ได๋รู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบแน่น ก่อนที่เธอจะรีบเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ
“เอ่อ… เรายังไม่ได้ตกลงว่าเป็นแฟนกันร้อยเปอร์เซ็นต์นะคะ แค่กำลังคุยกันอยู่เท่านั้นค่ะ”
เธอยิ้มบางๆอย่างพยายามประคองสถานการณ์ คำพูดนั้นไม่ใช่คำโกหกทั้งหมด แต่ก็ไม่ใช่ความจริงทั้งหมดเช่นกัน ได๋ไม่อยากให้อัคนีรู้เรื่องชีวิตของเธอมากไปกว่านี้ ไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอกับธามเป็นอะไรกัน เพราะยิ่งเขารู้มากเท่าไหร่ ความไม่ปลอดภัยของคนรอบข้างเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเท่านั้น ในขณะที่เธอกลับไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย
"หึ!"
อัคนีหัวเราะในลำคอเบาๆ
“กำลังคุยกันอยู่งั้นหรอ"
เขาทวนคำอย่างช้าๆ แต่สายตาที่มองได๋ในตอนนั้น กลับบอกชัดเจนว่าเขาไม่เชื่อทั้งหมด และเขาไม่ชอบคำตอบนี้เอาเสียเลย
“แต่ว่าได๋… เราตกลงกันไปแล้วนะ ทำไมถึง...”
ธามยังพูดไม่ทันจบเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้นรัวๆ
ครืด… ครืด… ครืด…
ธามขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะห
