Chapter11
ตรงที่ฉันนั่งคร่อมทับเปียกเปรอะด้วยเมือกลื่น ฉันก้มหน้ามองพลางท่องในใจว่า ‘สามสิบล้าน’ เพื่อสะกดจิตตัวเองให้มีความกล้าที่จะทำเรื่องน่าละอายกับคุณเกรย์ต่อ จากนั้นยื่นมือออกไปคว้าวัตถุทรงกระบอกมาครอบครองแล้วกดส่วนปลายทวนบานหยักลงแนบกับปากทางเข้า บิดสะโพกหมุนเอวส่ายพลิ้วจนเกิดแรงเสียดสีที่นำพาความวาบหวิวมาเยือน
ลมหายใจของเราหอกหนักไม่คงที่
“มองหน้าฉัน” คุณเกรย์สั่งและฉันทำตาม
อุณหภูมิภายในร่างกายร้อนระอุ เนิ่นนานยิ่งทวีคูณและแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วบริเวณโดยรอบ ขณะเดียวกันเมื่อได้สบตาคนใต้ร่างอย่างลึกซึ้งก็เหมือนฉันกำลังต้องมนตร์มหาเสน่ห์
ราวกับถูกเหนี่ยวรั้งสู่ก้นลึกของมหาสมุทร แม้รู้ว่าอันตรายแต่ฉันไม่สามารถยับยั้งตัวเองเอาไว้ได้ สติสัมปชัญญะถูกความมืดมิดกลืนกินจนหมดสิ้น
ชั่วขณะหนึ่งฉันผละจากสิ่งที่กำลังทำอยู่ก่อนโน้มตัวลงไปจูบคุณเกรย์อย่างดูดดื่ม มือไม้ปัดป่ายสะเปะสะปะทั่วเนื้อต
