Chapter 30
Ellah's POV
Dire-diretso ang naglalakad patungo sa classroom. Medyo namamaga pa ang mata ko dahil sa labis na pag-iyak ko kagabi
Argh! Bakit ba pinag-aaksayahan ko ng oras at luha ang mga taong yon? Psh
"Ellah" napatingin ako sa kamay na humawak sa braso ko at sa may-ari ng kamay na yon
Oh please spare me just now, hindi pa ako handang kausapin sila dahil sa ginawa nila sakin
"Bakit nagmamadali ka? Maaga pa naman ah. Hindi mo rin kami hinintay, tinatawag kita kanina pa sa dorm pero parang hindi mo ko naririnig" walang emosyon ang mga mata na nakatingin lang ako kay Eril
Ayoko syang kausapin. Ayoko pa silang kausapin. Baka mabulywan at masumbatan ko lang sila. Bakit ba kasi kinailangan pa nila akong protektahan ng palihim? I can protect myself!
"Ellah bakit hindi ka nasas
