Arsız Gelin [Töre]

2.BÖLÜM "Namus Meselesi"

2.BÖLÜM

"Namus Meselesi"

REVİN

Korkudan tir tir titriyordum. Adam gelip beni kurtarmasa resmen tecavüze uğrayacaktım. Üstüne birde bu gece dini nikahımın kıyılacağı adamın olanlara nasıl rahat tepkiler verdiğini görüyordum. Demek ki eniştesi bana dokunsa sesi çıkmayacaktı. Bunlar nasıl bir aileydi?

Sanki her şey normalmiş gibi devam etmeye, beni susturmaya hazırdı Welat. Şadiyan konağında namusumun tehlikede olduğu aşikardı. İnsan namusu olan karısına sahip çıkmaz mıydı? Ellerimi saçlarıma götürerek geriye attım. Aynadaki görüntüme göz atmamla, gözlerimden aşağıya akan makyajımı buğulu gözlerimle gördüm. Göz altlarım kapkara olmuştu, derbeder haldeydim.

İçeriye giren babamla elimi ağzıma götürerek sıkıca kapattım. Hıçkırarak ağlamak istiyordum. Gözleri kocaman olmuş vaziyette koşar adımlarımı yanıma taşıdı. Sırtımı yavaşça sıvazlamasıyla, “Ne oldu Revin?” dedi sert sesiyle.

“Yanlış anlaşılma olmuş Ardil Ağam,” dedi Welat.

Babamın gözleri bana döndü ve gözümdeki yaşları temizlemeye çalıştı. “Tamam, hayde öyleyse düğünü başlatalım! Misafirler aşağıya gelen seslerden endişelendiler!” demesiyle bir kez daha başımdan aşağıya kaynar sular döküldü. Halimi görmesine rağmen babam bana ne olduğunu dahi sormuyordu.

“Yüzünü, gözünü topla gözel kızım!” demesiyle bir şok daha geçirdim. Olayları sorgulamadan beni evlendirme derdine düşmüştü.

“Eniştesi beni taciz etti!” dememle tedirgin bakışlarım yaşlı pis adama kaydı. Ağzı, burnu kanlar içerisindeydi. Onu döven Arjen Ağa ise bizim aile içi konuşmalarımıza hayretle şahit oluyordu. Kaşları şaşkınlıktan havaya kalkmış, alnında oluşan hayret çizgilerini görebiliyordum.

“Yav olur mu öyle şey… Sarılmak istemiştir, sevmeye kalkmıştır!” dedi babam. Beni kolumdan tutarak banyoya götürmeye çalışmasıyla kolumu sertçe savurarak kurtardım. Sevmeye kalkmışta ne demekti? Ben kötüyle iyiyi ayırt edemeyecek kadar kapasitesiz miydim? Aklım bunları ayırt edemeyecek kadar aptal mıydı? Atam resmen şuan olanları görmezden geliyordu.

“Ben tacizin ne olduğunu biliyorum!” dedim ellerimi hışımla iki yanıma indirerek. “Bu şerefsiz adam beni taciz etmeye kalktı!”

“Yav siz ne gevşek adamlarsınız,” dedi buz gibi mavi gözlerle babama bakan Arjen Ağa. “Bir şey yapmayacak mısınız? Namusumuz için ölürüz, öldürürüz demeyi biliyorsunuz! Palavralar sıkmayı biliyorsunuz! Bu kadar mı sizin adamlığınız?” diye eklemesiyle kafayı yemek üzereydim. Babam ne yapmaya çalışıyordu? Nasıl beni savunmazdı?

“Yanlış anlaşıma olmuş yav, olur mu öyle şey. Yaşlı başlı adam,” dedi babam. Korku içinde adımlarım babamdan uzaklaşıyordu. Beni kolumdan tutup yakalamasıyla hızla kolumu kurtardım.

“Dokunmayın bana! Evlenmiyorum! Derhal düğünü iptal edin!” dediğimde sesim büyük ama boş olan odada yankılanıyordu. Sesimin çıktığı kadar bağırıyordum.

Arjen Ağa’nın beni kolumdan tuttuğu gibi arkasına almasıyla kendimi güvende hissettim. Ailelerim sandığım insanlar bana bunları nasıl yaparlardı? Kendi babam bana inanmamıştı. Yada arka planda benim bilmediğim büyük işler dönüyordu.

“Onun kulağını çekecez Revin. Sen korkma, gönlün rahat olsun,” dedi Welat Şadiyan gözlerimin içine sert biçimde bakarak. “Önce şu düğünü alnımızın akıyla halledelim, sana söz,” diye ekledi.

Arjen Ağa adımlarını Welat Ağa’nın yanına taşıdı. Alaylı gözlerini üzerinde gezdiriyordu. “Geçmişte hallettiğin işler gibi mi Welat Ağa?” demesiyle Welat’ın gözlerinde tekrar parlayan öfkeyi gördüm. Mavi gözlü adamdan hiç hoşlanmadığını anlayabiliyordum. Sanki geçmişten kalan husumetleri vardı, şimdi o gün yüzüne çıkmıştı.

“Sen karışma Arjen! Bu senin meselen değil!”

“Değil tabi! Az sonra karın olacak kadını taciz etmişler, insanlık yaparak kıza ben sahip çıkıyorum?” demesiyle alaylı bakışları birden sertleşerek. Babama ve tüm Şadiyan ailesinin üyelerine döndü. “Adam mısınız lan siz? Kumaşınızın iyi olmadığını biliyorduk ta, adam olmadığınızı bilmiyorduk!” dedi. Gözlerim yuvalarından çıkmak üzereydi. Bu adam kim oluyordu da düğüne teşrif ettiği düğün sahipleriyle böyle konuşacak cesareti bulabiliyordu?

