Ang tanging nararamdaman ko sa mga sandaling ito ay takot—matalim, nakapapako, at lubusang nilalamon ang buong pagkatao ko. Pautal-utal ang paghinga ko, hindi pantay, para bang nakalimutan na ng mga baga ko kung paano gumana. Tuluyang naglaho ang mga salita sa isip ko. Wala akong magawa kundi ang titigan si Salix—nakadilat, nanigas, at hindi makagalaw habang mahigpit na umiikot ang pangamba sa dibdib ko.
Ang titig niya’y dumaan sa akin ay malamig, hindi mabasa. At sa katahimikang iyon, alam ko na...
nahuli kami!
Our illicit secret had been discovered—ripped from the shadows and laid bare, with nowhere left to hide.
“Salix…” kalmadong sambit ni Soren.
Holy smokes!
Paano niya nagagawang manatiling kalmado matapos kaming mahuli ng sarili naming pinsan—ni Salix?
Muli akong tumingin kay
