเวลาให้น้องตามเดิม แกจะพาน้องไปที่คอนโดด้วยอีกคนก็แล้วแต่เลย ฉันรับผิดชอบค่าใช้ให้จ่ายแกเอง ตามสบายเลยนะเพื่อน”
“โอ้โหใจป้ำว่ะ ขอบคุณนะคร้าบป๋าภาม” ธีทัตหยอกเย้าเพื่อนรักด้วยเสียงสองเสียงสาม
“ไม่ต้องมาทำเสียงสองเสียงสามกับฉันหรอกน่า จักจี้หูชะมัด โอเคตามนี้นะทัต ฝากจัดการให้ด้วย”
“โอเคเพื่อน”
“บาย”
ยังไม่ทันที่ภามจะได้วางสาย ไอ้เพื่อนรักก็เรียกเขาเอาไว้อีกครั้ง
“เดี๋ยวๆ ภาม ว่าแต่แกมีเรื่องอะไรรึเปล่า ทำไมรีบร้อนแปลกๆ หรือว่าคนที่บ้านเป็นอะไรไป มีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้นะเว้ย” ธีทัตถามเพื่อนอย่างอดเป็นห่วงไม่ได้ เผื่อว่ามีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น
“เปล่าๆ ทุกคนที่บ้านฉันโอเคดี แต่พอดีมีเรื่องของคนอื่นนิดหน่อยน่ะ ขอบใจแกมากนะที่เป็นห่วง”
“เออๆ ขับรถดีๆ นะเพื่อน”
“อืม” พอวางโทรศัพท์ภามก็รีบอุ้มหญิงสาวไปที่รถของเขาทันที
เดอะ โกลเด้น ศิวาลัย แกรนด์ คอนโด
นัยน์ตาคมพิจารณาหญิงสาวที่เขาพามานอนบนเตียงอย่างสำรวจ จะว่าไปเธอยังดูเด็กอยู่เลย น่าจะใกล้เคียงกับน้องโบว์วี่ที่ไอ้ทัตบอกว่าเรียนอยู่ชั้นปีที่สี่
พอได้มองชัดๆ เธอก็น่ารักจิ้มลิ้มดีเหมือนกัน ริมฝีปากอวบอิ่ม จมูกเชิดรั้น มีแก้มหน่อยๆ และขนตางอน ทำให้ออกไปทางหวานน่ารักเหมือนตุ๊กตา เอวบางคอดกิ่วรับกับสะโพกผายได้รูป เห็นแล้วชวนให้ใจเต้นไม่เบา ที่สำคัญนวลเนื้อช่วงบนที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงตอนที่เธอหายใจนั้น มันช่างเรียกสายตาเขาได้ดีนัก
ว่าแต่เธอไปทำอะไรที่ผับนั่น หรือว่าไปรับงานแบบน้องโบววี่?
แล้วมันใช่ธุระกงการอะไรของเขาไหม ที่ต้องมานั่งคิดวิเคราะห์ของเรื่องคนอื่น
บ้าบอ เลิกสนใจแล้วไปอาบน้ำนอนได้แล้วไอ้ภาม
ร่างสูงกำลังจะขยับลุกขึ้นแต่กลับถูกดึงลงไปบนเตียง!
ไม่เพียงเท่านั้น คนบนเตียงยังกอดรั้งแถมซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาเขาอีกต่างหาก
“ร้อน...ทำไมถึงร้อนอย่างนี้ ช่วยด้วย ช่วยฟ้าที” อิงฟ้ารู้สึกตัวขึ้นมาพร้อมกับความร้อนวูบวาบราวถูกเปลวเพลิงลามเลีย เธอแทบอยากจะถอดทุกอย่างบนร่างกายออกไปเพื่อให้ตนเองรู้สึกเย็นขึ้น สติสัมปชัญญะพร่าเลือนจนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
แล้วชุดเสื้อเชิ้ตกับกระโปรงยาวคลุมเข่าก็ถูกถอดออกไป แม้แต่ชุดชั้นในก็ยังรู้สึกว่าทำให้ร้อนเกินกว่าจะสวมใส่เอาไว้ได้อีก สุดท้ายผ้าชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่เหลืออยู่บนร่างกายก็อันตรธานหายไปจนหมดด้วยน้ำมือของเธอเอง
ภามมองตามการกระทำของหญิงสาวตาแทบไม่กระพริบ หน้าอกหน้าใจของเธอช่างงดงามโดดเด่นจนชวนให้หัวใจเต้นไม่เป็นส่ำ
ส่วนนวลเนื้อสาวที่เบื้องล่างก็ช่างอวบอูมนูนสวยจนความเป็นชายของเขาเริ่มขยับขยายจนรู้สึกได้
สวยจนใจสั่นเลยแฮะ...สงสัยว่าเธอจะไปรับงานที่ผับนั่นจริงๆ ถึงได้ถอดไวใจถึงแบบนี้ ในเมื่อเธอเสนอมาเขาจะไม่สนองไห้ก็ยังไงอยู่
“เธอไปทำงานเอ็นฯ ที่ผับนั่นเหรอ” เขาถามเพื่อความแน่ใจ
“ใช่...ไปทำงาน...” อิงฟ้าเข้าใจว่าเขาถามถึงงานปกติ เพราะไม่รู้ว่า เอ็นฯ ในที่นี้คืองานเอ็นเตอร์เทน ที่มีตั้งแต่นั่งดื่มกับแขกไปจนถึงเรื่องบนเตียง
ได้ยินเช่นนั้นภามยกยิ้มมุมปากพลางปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนออกเช่นกัน หลังจากนั้นก็เข้าคลุกวงในกับอีกฝ่ายทันที
- Writer
- chap_listContents
- likeADD