Chapter24
โฮปกำลังจะเข้านอนแต่ก็ต้องลุกขึ้นจากเตียงเพื่อขับรถมารับเจ้านายที่สถานีตำรวจตอนเที่ยงคืน ทั้งที่บอกเองแท้ๆ ว่าจะขับรถกลับเองไม่ต้องตาม สุดท้ายทำไมถึงกลายเป็นเขาที่ต้องมาเดือดร้อนกับความต้องการของเจ้านายที่กำลังเสียสติเพราะผู้หญิงด้วยล่ะ
ให้ตายสิ โฮปได้แต่คิดแล้วก็สงสัย
“มาได้สักที”
“มาสเตอร์ดูอารมณ์เสียนะครับ ต้องขอโทษจริงๆ” คำพูดสุดท้ายโฮปจงใจเน้นเสียงหนักเป็นพิเศษเพื่อประชดประชัน
“ฉันนั่งอยู่ที่นี่นานจนรากจะงอกอยู่แล้ว ง่วงเป็นบ้า!”
“ผมรีบสุดๆ แล้วครับ” โฮปมองดูสารรูปเกรย์ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าพลางเอ่ยถาม “ว่าแต่มาสเตอร์เถอะ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ”
“ถามมาก” มันเป็นความอัปยศอดสู่ที่เกรย์ต้องการหลีกเลี่ยง “รีบจัดการเร็วๆ ฉันอยากกลับบ้านนอน”
“รถล่ะครับ”
“จอดเอาไว้ในซอย”
“ซอย?” ถามไม่ตอบแต่พอตอบก็ตอบไม่รู้เรื่อง นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย เริ่มจะปวดหัวแล้วนะ “ซอยไหน นี่
