Bir süre sonra, ağacın gövdesinde yoğunlaşan kocaman beyaz ışık, Veyran’ın etrafını sardı ve o, adeta yeniden doğarcasına dışarıya doğru yükselmeye başladı.
Artık yeni bir bedene sahip olan Veyran, kendini bambaşka bir varlık olarak hissediyordu. Kısa, siyah saçları rüzgarla hafifçe savrulurken, kumral teni ışıkla çevriliydi. Bir doksan boyunda, açık mavi gözleri derin bir bilgelik yansıtırken, keskin nakışlı yüz hatları ona bir asalet katıyordu. Güçlü, yapılı vücudu, adeta çağın ötesinden gelen bir kahramanı andırıyordu. Boynundan başlayıp sol eldeki parmaklarına kadar inen, altın renginde ağaç sarmaşıklarını andıran dövme benzeri işareti, onun ruhuyla bütünleşmiş geçmişin ve geleceğin izlerini taşıyordu.
Vücudu ışıkla kaplandığı için, çıplaklığı neredeyse görünmez olmuş, üzerine yansıy
