“ทำไมกูต้องอิจฉาพวกมึงด้วยวะ”
อัคนีเอ่ยขึ้นพลางส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะหัวเราะหึในลำคอ เหมือนกำลังเยาะเย้ยในตัวเองเบาๆ
“อยู่เป็นโสดก็ดีจะตาย มีเมียตามติดทั้งวัน น่าเบื่อชิบหาย”
เขาพูดเหมือนไม่ใส่ใจ แต่คำว่าน่าเบื่อกลับฟังดูฝืนกว่าทุกครั้ง
“หึ… มีเมียใครว่าแย่วะ มีเมียดีนี่โคตรจะดีเลยเว้ย มึงมีเมื่อไหร่มึงจะรู้ว่าการกลับบ้านแล้วมีคนรอมันแม่งโคตรสบายใจ”
คีรินหันมายิ้มมุมปาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภูมิใจแบบไม่ปิดบัง
อัคนีเหลือบตามองเพื่อนแค่แวบเดียว ก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มต่อเหมือนไม่อยากฟัง
“ใช่ๆ กูเห็นด้วย”
ราชันย์รีบเสริมทันที เหมือนได้เวทีอวดเมีย
“เมียกูนี่นะ งานบ้านไม่เคยขาด งานอื่นไม่ต้องพูดถึงเลยเว้ย มึงเอ๊ย... ครบจบในคนเดียว”
เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี แต่แทนที่อัคนีจะหัวเราะตามกลับนิ่งไปครู่หนึ่ง
“พวกมึงนี่ก็อวยกันเข้าไป”
อัคนีว่าเสียงเรียบ
“กูไม่อินว่ะ ชีวิตกูไม่เหมาะกับการมีใครมานั