Manyağın tekiydi.

“Bu iş fazla uzadı Revin! Welat sözünü verdi, düğün bitince gereğini yapacak!” dedi babam. Afallamıştım, bir baba kızının tacize uğramasına nasıl bu kadar sakin kalabilirdi? En azından adamın yanına giderek yüzüne bir tane yumruk atmasını beklerken, kılını dahi kıpırdatmamıştı.

Ya anam? O nerelerdeydi? Bunca sesime rağmen yukarı çıkıp sana ne oluyor diye bakmıyordu? Her zaman bana karşı iyi davranan ailemin bana sahip çıkmaması öylesine zoruma gitti ki boğazım düğümlendi. Yutkunamadım.

Mecbur sesimi çıkartmadan düğünün bitmesini bekleyecektim. “Sana söz Rewin,” dedi Welat gözlerimin içine ikna etmeye çalışarak bakıyordu. Adımları yanıma yaklaştığında bakışlarında samimiyet arıyordum amma göremedim. “Yaptığı pislik yanına kar kalmayacak!” diye ekledi. Şüpheliydim.

Odadan içeri girdiğinde öfkelenerek bir kere eniştesinin suratına yumruk atsa yada saldırmaya çalışsa ikna olabilirdim. Welat Şadiyan’ın o kadar elit bir adam olmadığını hepimiz biliyorduk. Eğer inansaydı eniştesinin üzerine saldırmama ihtimali yoktu. Lakin elim mahkumdu. Susup neler olacağını izlemekten başka çarem yoktu.

“Siktir gir Arjen!” dedi Welat kapıyı göstererek. Adının Arjen olduğunu söylediği ağa rahat tavırlarla odadan dışarıya çıkarken hafif içkili olduğunu o an algılayabildim. Adamın kafası hafif güzel gibiydi, o yüzden arada dengesizce sırıtmasını yüzüne yayan bir hali vardı.

“Senden bir bok olmaz. Sen küçükken de böyleydin,” dediğinde söylenerek adımlarını dışarı taşıdı. Gözden uzaklaşarak kaybolup gitti. Beni korumayan insanlarla baş başa kalmıştım. Kendimi karın ortasında çırılçıplak kalmış, savunmasız hissediyordum. Artık kendi atama dahi güvenmiyordum. Gözlerimde göremediğim o endişe bana çok şeyleri anlatmıştı.

Neden bana gece yarılarına kadar çalışmama izin verdiğini anladım. Babamın benim namusumla ilgili duyduğu endişe yoktu. Elit olduğundan yada bana güvendiğinden falan değildi. Amma ben yıllardır öyle sanarak babamı el üstünde tutmuştum. Bana karşı sahiplik hissetmediğini şimdi anlayabilmiştim.

Çok acıydı ama gerçekti, tüm yaşadıklarımla düğünüme dakikalar kala yüzleşmiştim.

Eniştesi burnu kanlar içerisinde odadan dışarıya çıkarken pis bakışlarını üzerime dikmesiyle babam “Siktir git pezevenk!” dedi. Gözlerinde varla yok arası öfke gördüm amma sanki söylemek için söylüyordu. Oldum olası beden diline çok önem veren bir insandım. İnsanların ağzında dolanan boş sözlere değil, hallerine ve hareketlerine bakardım. Şimdi de babamın gerçek beden diliyle yüzleşiyordum.

Adam seke seke odadan çıkıp gitti. Welat yanıma gelerek beni kollarımdan tuttu. “Onun icabına bakıcaz, sen toparlan. Düğünü halledelim, aşağıda insanlar olay çıksın diye bekliyorlar. Rezil olacağız, insanlara kepaze olacağız!” demesiyle tamam anlamında başımı salladım.

Bana söylediklerini yaşadığı gerginliğe vermeye çalışıyordum.

“On beş dakika seni yalnız bırakalım, toparlan!” demesiyle tekrar başımı salladım. Gözlerimi yere devirirken titreyen ellerimi gelinliğime bastırdım. Tüm Şadiyan Aşireti odanın içerisinden sırayla çıkarken Welat’ın anası bana öylesine kinli gözlerle baktı ki ürktüm. Kadının bana karşı samimiyeti bir anda uçup gitmiş, şeytana dönüşmüştü. Şadiyan konağında beni zorlu günlerin beklediği aşikardı.

Kapıyı kapatmalarıyla odanın içinde yapayalnız kaldım. Gözlerimi aynaya diktim, kenarda duran peçetelikten bir adet peçete almamla göz altlarımı silmeye uğraştım lakin başaramadım. Sonrasında kenardaki ıslak mendilini aldım, titreyen ellerimle dikkatlice temizledim.

Kafamda yığılı olan tüm soru işaretlerimle aynadaki görüntüme bakıyordum. Yüzüm gözüm toparlamıştı lakin az önce yaşadıklarımı ömrü hayatım boyunca unutmayacaktım. Kapının çalınmadan açılmasıyla buz gibi mavi gözleri olan ağa içeri girdi. O beni Welat’ın sapık eniştesinden kurtaran adamdı. Adının Arjen olduğunu duyduğum Ağa…

Rahat hareketlerle yanıma geldi. Beni sağ kolundan tutarak sertçe çekiştirmesiyle hayretler içerisinde kaldım. Yüzünde çok ciddi bir tavır vardı, duruşu dimdik ve kendinden emindi. Adını bile yeni öğrenmiş olduğum ağa, beni düğünden kaçırmaya mı çalışıyordu?