ขอเลื่อนสถานะมาเป็นแฟน

1355 Words

“มันดึกแล้ว คุณอาบน้ำ แล้วนอนพักผ่อนนะคะ” มาวินพยักหน้าตอบรับและยอมแต่โดยดี ส่วน หรรษาก็เดินกลับห้องนอนของตัวเอง >>บ้านของมาวิน รุจีที่มานั่งรอและคุยอยู่กับแม่ของมาวินจนถึง เที่ยงคืน ยังไม่มีวี่แววว่ามาวินจะกลับ “แม่ว่า..สงสัยวินคงแวะนอนที่คอนโดแล้วหล่ะ” แม่ของมาวินเอ่ยขึ้นเพราะมันเลยเวลานอนของ เขาแล้ว แต่รุจียังไม่มีท่าทีว่าจะกลับไป “งั้นจีกลับก่อนนะคะ” รุจียกมือไหว้ลาแม่ของมาวิน ก่อนจะขับรถออกไป “รุจียอมกลับไปแล้วหรอ” มานพเอ่ยถามผู้เป็นภรรยา “ไปแล้วค่ะ ฉันยอมใจ จริงๆ มานั่งรอตาวินได้ตั้งหลายชั่วโมง ตาวินก็ จริงๆเลย ไม่กลับบ้าน ก็ไม่คิดจะโทรมาบอกแม่” “เจ้าวินมันกลับมาแล้ว แล้วมันก็ขับรถออกไปแล้ว” “แต่ฉันก็รู้สึกสงสารรุจีนะคะคุณ ตามตาวินมา ตั้งหลายปี ตาวินก็ไม่คิดจะเปิดใจทั้งกับรุจีและกับ ผู้หญิงทุกคน จนฉันคิดว่า ตาวินไม่ชอบผู้หญิง” มานพผู้เป็นสามีหัวเราะขึ้นในคำพูดของภรรยา “เจ้าวินมันจะไปเปิดใจให้กับใครได้ล่ะ มันไปแอบ หลงรักลูกสาวของหัสดินเมื่อ 7 ปีก่อนนู้น นี่ก็พึ่ง มาบอกกับผมว่า ไปขออนุญาตหัสดินแล้ว เพื่อขอ คบกับหนูหรรษา” มานพเอ่ยบอกภรรยา “จริงหรอค่ะคุณ ที่ตาวินกำลังคบกับหนูหรรษา” “คุณไปเตรียมเลือกชุดเครื่องเพชรไว้ต้อนรับ ลูกสะใภ้เถอะ ผมว่าอีกไม่นานหรอก เจ้าวินมัน เข้าออกบ้านนู้นบ่อยกว่าบ้านตัวเองซะอีก นี่ก็พึ่ง แชทมาบอกผม ว่าจะนอนค้างอยู่ที่บ้านนู้น” “สงสัยพรุ่งนี้เราสองคน ต้องไปเยี่ยมบ้านนู้น แล้วค่ะ ลูกชายตัวดีเล่นไปสิงอยู่บ้านเขาแบบนี้” สองสามีภรรยาหันมองหน้ากันพร้อมกับรอยยิ้ม >>เช้าวันรุ่งขึ้น (08.30 น.) รุจีรีบเข้ามาที่บริษัทตั้งแต่เช้า เพื่อมาดักรอมาวิน (ฉันก็อยากรู้ว่าวินจะหลบหน้าฉันได้นานแค่ไหน) เวลาผ่านไปจนถึง 10 โมงเช้า ก็ไม่มีวี่แววว่ามาวิน จะเข้ามาที่บริษัท “มาวินจะเข้ามากี่โมง” รุจีเอ่ย ถามผู้ช่วยหนุ่ม “ไม่ทราบครับ วันนี้คุณวินไม่มี อะไรด่วนที่บริษัท อาจจะไม่ได้เข้ามาครับ” รุจีได้ยินถึงกับปี๊ดแตกอย่างไม่คีฟลุค เธอโวยวาย ทำลายข้าวของต่อหน้าเจตที่เป็นผู้ช่วยของมาวิน