อย่าให้แฉ

1502 Words

>>เช้าวันรุ่งขึ้น หรรษาค่อยๆลืมตาตื่นขึ้น ก็เห็นมาวินที่ยังนอน หลับสนิทอยู่ หรรษานึกถึงตอนที่โทรไปปรึกษา เพื่อนสนิทเรื่องวิธีมัดใจชายอันเป็นที่รัก เธอถึง กับนึกขำขึ้นมาทันที เพราะเธอไม่เคยทำเรื่องอะไร แบบนั้นมาก่อนเลย แต่ใจหนึ่งเธอก็อยากรู้ว่า ถ้าลองทำแล้ว มาวินจะมีฟีดแบคอย่างไรบ้าง เมื่อความคิดมันนำทาง เธอก็ลุกขึ้นนั่งแล้วขยับ ตัวไปนั่งตรงหว่างขาของมาวิน มือสั่นๆของเธอ ค่อยๆเอื้อมไปที่จุดศูนย์รวมความเป็นชายของเขา พร้อมกับจับลูบอาวุธสังหารที่กระหน่ำแทงเธอมา หลายต่อหลายรอบ (เจ้าของนอนหลับสนิท แต่ ทำไมแกถึงได้โด่เด่แข็งโป๊กแบบนี้ล่ะ นอนก็ดึก ยังจะตื่นเช้าอีก แต่ตัวของแกตึงเป๊ะเลยเชียวนะ ไหนๆฉันขอลองชิมแกสักหน่อยนะ) พอสิ้นสุด ความคิด เธอก็แลบลิ้นออกมาทักทายอาวุธสังหาร ลิ้นเล็กปาดขึ้นลงไล้เลียไปรอบๆไปอย่างช้าๆตาม คำแนะนำของเพื่อนสนิท เสียงครางขึ้นในลำคอ ของเขาค่อยๆดังขึ้น “อื้มมม สะ เสียว อู้วว์ อ่าาส์” ฟีดแบคจากเขา เหมือนจะตอบรับดีทีเดียว ลิ้นเล็ก เริ่มได้ใจเริ่มเร่งจังหวะไล้เลียรอบอาวุธสังหารอยู่ 2-3 รอบ ก่อนที่จะดูดอมอาวุธสังหารเข้าไปใน โพรงปากนุ่มจนลึกสุดลำ ปากนุ่มดูดอาวุธสังหาร ไว้แน่น จากนั้นก็เริ่มขยับเข้าออกอย่างช้าๆ “อื้มมม อ่าาส์ เสียว โอ้วว์ อ่าาส์ ซี๊ดดส์” เสียงครางสั่นกระเส่าในลำคอค่อยๆดังขึ้นเรื่อยๆ เขารู้สึกเสียว มากกว่าที่จะนอนฝัน มาวินค่อยๆ ลืมตาขึ้น หันมองข้างๆก็ไม่เห็นหรรษาแล้ว (อ่าว หมูหรรหายไปไหนอ่ะ) เขาหลุบตามองต่ำลง ก็เห็นเธอกำลังผลุบๆโผล่ๆ รูดดูดอาวุธลับของเขา อยู่อย่างเมามันส์ “อื้มม หมูหรร นี่หนูกล้าลวนลาม ตอนพี่กำลังนอนหลับหรอ อู้ววว เบาหนู พี่เสียว” เขาพูดไป ยิ้มไปอย่างเอ็นดูพร้อมกับเสียวไปด้วย เธอตอบกลับ ด้วยการเร่งจังหวะดูดรูดอาวุธลับ ของเขาให้เร็วขึ้น “โอ้วว อู้วว์ หนูเบาๆ หน่อย” ยิ่งเขาครางดังขึ้นเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งได้ใจ เร่งรัว ดูดอาวุธสังหารของเขา “โอวว ไม่ไหวแล้ว หมูหรร โอ๊ยย ตะ แตก ซี๊ดดส์” มือของเขาจับศีรษะของเธอ ด้วยความเสียวซ่าน ส่งเสียงครางดังจนสุดเสียง “อ๊าส์ หรรษา!! อ๊ากส์”จนอาวุธแตก น้ำพุ่งกระจาย เข้าเต็มโพรงปากนุ่มของเธอ เขาค่อยๆทิ้งตัวลง นอนอย่างหมดแรง “แห่ก แห่ก หรรษา แห่ก แห่ก” หรรษาค่อยๆเลื่อนขึ้นมานอนบนตัวของเขา “หอบแห่กๆ เป็นลุงข้างบ้านเลยนะคะ” “หึ่ยยย หมูหรร เดี๋ยวเถอะ หนูเล่นพี่ทีเผลอนี่นา” เขาสวมกอดเธอเอาไว้แน่น “แล้วพี่วินชอบไหมค่ะ” “พี่ชอบมาก เสียวสุดๆเลยครับ เจ้าหมูหรร เอาใจ ขนาดนี้อยากได้อะไร หืมมม” หรรษาอมยิ้มขึ้น “แหะๆ อยากให้พี่วินรักหนูมากๆๆๆค่ะ” มาวินขำขึ้นด้วยความเอ็นดู “ตอนนี้พี่ก็รักหนูมาก จนไม่รักตัวเองแล้วนะ ยังไม่พออีกหรอไง หื้มมม” หรรษาขำขึ้นในลำคอ “หนูอยากไปเล่นทะเลค่ะ” “นั่นไง พี่ว่าแล้วเชียว ก็ได้ แต่ว่า..พี่ขอแทงหนู สักแผลสองแผลก่อนนะ” สิ้นสุดคำพูดของเขา หรรษาเตรียมดิ้นหนีออกจากอ้อมกอด “ไม่เอาค่ะ” “จะเอา อย่าดิ้น มานี่เลย หนูเริ่มก่อนนะ” เขาจับ ร่างของเธอพลิกลงนอนแล้วคร่อมบนตัวเธอไว้ ใบหน้าของเขาเริ่มซุกไซร้ตามจุดอ่อนโยน “อร๊ายย หนูแค่อยากลองทำ พี่ก็แตกไปแล้วนี่ค่ะ” “ไม่เอา พี่อยากแตกอีก อย่าขัดขืน ฮื้มม” กิจกามอันเร่าร้อนเริ่มต้นขึ้นในยามเช้าตรู่.!!. >>บริเวณริมชายหาด หลังอาหารเช้า มาวินก็ทำตามที่รับปาก พาหรรษา ไปเล่นน้ำทะเล “มีแต่คนใส่ชุดว่ายน้ำ ทำไมหนู ต้องใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นด้วยค่ะ ไม่เข้าใจ” “พี่หวง จบนะ” หรรษาทำหน้ายักษ์ใส่อยู่ด้านหลัง “อย่าให้เห็นว่ามีสาวมากอดอีกนะ หนูก็ไม่ปล่อย เอาไว้แน่ คอยดูเถอะ” รอยยิ้มมุมปากของมาวิน ค่อยๆเผยขึ้น “เออ!! ใครแม่งกล้าเข้ามากอดอีก พี่จะผลักให้กระเด็นหัวทิ่มเลย เมียยิ่งดุๆอยู่” มาวินเอ่ยขึ้นพร้อมกับขำในลำคออย่างเอ็นดูเธอ “นู้นไง!! ตายยากจริงๆ เด็กของพี่วินมานู้นแล้วค่ะ ยืนนิ่งๆให้เขากอดอีกนะ จะได้เอาแต่กายหยาบ ของพี่กลับฝั่ง เผารวมกับป่าอ้อย” หรรษาพูดจบ ก็วิ่งลงน้ำทะเลทันที มาวินเอื้อมจะคว้าร่างเธอไว้ แต่ไม่ทัน (หึ่ยยย ยัยหมูหรร ช่างปากแซ่บจังวะ) มาวินคิดถึงเรื่องตอนเช้าที่ถูกดูดซะแตกคาปาก ก็ทำเขารู้สึกวูบวาบ (ปากเล็กๆนั่น ทำไมมันดูด เก่งจังวะ ใครแม่งสอนยัยหมูหรรมาวะ) ปากบ่น พึมพำ แต่ก็ยิ้มไม่หยุด สายตามองไปที่สาวน้อย ที่กำลังวิ่งลงทะเล “วินเซน” เสียงของดาด้าเอ่ยขึ้น “เราชื่อมาวิน เรียกให้มันถูกๆหน่อย” มาวินเอ่ยขึ้น โดยไม่หันไปมอง ดาด้านั่งลงเตียงผ้าใบข้างๆ “ก็มันเป็นคำเรียกเฉพาะของเราสองคนนี่ค่ะ” “หึ! ด้าต้องการอะไรกันแน่ ถามจริงๆเถอะ เลือกทิ้งผู้ชายจน แล้วไปเลือกผู้ชายรวย เพราะว่าเขาตอบโจทย์เธอได้ แต่อยู่ๆก็อยาก วนกลับมารำลึกความหลังกับผู้ชายที่เคยทิ้งไป