“อ้าว… เมื่อกี้เห็นคุณอัคนีบอกว่าจะมาตัดชุดไม่ใช่เหรอครับ แล้วนี่ยังไม่ได้วัดตัวเลยไม่ใช่เหรอ”
ธามเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แววตากลับจับจ้องไปที่ได๋ไม่วาง เหมือนพยายามอ่านอะไรบางอย่างจากสีหน้าและท่าทางของเธอ เพราะถ้าจะวัดตัวจริงๆ เวลาเพียงไม่กี่นาทีที่เขาหันไปคุยโทรศัพท์มันไม่มีทางเสร็จได้แน่ๆ
“เอ่อ… พอดีว่าคิวหนูเต็มแล้วค่ะ ก็เลยว่าจะขอเลื่อนไปก่อนค่ะ”
ได๋รีบตอบเสียงแผ่วลงอย่างเห็นได้ชัด หัวใจเต้นแรงจนแทบทะลุอก เธอพยายามรวบรวมสติหาทางถอย
พยายามให้ทุกอย่างจบลงตรงนี้
"อ่าวแล้วเมื่อกี้ได๋บอกพี่ว่าคุณอัคนีนัดไว้แล้วไม่ใช่หรอ"
"คะ แต่ตอนนี้หนูดูคิวใหม่แล้วค่ะ หนูเพิ่งเห็นว่าหนูดูผิดค่ะ"
“แต่ผมสะดวกวันนี้ แล้วก็ตอนนี้ด้วยนะครับ”
คำพูดสุภาพแต่สายตากลับแข็งกร้าวอย่างเห็นได้ชัด เขามองเธอนิ่ง ราวกับรู้ทันว่าเธอกำลังพยายามผลักเขาออกไป
อย่างแนบเนียน แต่เธอคงไม่รู้ว่าคนอย่างเขาไม่ใช่ค