ส่วนเจตผู้ชายแห่งความเย็นชา ทำเพียงนั่งมอง รุจีอาละวาดอยู่เฉยๆเหมือนไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่ จนรุจีเดินออกจากห้องทำงานไป เจตยกมือถือขึ้น มาถ่ายสภาพภายในห้องทำงาน แล้วส่งให้มาวิน “ขอเบิกค่าทำขวัญด้วยครับท่านประธาน” มาวิน เปิดอ่านแชททำให้เขาหัวเราะลั่นอย่างชอบใจ “อยากได้อะไรว่ามา ฉันจะจัดให้ทุกอย่าง ถือเป็น ค่าตกใจของนาย” เจตอ่านแชทที่มาวินตอบกลับ มา ก็ทำให้เขาขำขึ้นในลำคอ “อมยิ้มอะไรค่ะ” หรรษาเอ่ยถามอย่างแปลกใจ มาวินยื่นมือถือ ให้หรรษาดูสภาพห้องทำงานของเขา “โห้ ถามจริง รักแรง หึงแรงหรอค่ะ” “รักกับผีอะไรล่ะ แบบนี้ไม่ได้เรียกว่ารักแล้ว” “แล้วคุณจะหลบอยู่แบบนี้ตลอดไปไม่ได้นะคะ” “หลบที่ไหน ฉันแค่อยากมีสมาธิ คอยสอนงาน ให้กับเธอต่างหากหล่ะ ฉันอยากให้คุณลุงเปิดตัว ของเธอในฐานะประธานร่วมเร็วๆ” หรรษาค่อยๆ เผยยิ้มขึ้น จากนั้นมาวินก็เริ่มสอนงานต่างๆให้กับ หรรษา ส่วนหรรษาเองก็ตั้งใจเรียนรู้งานทุกอย่าง มาวินเลือกใช้ห้องทำงานของพ่อหรรษาในการ สอนงาน และเพื่อหลบรุจีไปในตัว การกระทำของ ทั้งคู่ อยู่ภายใต้สายตาของผู้เป็นพ่อของหรรษา ที่คอยแอบดูอยู่อย่างเอ็นดู เขาคิดไม่ผิดที่โหวต ให้มาวิน ขึ้นมาเป็นประธานแทนเขา แม้ว่ามานพ กับมาวิน จะมีหุ้นรวมกันไม่เท่ากับของเขาก็ตาม >>ผ่านไป 10 วัน ที่มาวินหายไปอย่างไร้ร่องรอย ส่วนทางรุจีสลับการตามหามาวินจากที่บ้านไป บริษัทจนผ่านไป 10 วัน เธอไม่เห็นแม้เงาของเขา รถของรุจีขับมาที่บ้านของมาวิน “ฉันจะทำยังไง ดีค่ะคุณ รุจีมาอีกแล้ว นี่ก็ปาไป 10 วันแล้วนะที่ ตาวินไม่ยอมกลับมาบ้าน” ผู้เป็นแม่ของมาวินเอ่ย “ก็รอจนกว่ารุจีจะรู้ตัว พวกเราอย่าไปยุ่งเรื่องของ พวกเขาเลย เดี๋ยวเจ้าวินพร้อมเมื่อไหร่ก็ออกมา แก้ไขปัญหาเองแหระ” มานพพูดจบก็รีบหนีเข้า ห้องทำงานทันที ทิ้งให้ภรรยายืนรับหน้ากับรุจี ส่วนทางมาวินตลอด 10 วันที่ผ่านมา เขากินนอน อยู่ที่บ้านของหรรษา ทั้งสอนงาน ทั้งจีบไปด้วย จนทำให้หรรษาเองก็รู้สึกดีกับมาวินแบบไม่รู้ตัว “ในฐานะที่เธอตั้งใจเรียนรู้งาน วันนี้ฉันจะพา