บ้านคุณหญิงปานนภาและคุณอรรถพล
ช่วงเวลาเย็น
“สวัสดีค่ะคุณหญิงปานนภา สวัสดีค่ะคุณอรรถพล”
คุณยุพาเอ่ยขึ้นพร้อมยกมือไหว้ด้วยท่าทางนอบน้อม สีหน้าประดับรอยยิ้มที่ดูเรียบร้อยไร้ที่ติ
“สวัสดีค่ะคุณยุพา เชิญนั่งก่อนนะคะ”
คุณหญิงปานนภาตอบรับด้วยรอยยิ้มสุภาพตามมารยาท ก่อนจะผายมือเชิญแขกทั้งสองเข้ามาด้านใน
“สวัสดีครับคุณอรรถพล สวัสดีครับคุณหญิงปานนภา”
ธามเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ ยกมือไหว้อย่างเหมาะสม ท่าทางนิ่งสุขุม จนดูแตกต่างจากบรรยากาศที่แฝงความคาดหวังอยู่โดยรอบ
คุณหญิงปานนภามองชายหนุ่มตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนจะยิ้มบางๆอย่างพึงพอใจ
“นี่ใช่ไหมคะ ลูกชายของคุณยุพา”
“ใช่แล้วค่ะ ลูกชายคนโตของดิฉันเองค่ะ คนที่ดิฉันเล่าให้ฟังเมื่อวันก่อน”
คุณยุพารีบรับคำทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภูมิใจ
“หน้าตาหล่อเหลาจังเลยนะคะ แบบนี้สาวๆคงรายล้อมไม่น้อย มีแฟนหรือยังจ๊ะ"
น้ำเสียงนั้นฟังดูเหมือนคำชม แต่แฝงการห
