บทที่ 13
หลายวันต่อมาหลานซูหนี่ว์ออกไปเดินเที่ยวเล่นที่ตลาด และซื้อขนมติดไม้ติดมือกลับมาด้วย เพื่อที่จะเอาไปให้น้องสาวที่โดนกักบริเวณอยู่
“ข้ามาขอพบน้องรอง” ซูหนี่ว์แจ้งสาวใช้ที่เป็นผู้เฝ้าประตูเรือน นางไม่อาจเข้าไปในเรือนผู้อื่นได้ หากมิได้รับอนุญาตแม้จะเป็นพี่น้องกันก็ตาม
“รอสักครู่ เดี๋ยวบ่าวไปแจ้งคุณหนูให้เจ้าค่ะ”
รอได้ไม่นานเยว่สือก็ออกมาพบซูหนี่ว์ที่หน้าประตูเรือน นางก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าอีกฝ่ายทำเช่นนี้ไปเพื่ออันใด ซูหนี่ว์รู้เรื่องระหว่างนางและเหอผิงหรือว่าเพียงแค่สงสัยเท่านั้น
“ท่านทำเช่นนี้ไปเพื่ออันใด”
“เราจะพูดกันตรงนี้จริง ๆ หรือ” ซูหนี่ว์ปรายตามองไปรอบ ๆ เพื่อให้เยว่สือรู้ตัวว่าตรงนี้ไม่สมควรที่จะเอ่ยเรื่องอันใด
“พูดกันตรงนี้แหละ ผู้อื่นจะได้รู้ว่าเจ้านั้นร้ายกาจเพียงใด” ตอนนี้นางไม่มีอะไรต้องเสียแล้ว มิสู้ให้ตกต่ำไปพร้อมกันทั้งสอง นางก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าหาก
