ตอนที่ 32
ขี้ยา...
(สองสัปดาห์)
ผ่านไปไวเหมือนโกหก นี่ฉันอยู่บนดอยนี่มาเกือบครึ่งเดือนแล้ว ข้อเท้าของฉันหายกลับมาเป็นปกติ ได้รู้จักชาวบ้านที่นี่มากขึ้น รวมถึงข่าวลือเรื่องฉันกับเหลาก็โดนเอาไปเล่าไม่ต่างกัน แต่เพราะฉันไม่อยากพูดอะไรมากแล้วล่ะ ถึงจะแก้ข่าวไปแต่อีกคนไม่ให้ความร่วมมือ ข่าวลือนี้ก็ไม่มีทางเปลี่ยนอยู่ดี ดังนั้น...ฉันเลยเลือก ‘ช่างแม่มัน’
เอาจริง...ความสัมพันธ์ของฉันกับเหลาเองก็ดู...เอ่อ...มันพูดไม่ออกอ่ะ เราไม่ใช่แฟนกันนะ แต่ช่วงนี้ไปไหนมาไหนบ่อยจริง ๆ ยัยเจนก็ไม่อยู่ติดบ้าน บอกว่ามีอะไรให้ทำเยอะแยะ แต่ฉันก็ดันไม่อยากตามนางไปด้วยเท่าไหร่ สุดท้ายก็เป็นเหลาที่มาหาแล้วพาฉันไปแวะไร่กาแฟนั่นนี่ไปทั่ว แม้ไร่เหลานั้นจะไม่ใหญ่เท่าไหร่ แต่ชาวบ้านก็ตั้งใจปลูกกันจริง ๆ
ฉันเคยถามเหลาว่า แล้วแบบนี้ไร่เล็ก ๆ เขาไม่ได้โดนกดทับ หรือรู้สึกตัวเองด้อยกว่าไร่ใหญ่อย่างไร่กาแฟหล่อเหลาที่เหลาท