เมื่อ 10 กว่าปีก่อน แล้วคิดว่าทุกอย่างมันจะคงเดิม อย่าฝันไปหน่อยเลยนะ ตอนนี้วินเจอคนที่พร้อม จะสร้างครอบครัวไปด้วยกันแล้ว อย่ามาวุ่นวาย ถึงวินจะเคยรักด้า ก็ไม่ได้แปลว่าจะรักตลอดไป” “ด้าไม่เชื่อหรอกว่าวินจะลืมด้าได้ เพราะด้าไม่เคย ลืมวินเลยสักวัน” อยู่ๆมาวินก็หัวเราะขึ้นดังลั่น “แหม! ถ้ายังเป็นวินจนๆแบบเมื่อก่อน จะได้ยินคำ พวกนี้หรือเปล่า ไอ้ผู้ชายที่รวยๆมันไม่ให้สมบัติ อะไรติดมือกลับมาบ้างเลยหรอ หรือมันรวยแค่ เปลือกนอก” ดาด้ากำลังจะเอื้อมมือไปจับมือของ มาวิน แต่มาวินรีบลุกขึ้นยืนทันที “วินฟังด้าก่อน” “มีแต่คำโกหก จะให้เชื่ออะไรได้อีก แล้วเรื่อง เมื่อคืนในห้องน้ำ วินได้ยินหมดนะ อย่าไปหาเรื่อง หรรษาอีก ไม่งั้นวินจะแฉให้หมดเลยว่าด้าถูก ไอ้ผู้ชายคนนั้นหลอกไปทำอะไรที่ต่างประเทศ ตั้งหลายปี” ดาด้าถึงกับตาเบิกกว้างขึ้นทันที “วินพูดถึงเรื่องอะไร ด้าไม่เข้าใจ” “ก็ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันไม่ได้รวยจริงๆไง เจ้าชู้ด้วย แถมยังให้ด้าไปนอนกับพวกเพื่อนๆของมันก็เพื่อ ให้ได้เงินมาเลี้ยงดูมัน จะบินหนีกลับไทยก็ไม่ได้ เพราะถูกยึดพาสปอร์ต วันไหนรับแขกไม่ได้ก็โดน มันซ้อมตบตี จริงๆวินสงสารด้ามากนะ อยากจะไป ช่วยเหลือ แต่พอมาคิดๆดูแล้ว ด้าเลือกทางเดิน ของด้าเอง ไม่มีใครบังคับ วินก็เลยไม่เข้าไปยุ่ง” “ไปเอาข้อมูลพวกนี้มาจากไหน ใครมันพูดใส่ร้าย ด้าได้ขนาดนี้” “ไอ้เอกไง จำมันได้ไหม ก็ไอ้ผู้ชาย คนดีคนรวยของด้าไง เอาด้าไปขายต่อให้ไอ้เอก แต่ไอ้เอกมันส่งต่อไปให้เพื่อนของมัน เขาก็มีถ่าย คลิปของด้ามาด้วยนะ อยากจะดูไหมล่ะ จะได้บอก ให้ไอ้เอกส่งให้ดูว่าวินพูดจริงไหม ทีนี้ด้ายังรู้สึก ว่าวินรักด้าอยู่อีกไหม วินรู้เรื่องนี้ตั้งแต่ที่ด้าบินไป 2-3 เดือน วินยังเลือกที่จะอยู่เฉยๆเลย แล้วนี่ผ่าน มา 10 กว่าปีแล้ว คิดว่าวินจะยังรู้สึกอะไรอีกหรอ” ดาด้ารู้สึกหน้าชา เพราะเรื่องพวกนี้ แม้แต่พวก เพื่อนๆยังไม่มีใครรู้เลย ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป เธอคงไม่มีพื้นที่ยืนในสังคมแน่ๆ ดาด้ารีบลุกขึ้น แล้วเดินจากไปทันที มาวินขำขึ้น ก่อนจะลงนั่งที่ เตียงผ้าใบเช่นเดิม (มาวินซื่อๆคนนั้น มันตายไป ตั้งนานแล้วด้า) มาวินนั่งมองหรรษาที่กำลังว่ายน้ำ อยู่ในทะเล พรางยิ้มขึ้นอย่างเอ็นดู

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more