ดีใจกับความชัดเจน

1369 Words

“ยังไงค่ะ เมื่อยไหมค่ะ อุตส่าแอบฟังอยู่ตั้งนาน” มาวินหัวเราะขึ้นอย่างรู้สึกอายขายหน้าที่ถูกจับได้ “หมูหรรมีตาหลังหรือไง ถึงได้รู้ว่าพี่แอบฟังอยู่” “หนูมองเห็นพี่วิน จากแววตาของพี่เต็มสิบค่ะ” “หื้มมม ฉลาดจังเลย เมียใครครับเนี้ย” “อาชีพของทนายหลักๆก็ต้องรู้จักสังเกตสิค่ะ” หรรษาเห็นการแจ้งเตือนหน้าจอมือถือ พอเธอ เปิดดูถึงกับยิ้มกว้าง “โห้!! หนูเป็นโพสแรกของ พี่วินเลยหรอค่ะ ดีใจจัง” หรรษารีบเข้าไปกดไลท์ และคอมเม้นท์หวานใต้โพส [เพราะมีแฟนชื่อวิน เลยสะกดคำว่าแพ้ไม่เป็นค่ะ] มาวินเปิดมือถือ ดูการแจ้งเตือนบนโซเซียล เขาค่อยๆเผยยิ้มกว้างขึ้น “คำพูดคำจาร้ายนักนะ” มือหนาค่อยๆเอื้อมมาคว้าเอวบางเข้าไปสวมกอด “ที่หนูพูดกับผู้ชายคนนั้น มันเป็นเรื่องจริงใช่ไหม” “เรื่องไหนค่ะ เรื่องไม่รักเขาแล้วหรือเรื่องที่รักพี่วิน” “ก็ทั้ง 2 เรื่องนั่นแหระ ยังจะมาย้อนถามอีก” ทั้งคู่หัวเราะขึ้น ก่อนจะพากันเดินกลับมาที่จุดพัก นักกีฬา “พี่จองบ้านพักไว้แล้ว มี 3 ห้อง ค้างด้วย กันสักคืนนะดาว เดี๋ยวพี่จะพาไปฉลอง” “ได้เลยค่ะพี่วิน” ละอองดาวผู้ร่าเริงสดใส จนเจต หงุดหงิดในความแบ๊วๆใสๆของเธอ “พอรู้ว่าจะได้ กินฟรีนี่ ออกอาการร่าเริงเชียวนะ” เจตพูดลอยๆ มาวินแอบกระซิบหรรษาให้ดูคู่นั้น พร้อมกับช่วย กันวางแผนร้าย..>>ฝั่งรุจีที่เห็นโซเซียลของมาวิน (นี่ยอมปล่อยฉันทิ้งไว้ แล้ววิ่งแจ้นไปหาอีหรรษา อย่างงั้นหรอ คงรักมันมากจริงๆ) พอรุจีคิดได้ก็ส่ง ข้อความไปสั่งลามาวินเป็นครั้งสุดท้าย เสียงแม่ ของมาวินมาเรียกรุจีให้ออกไปกินข้าวก็ได้ยิน เสียงเหมือนอะไรร่วงลงพื้น พอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นรุจีนอนกองอยู่กับพื้น พร้อมกระปุกยาที่มี เม็ดยาบางส่วนตกกระจัดกระจาย “รุจี! เป็นไรไป” “ใครก็ได้เรียกรถพยาบาลที เร็วๆ” แม่ของมาวิน ตะโกนร้อง เพียงไม่นานรถพยาบาลก็รับตัวรุจีนำ ส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน >>หน้าฉุกเฉิน “คุณ! รุจีเป็นยังไงบ้าง” มานพที่พึ่งรู้ข่าวรีบตามมา “ยังไม่รู้เลยค่ะ ยังไม่มีใครออกมาเลย” “โทรหาตาวินยังล่ะ” ผู้เป็นสามีเอ่ยถามอีกครั้ง “โทรแล้วค่ะ แต่ตาวินปิดเครื่อง สงสัยน่าจะตาม ไปเชียร์หนูหรรษาที่พัทยาค่ะ” ผู้เป็นสามีพยัก หน้ารับรู้ “ก็เห็นรุจียิ้มแย้มแล้ว ทำไมอยู่ๆถึงได้ กลับมาคิดสั้นได้ล่ะ” มานพเอ่ยขึ้นอย่างไม่เข้าใจ “คุณ! ฉันกำลังคิดว่ารุจีกำลังเรียกร้องความสนใจ จากตาวินอยู่ค่ะ อย่างไปลอยอังคารก็เอ่ยปาก อยากไปกับแค่ตาวินสองคน เหมือนจงใจทำให้ ตาวินกับหนูหรรษาเลิกกัน แล้วไหนจะการกระทำ อื่นๆตอนงานศพอีก แล้ววันนี้ก็เห็นเจตขับรถมาส่ง เพราะตาวินตามไปง้อหนูหรรษาที่พัทยา อาจจะ เป็นสาเหตุนี้ มันเลยทำให้รุจีคิดทำร้ายตัวเองเพื่อ อยากให้ตาวินรีบกลับมา” มานพได้ฟังที่ภรรยา พูด เขาก็เห็นด้วย “อืม ผมก็คิดอย่างนั้นเช่นกัน งั้นยังไม่ต้องโทรบอกตาวินแล้วกัน ในเมื่อรุจี เรียกร้องในสิ่งที่มันเป็นไปไม่ได้ เราก็ควรปล่อย หากรุจียังคิดทำร้ายตัวเองอีกก็มี 2 ทางคือรักษา กับรอจัดงานศพ” หมอเดินออกมาจากห้องฉุกเฉิน “รุจีเป็นยังไงบ้างค่ะ คุณหมอ” “ตอนนี้ปลอดภัยแล้วครับ” ผู้เป็นหมอพูดจบก็เดิน จากไป ส่วนมานพกับภรรยาได้แต่มองหน้ากัน รุจีถูกย้ายมาห้องพักผู้ป่วย เธอมองไปรอบๆห้อง เห็นแต่แม่ของมาวินที่นั่งปอกผลไม้อยู่ ไร้เงาของ ชายหนุ่มที่เธอปรารถนาอยากจะเจอ.. >>ทางมาวินจองร้านริมชายหาดฉลองกัน 4 คน “ปรับความเข้าใจกับพี่วินแล้ว” ละอองดาวเอ่ย “ก็ไม่ได้มีอะไรนี่” หรรษาเอ่ยตอบอย่างหน้าตาเฉย “หรอ ก็เห็นน้อยใจพี่วินมาเป็นอาทิตย์นี่น่า” “พี่วินก็ทำหน้าที่แบบนั้นก็ถูกแล้ว ในฐานะคนรู้จัก ฉันเองที่คิดมากเกินไป ฉันนี่แย่สุดๆเลยอ่ะ” “แกโคตรสตรองต่างหากล่ะ เป็นคนอื่นแหวกอก ยัยรุจีไปล่ะ นางทำเนียนเหมือนว่าเป็นแฟนพี่วิน จนคนในงานเข้าใจผิด แถมไปลอยอังคารยังไป แค่กับพี่วินอีก ใครมันจะไม่น้อยใจวะ ดีนะที่พี่วิน รีบตามมาหาแกที่นี่ ไม่งั้นยัยรุจีอะไรนั่นอาจจะใช้ มารยาเล่มไหนมาดึงรั้งพี่วินไว้อีก” “ไม่มีมารยาเล่มไหนดึงรั้งพี่ไว้ได้หรอกดาว เพราะ พี่มีเจตคอยติดตามไปด้วยทุกที่ พี่ไม่เคยอยู่กับรุจี แบบสองต่อสอง ถามเจตดูได้เลย” “แหม!! ถึงกับลากผมเข้าไปนอนในห้องด้วย กลัว รุจีเข้ามาปล้ำหรอครับคุณวิน” เจตพูดจบทั้ง 4 คน ก็หัวเราะกันลั่น “หรรษา” เสียงของสาวคนหนึ่งดัง ขึ้นจากด้านหลัง ทำให้ทั้ง 4 คนหันมองพร้อมกัน “ออมสิน” หรรษาลุกขึ้นยืน ออมสินเดินมาจับมือ ของหรรษาแล้วพาเดินแยกไปคุยส่วนตัว “เราขอโทษนะ เรื่องพี่เต็มสิบ ถ้าเรารู้ว่าพี่เขาก็รัก เธอ เรากับพี่เขาก็คงไม่..” ออมสินหยุดพูด “ช่างมันเถอะ ทุกอย่างมันผ่านไปแล้ว ตอนนี้เรา ก็ไม่ได้รักพี่เต็มสิบแล้ว ไม่ต้องกังวล” “ไม่ๆ เราเอาพี่เต็มสิบมาคืนให้เธอ มันควรเป็น ของเธอตั้งแต่แรกนะ” หรรษาเผยยิ้มขึ้น “ก็เราบอกว่าไม่ได้รักพี่เต็มสิบแล้วไง เราไม่รับคืน เรารักพี่วินและกำลังจะแต่งงานกันเร็วๆนี้” “ดีจัง เจอพี่วินแค่แปปเดียวก็ได้แต่งงานเลย” “คงเพราะพี่วินไม่ใช่คนซับซ้อน โลเลแบบผู้ชาย คนอื่นๆ พอเจอคนที่ใช่ พี่วินก็ขอแต่งงานเลย” “หรรษาไม่เคยมีแฟน ทำไมถึงได้มั่นใจในตัวของ พี่วินนักล่ะ ว่าเขาจะรักเดียวใจเดียว รักแค่เธอ ผู้ชายร้อยทั้งร้อย พอลับตาแฟนก็แอบนอกใจกัน ทั้งนั้นแหระ รวมถึงพี่วินของเธอด้วย” “งั้นออมสินก็ลองไปอ่อยพี่วินดูสิ เราก็อยากจะรู้ เหมือนกัน ว่าพี่วินจะรักเดียวใจเดียว แบบที่เรา มั่นใจหรือเปล่า” ออมสินยักไหล่อย่างท้าทาย เพราะเธอมั่นใจในความเซ็กซี่ยั่วยวนของเธอ ขนาดเต็มสิบยังเคยเผลอใจเคลิ้มกับเธอมาแล้ว จากนั้นหรรษาก็พาออมสินกลับเข้ามาร่วมวงฉลอง ด้วยกัน ผ่านไปไม่นาน หรรษากับละอองดาวก็เดิน ไปเข้าห้องน้ำ ส่วนเจตก็เดินไปสั่งเครื่องดื่ม เหลือ แค่เพียงมาวินกับออมสิน ที่ยังนั่งกันอยู่ มาวินนั่ง เงียบไม่แม้แต่จะมองมาที่ออมสิน “ทำไมพี่วินถึงชอบหรรษาค่ะ” “พี่ไม่ได้ชอบ แต่พี่รักหรรษา รักมาก” “โห้! 90% ที่ผู้ชายออกตัวแรงแบบนี้ส่วนมากจะ มีกิ๊ก มีบ้านเล็ก บ้านน้อยนะคะ” “งั้นพี่ก็อยู่ใน 10% ที่จะไม่มีวันมีกิ๊ก มีบ้านเล็ก บ้านน้อย หรือนอกใจแฟน ไม่เหมือนกับเต็มสิบ แฟนของออมสิน “ออมสินไม่เชื่อหรอกค่ะ ผู้ชายร้อยทั้งร้อยเจอ ผู้หญิงแก้ผ้า อ้าขาให้ก็วิ่งเข้าใส่เหมือนกันหมด” มาวินหัวเราะขึ้น “พี่เจอมาเยอะนะ ผู้หญิงแบบ ที่ออมสินพูดถึง แต่พี่เลือกที่จะวิ่งหนี เพราะผู้หญิง พวกนั้นไม่ควรค่าที่จะวิ่งเข้าใส่ ก็แค่ของเหลือๆ”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more