ไปกินข้าวและดูหนัง” หรรษากำลังจดข้อมูลเงย หน้าขึ้นมองหน้าของมาวินอย่างแปลกใจ “วันนี้คุณใจดีแปลกๆนะคะเนี้ย” มาวินอมยิ้มขึ้น “ก็ให้รางวัลของเด็กดีตั้งใจเรียนไงหล่ะ” เขาเอื้อมมือไปบีบจมูกของเธออย่างเอ็นดู >>ช่วงเย็น มาวินพาหรรษาไปดินเนอร์ แล้วก็พาไปดูหนัง สุดโรแมนติก ในโรงหนังระดับ VIP ต่อ “นึกยังไงค่ะ คุณถึงเลือกหนังเรื่องนี้ค่ะ” “เผื่อเธอจะเผลอหันมากอดฉันบ้างไง” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของมาวินค่อยๆเผยขึ้น “หนังใกล้จะฉายแล้ว หนูยังไม่เห็นคนอื่นเลยค่ะ นอกจากพนักงานที่มาคอยเสิร์ฟของกินเล่นเนี้ย” “ฉันเหมาทั้งโรงไง อยากดูหนังกับเธอแค่2คน” “หืมมม ไม่ยักรู้ว่าคุณลุงก็โรแมนติกกับเขาด้วย” “เดี๋ยวเถอะ! ปากดีๆแบบนี้ ระวังจะโดนลุงจูบนะ” “ตลอดแหระ เอ๊ะอะก็จูบ เอ๊ะอะก็จะกอด” มาวินขำ ขึ้นเบาๆ อย่างอดไม่ไหว ขณะทั้งคู่กำลังดูหนังอยู่ มันก็มีหลายต่อหลายฉากเป็นบทเลิฟซีน ทำเอา ทั้งคู่กลืนน้ำลายลงคอเป็นระยะๆ มาวินค่อยๆขยับ มือเข้าไปโอบกอดตัวของหรรษาเอนมาพิงที่อก ของเขาอย่างเนียนๆ ก่อนจะก้มหน้าลงมาใกล้ๆ ใบหน้าของหรรษา “เรามาเป็นแฟนกันนะ หรรษา” เสียงอ่อนหวานของมาวินดังขึ้น “หืมม ว่าไง” หรรษาจ้องมองสายตาหวานซึ้งของมาวิน “ตกลงค่ะ” มาวินค่อยๆบรรจงทาบลงจูบปากนุ่ม ของหรรษาอย่างช้าๆ แล้วทั้งคู่ก็จูบตอบโต้กัน อย่างดูดดื่ม ก่อนจะค่อยๆผละจูบออก “หวานจัง” มาวินเอ่ยขึ้น พร้อมกับสายตาอ่อนโยนที่จ้องมอง และรอยยิ้มหวานๆ ที่ส่งให้หรรษาด้วยความรัก สายตาของมาวินที่จ้องมองมันทำให้หัวใจของ หรรษาเต้นรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ (นี่หัวใจของเรา มันเป็นอะไรไปเนี้ย ทำไมมันเต้นแรงจังเลยนะ) พอหนังจบลง มาวินก็พาหรรษาไปหาที่นั่งชิลล์ๆ เพื่อดื่มและฟังเพลงกันต่อ แม้ว่าเธอจะไม่ใช่ สายดื่ม สายปาร์ตี้ แต่เธอก็สามารถดื่มเข้าสังคม ได้นิดหน่อย ระหว่างที่ทั้งคู่นั่งดื่มไป ฟังเพลงไป แอบอิงพิงกายกัน เพื่อนของรุจีที่เห็นเข้าพอดีก็รีบ ถ่ายรูปของทั้งคู่ที่กำลังสวีทกัน ส่งไปให้รุจีทันที

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more