บททดสอบพนักงานชั่วคราว

1417 Words

>>ห้องท่านประธาน “แบบนี้คุณวินจะย้ายเธอไปแผนกไหนครับ เพราะจริงๆเรื่องนี้เธอไม่ได้ผิดเลย ผมตรวจ สอบเอกสารแล้ว ยอดซ้ำกันก็จริง แต่มันเป็น ยอดเงินดอลลาร์กับเงินไทยครับ ผมคิดว่า..” “พอเลยเจต หยุดเข้าข้างยัยคุณหนูนั่นได้แล้ว งานแค่นี้ยังผิดพลาด อนาคตจะมาเป็นประธาน ร่วมงั้นหรอ ฝันไปเถอะ..แล้วจัดการที่พักให้ฉัน เรียบร้อยหรือยัง เอ่อ ยัยคุณหนูนั่นพักที่ไหน” “คุณหรรษาพักที่ห้องพนักงานครับ ส่วนที่พัก ของคุณวิน ผมหาไม่ไกลจากที่นี่มากจะได้เดิน ทางสะดวก” ผู้ช่วยส่วนตัวเอ่ยรายงาน “แล้วที่พักของนายล่ะ” ท่านประธานเอ่ยถาม “พอดีมีห้องว่างข้างๆห้องคุณหรรษาครับ ผมว่า จะไปอยู่ที่นั่น ห้องพนักงานไม่ค่อยปลอดภัย เท่าที่ควรเผื่อเกิดอะไรขึ้น ผมจะได้ช่วยทันครับ ถ้าคุณวินไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวไปดูห้องพัก สักครู่นะครับ” ท่านประธานลุกขึ้นยืน “ไปสิ ฉันก็อยากเห็นห้องพักของพนักงาน หาก ต้องปรับปรุงให้ปลอดภัยก็ควรจะทำ” ท่านประธานเดินสำรวจห้องพักของพนักงาน ส่วนออฟฟิศ ก็เห็นด้วยว่าความปลอดภัยต่ำ “เรียกช่างเข้ามาประเมินราคาได้เลย ต้อง ปรับปรุงตรงไหนบ้าง ฉันจะอนุมัติเอง ไม่น่า เชื่อว่ายัยคุณหนูหมูหรร จะอยู่ห้องสภาพนี้ได้ ห้องนายอยู่ข้างไหนของยัยคุณหนูหมูหรร” “ฝั่งซ้ายครับ” “อ่าว ฝั่งขวาล่ะ” “อ่อ ห้องของพนักงานขายชายครับ” “ย้ายมันไปอยู่ห้องอื่น ห้องนี้ปล่อยว่างไว้” “ห๊ะ! อยู่ๆไปสั่งย้ายห้องพนักงานเนี้ยนะ” “ไปจัดการมาซะ อย่าถามเยอะ ห้องนั้นห้าม ใครย้ายมาอยู่ อ่อ ทำเป็นห้องสำรองไว้ให้ฉัน แล้วกัน เผื่อวันไหนเลิกงานดึกแล้วฉันขี้เกียจ เดินทางกลับคอนโด” พอพูดจบเขาก็เดินอย่าง ไม่รอคำตอบรับจากผู้ช่วยของเขา “อะไรของคุณวินเขาวะ ตามอารมณ์ไม่ถูกเลย” ผู้ช่วยเดินครุ่นคิด ก่อนจะเดินตามท่านประธาน กลับมาที่ห้องทำงาน >>ฝ่ายการตลาด “หรรษาเก็บเสร็จหรือจ๊ะ” มีนตราเดินเข้ามา ถามไถ่ “หนูจะถูกย้ายไปอยู่แผนกไหนค่ะ” “หน้าห้องท่านประธานจ๊ะ” หรรษาอ้าปากค้าง “แต่ว่าหนูไม่ได้..” มีนตราช่วยเก็บของอย่าง รวดเร็ว “เดี๋ยวพี่จะช่วยสอนงานให้จ๊ะ” หรรษาเดินหน้าหงอยตามมีนตราไปอย่าง เงียบๆ นอกจากต้องแยกกับเพื่อน ยังต้องมา อยู่กับท่านประธานหน้าดุ >>หน้าห้องท่านประธาน “เดี๋ยวหรรษานั่งโต๊ะตรงนี้นะ พี่ขอเข้าไปแจ้ง ท่านประธานก่อน แล้วจะออกมาสอนงาน” “ค่ะ พี่มีน” หรรษามองไปรอบๆ (โอ๊ยยย นี่มัน ป่าช้าชัดๆ ทำไมชั้นผู้บริหารมันวังเวงขนาดนี้) มีนตราเดินออกมาจากห้องท่านประธาน “หรรษา ท่านประธานเรียกจ๊ะ” หรรษาถอน หายใจก่อนจะเดินเข้าไปในห้อง ก๊อกๆๆ “ขออนุญาตค่ะ” หรรษาเดินมาหยุดยืนตรงหน้า “นั่งลง” เธอค่อยๆนั่งลงตามคำสั่ง “มีอะไรหรือเปล่าค่ะ” ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้า ของสาวน้อย “ต่อจากนี้ไป หน้าที่ของเธอคือ มาเป็นเลขาส่วนตัวของฉัน มีนตราจะเป็นคน สอนงานให้เธอและฉันหวังว่า เธอคงไม่สร้าง ปัญหาเพิ่มอีก” น้ำเสียงนิ่งๆกึ่งประชดเล็กน้อย “ถ้าทำพลาดอีก จะย้ายไปเป็นพนักงานตัดอ้อย เลยหรือเปล่าค่ะ” หรรษาเอ่ยถามขึ้น เพราะ หน้าที่เลขา เธอไม่ถนัดแถมต้องมาทำงานกับ ท่านประธานหน้าหยิ่งอีก “หึ!! ใช่ ฉันจะส่งเธอ ไปตัดอ้อย” หรรษาพยักหน้าตอบรับ “ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวไปเรียนรู้งานก่อน นะคะ งานจะได้ไม่ผิดอีก” หรรษาลุกขึ้นยืน โค้งศีรษะลงเล็กน้อย จากนั้นหรรษาก็ตั้งใจ เรียนรู้จดจำเนื้องานคร่าวๆ “สอนงานพนักงาน ใหม่เป็นอย่างไรบ้างครับ” มาวินเอ่ยถามขึ้น “คุณหรรษา เธอเก่งค่ะ เรียนรู้งานไวมาก” “อืม ฝากคอยแอบดูแลเธออย่างใกล้ชิดด้วย ไม่ต้องให้เธอรู้ตัวนะครับ” “ได้เลยค่ะ” ช่วงเวลาเลิกงาน..ที่หรรษารอคอยก็มาถึง เธอรีบไปรอสายธารที่จุดสแกนนิ้วในทันที ประตูห้องท่านประธานเปิดออก “หรร..อ่าวหาย ไปไหนแล้ว อย่าบอกนะว่าเลขาอย่างเธอเลิก งานโดยไม่บอกประธานอย่างฉันเนี้ย เหอะ!” ชายหนุ่มพ่นลมหายใจแรงอย่างหงุดหงิด “คุณวินจะกลับเลยไหมครับ รถมารอแล้ว” “อืม แล้วจัดการเรื่องห้องเรียบร้อยยัง” “ครับ ผมสั่งให้ทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว พร้อมพักฉุกเฉินได้เลยครับ” ประธานหนุ่ม พยักหน้าตอบกลับ >>ห้องพักพนักงาน หรรษาแวะมาเที่ยวเล่นที่ห้องของสายธาร ที่อยู่อีกตึก ส่วนสายธารก็ทำอาหารเมนูง่ายๆ ให้หรรษากิน ระหว่างทั้งคู่กำลังกินมื้อค่ำ “เป็นไงบ้าง หรรษา ได้ทำงานใกล้ชิดหนุ่มฮอต สุดหล่ออย่างท่านประธานบริษัท” หรรษาถอน หายใจ “หล่อแต่ดุอย่างกับ..” สองสาวหัวเราะ ขึ้นอย่างขำขัน “ถ้าเราทำงานพลาดอีก เขาจะ ย้ายเราไปตัดอ้อยด้วยแหระ” หรรษาเอ่ยขึ้น “เห้ยยย จริงดิ! โหดวะ แต่ให้อภัย เพราะหล่อ” หลังจากสองสาวกินข้าว เม้าท์มอยกันเสร็จ หรรษาก็เดินกลับห้องพักคนเดียว ระหว่างทาง ก็มีกลุ่มพวกหนุ่มๆฝ่ายผลิตที่นั่งกินเหล้ากันอยู่ ทั้งเสียงผิวปากแซว เสียงเอ่ยแซว หรรษารีบ ก้าวเดินเร็วจนชนกับผู้ช่วยของท่านประธาน “อุ้ย!! พี่เจต..