เย็นของวันนั้น
แซ่…
เสียงสายน้ำจากฝักบัวดังไม่ขาดสาย ได๋ยืนนิ่งอยู่ใต้สายน้ำอุ่นเป็นเวลานาน จนไม่อาจบอกได้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน มือเล็กขัดถูร่างกายของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า แรงมากขึ้นเรื่อยๆจนผิวเริ่มแดงแสบไปทั้งตัว โดยเฉพาะตรงกลางกายสาว ทั้งเจ็บ ทั้งแสบ จนเธอต้องกัดฟันแน่น ความปวดร้าวลึกแล่นขึ้นมาจนหัวใจสั่น ไม่คิดเลยว่าความเจ็บจะฝังลึกและยาวนานได้ถึงเพียงนี้ ทั้งร่างกายและจิตใจ
“เจ็บซะมัด… หน้าตาก็ดี… ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นคนใจร้ายได้ขนาดนี้”
เธอบ่นพึมพำกับตัวเอง เสียงสั่นเครือปนความเจ็บแสบ
มือเล็กยังคงขัดถูร่างกายแรงๆ เพื่อต้องการลบทุกอย่างออกไปให้หมด ทั้งสัมผัส ทั้งความทรงจำ ทั้งความรู้สึกสกปรกที่เกาะกินหัวใจของเธออยู่
“ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนด้วยซ้ำ แทนที่จะเห็นใจกันสักนิดก็ไม่มีเลย”
เสียงของเธอแผ่วลง เธอเงยหน้ามองกระจกที่เต็มไปด้วยไอน้ำ เงาสะท้อนตรงหน้าทำให้หัวใจเธอร่วงหล่น
รอย
