Akin Ka

14

“Uwah! Sembreak is real! Swimming na us!” Sigaw ni Jin pagbaba palang ng sasakyan. Bumaba na rin ako ng van at pinagmasdan ang view mula rito, tanaw kaagad ang asul na dagat at pinong buhangin ng resort nila Jin. Naglakad na kami pababa sa rest house na tutuluyan namin sa loob ng tatlong araw ng bakasyon.

“Laki nitong rest house ah.” Puri ni Ann.

“Malamang. Isang batalyon ba naman ang pamilya ko.” Natatawang komento ni Jin.

Matapos magpahinga sandali ay nagsi bihisan na rin kami para maligo sa dagat. Confident naman akong mag one-piece dahil walang masyadong nagsu-swimming ngayon. Naman, oktubre palang kasi.

“Wow Elle ah, payat pero pak ang curves. Hihi.” Ngiti ni Ann.

“Ansabe ng sa’yo? Kabog, lalong mainlab sa’yo si Jimin niyan.” Pang aasar ko.

“U-uyy haha.” Namumulang hinawakan niya ang magkabilang pisngi niya. Sa lahat ng mag best friend na nagkatuluyan sila ‘yung hindi mo maintindihan kung kikiligin ka ba o mauurat. Manhid at Torpe, gandang kombinasyon noh?

“Tama na ang bolahan, tara na.” Sabay rampa ni Ex palabas ng kwarto.

“Yan ang pinaka kabog.” Jusko. Sa sexy niyang ‘yon, pati bato mapapalingon. Paanong bakod kaya ang gagawin ni Jin dyan? Ang seloso pa naman no’n. Taray noh? Nagkatuluyan din sila, napaibig ng Ex ang bakla haha. Alam na nang lahat na mahal nila ang isa’t isa, silang dalawa nalang ang ‘di nakaka-alam. Hahaha. Nag iiwasan pa’rin nga yata sila hanggang ngayon.

Pagkalabas namin ay naghihintay na ang boys. Wow abs, ang apat na pandesal ni V. Ajuju. Ako'y nagkakasala.

“Did I make the sun hotter?” Naka smirk na sabi niya, “Phfth. Oo, 100 degrees na.”

Buong maghapon kaming nag swimming at ang resulta? Mga sunog kami pagdating ng gabi. Gano’n pa man ay nag lakas loob parin kaming mag bonfire kahit super pagod, naglabas pa nga sila ng beer pangpainit daw.

“Bakit pala na-tripan mo mag outing Elle?” Curious na tanong ni Jin.

“Namiss ko lang mag beach hehe.” Palusot ko.

Nang maka ilang shot at maramdaman ko na ang kaunting tama ay inaya kong maglakad lakad si V. Sakto ‘yung beer, pampalakas ng loob. Hoooh! Nang makalayo layo na kami ay nilingon ko siya.

“Uhh V?” Tawag ko na ikinalingon niya, “I have something to tell you.”

Tumigil sya sa paglalakad at tinitigan ako. “Umi-English ka ah, kinakabahan tuloy ako.” Biro niya na nakapag pangiti sa’kin.

“K-kasi, aware ka naman sa sakit ko di’ba?” Panimula kong sinagot niya ng, “Y-yeah, and?” Sobrang kinakabahan ako kaya tanging, “I uhh ... Hooooh!” Lang ang nasabi ko.

Tumalikod muna ako at huminga ng malalim para pigilan ang nababadyang luha ko. Hindi ko masabi, bakit hindi ko masabi? Praktisado ko na ‘to ah!

“A-ano ba yon, Elle? You’re making me nervous.” Hinawakan niya ang braso ko’t hinarap ako sa kaniya. “What is it? Tell me.”

“I’m leaving.” Diretsong sabi ko na hindi magawang tumingin sa mga mata niya, dahil kapag ginawa ko, hindi nanaman ako makakapag salita. “L-lumalala ang sakit ko, akala namin kakayanin ng gamot pero hindi, lalo lang lumala. Sabi ng Doctor ko mas mabuti kung magpa opera na ako, heart transplant ang kailangan ko V, at sa US ang pinaka safe na meron no’n.” Tuloy tuloy na ang naging pagdaloy ng mga luha ko. “Sasamahan ako ni Mama sa US, tutulungan kami ng grandparents ko. Sa friday na ang ali--”

Hindi na natuloy ang sasabihin ko ng yakapin niya ako, isang mahigpit na yakap, yakap na para bang ayaw na niya akong pakawalan pa. “Stop! I d-don’t wanna hear it. Stop, please I’m begging you. I'm begging you Elle, please don’t.” Tumataas baba ang balikat niya at naririnig ko ang bahagyang paghikbi niya. He’s also crying.

Sa kadiliman ng gabi, sa ilalim ng buwan at mga tala. Wala kaming nagawa kun’di ang damhin ang mahigpit na yakap ng isa’t isa habang patuloy sa pag-agos ang aming mga luha.

Ayaw ko mang sabihin, at ayaw man niyang marinig. Ito ang katotohanang dapat naming harapin.

“I’m leaving.”

* * * * *

V KIM’S POV

I met her in a glimpse of an eye, and now I’m gonna lose her just like that.

“Uhm paano ba ‘yan? Sa susunod nalang nating pagkikita?” She said with a smile, but it was different from the smile that made me fall all over.

I told her before that I can go to New York with her, I have tons of money, I can even buy a whole plane for her. But she said no, and she quoted “Magtapos ka ng pag-aaral at magtrabaho. Kapag sarili mo ng pera ang ginagastos mo, tsaka mo ako puntahan.”

Mom will surely understand if I’ll ask her for money para dito but on the other hand, I understand her. My Mom sacrificed her other business sa ibang bansa just so she could be with me and Jam, tapos ako naman ang aalis? That’d be unfair.

“Smile~ Sige ka, hindi ako gagaling pag umalis akong malungkot ka.” Pilit akong ngumiti sa kaniya. Nandito na kami sa airport, she’s really leaving.

I held her face to memorize every single bit of it. “Promise me you’ll come back.”

She smiled at me, the kind that reassures me. “Alam mo, may nabasa akong libro, at sabi do’n there’s a very thin line in between life and death. Alam mo kung ano?”

I frowned, “What?”

“Hope. And I have it, here standing just in front of me.” Sa sinabi niya ay ‘di ko napigilan ang sarili kong halikan siya... Sa huling pagkakataon.

“V, you’re my hope so trust this on me, I’ll be back before you know it.” Before I know it, she’s gone. And I hope, it’s not forever.

I'll be holding on her words. She’ll be back before I knew it.