ขอโทษค่ะ” หรรษาเงยหน้าขึ้นมอง “เป็นไรไหมครับ ดึกแล้วไปไหนมาครับเนี้ย” “เอ่อ หรรษาไปหาเพื่อนที่ตึกเอมาค่ะ แต่เม้าท์ เพลินไปหน่อยเลยกลับช้าค่ะ แล้วนี่..พี่เจตยัง ไม่กลับหรอค่ะ” ทั้งคู่เดินไปคุยกันไป “อ่อ คือ พี่พักอยู่ที่นี่ครับ อยู่ข้างๆห้องของหรรษาเลย มีอะไรเรียกได้เลยนะครับ หรือถ้าต้องเดินมืดๆ แบบนี้ โทรบอกพี่ได้เลยครับ อย่าเดินคน เดียวแบบนี้อีกนะ มันอันตรายนะรู้ไหม” “ค่าาา งั้นหรรษาขอเบอร์พี่เจตหน่อยค่ะ” หรรษายื่นมือถือให้ผู้ช่วยหนุ่ม “อ่ะเบอร์ของพี่” ทั้งคู่เดินกลับเข้าที่พัก “ขอบคุณนะคะ พี่เจต” “ครับผม ฝันดีครับ” ผู้ช่วยหนุ่มเดินอมยิ้มกลับ เข้าห้องพักไป..ชีวิตของหรรษาวนลูปอยู่แบบนี้ จนผ่านไป 1 เดือน ที่หรรษามาเป็นพนักงาน ฝึกหัดอยู่ที่นี่ มีเพื่อนสนิทคือสายธารและก็สนิท กับผู้ช่วยของท่านประธาน >>เช้าวันใหม่ “น้ำเต้าหู้กับปลาท่องโก๋ร้อนๆ แถมข้าวเหนียว หมูปิ้งมาให้ด้วยครับ” เสียงนุ่มจากผู้ช่วยหนุ่ม ดังขึ้น “โห้!! ขอบคุณมากค่ะ ถ้าไม่ได้พี่เจต หรรษาต้องทนกินข้าวที่แคนทีนทุกวันเบื่อแย่” “ยังไงพี่ก็ต้องออกไปข้างนอกทุกวันอยู่แล้ว ก็แวะซื้อของกินอร่อยๆมาฝากหรรษาด้วยเลย” “ค่าา พี่เจตน่ารักที่สุดเลย” สาวน้อยยิ้มกว้าง อย่างน่าเอ็นดู ผู้ช่วยหนุ่มจ้องมองรอยยิ้ม สดใสตรงหน้าอย่างเหม่อลอย ประธานหนุ่ม ที่คอยดูมาสักระยะ เขาก็รู้สึกไม่ชอบใจมากนัก ที่ผู้ช่วยของเขาไปสนิทสนมกับสาวน้อยที่เป็น เลขาส่วนตัวของเขา เสียงโทรศัพท์โต๊ะผู้ช่วย ดังขึ้นทันที “เจต เข้ามาหาฉันหน่อย” ผู้ช่วยหนุ่มวางสาย รีบเดินเข้าห้องไปทันที “ครับ คุณวิน” ประธานหนุ่มจ้องมองใบหน้า ของผู้ช่วยหนุ่ม “นายดูสนิทสนมกับหรรษา มากเลยนะ” ผู้ช่วยหนุ่มรู้สึกสะดุ้งเล็กน้อย “ก็ไม่ได้สนิทขนาดนั้นครับ ผมแค่ซื้อของกิน จากข้างนอกมาฝาก เพราะกลัวคุณหรรษา จะเบื่ออาหารที่แคนทีนครับ” ประธานหนุ่ม พยักหน้าตอบรับ “ดีแล้ว ยังไงก็ช่วยวางตัว กับเธอหน่อยแล้วกัน อย่าสนิทกันจนเกินไป ถึงแม้ว่าสถานะที่นี่ เธอจะเป็นแค่พนักงาน แต่นายก็รู้ดี ว่าเธอเป็นใคร” “ครับ คุณวิน” “บอกหรรษาให้เตรียมตัวด้วย ฉันจะให้เธอ ไปกรุงเทพฯกับฉัน เพราะช่วงบ่าย2 มีประชุม ที่สำนักงานใหญ่” ผู้ช่วยหนุ่มได้รับคำสั่งจาก ประธานหนุ่มเสร็จ เขาก็รีบออกมาบอกให้ หรรษาเตรียมตัว พร้อมเอกสารเข้าประชุม

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more