Aysar, kafasının içinde yankılanan düşüncelerle göl kenarında bir aşağı bir yukarı yürüyüp duruyordu. Suya yansıyan ay ışığı, dalgaların hafif hareketiyle bozuluyor, fakat zihnindeki karmaşa hiçbir şekilde dağılmıyordu. Selis’in dudaklarının dudaklarına değdiği o an, beynine kazınmış gibiydi. Söylediği sözlerin onu bu raddeye getireceğini tahmin etmemişti. Kalbi göğsünde garip bir huzursuzlukla atarken, cevaplarını bulamıyordu.
Biraz ötede, Mihrap ve Arat sessizce onun bu halini izliyorlardı. Mihrap, Aysar’ın göl kıyısında daldığı düşünceleri fark edince, kaşlarını hafifçe çattı. Sonunda, kocasına dönerek alçak bir sesle konuştu...
__ Arat, sence Selis ile Aysar arasında bu kadar kısa sürede gerçekten bir şeyler olabilir mi? Yoksa biz mi yanlış anladık?
Arat, gözlerini Aysar’ın düşünce
