Chapter8

1265 Words

Chapter8 แม้เกรย์จะไม่ได้อ่อนโยนแต่นิ้ว ริมฝีปาก และลิ้นของเขาทำให้ลีอาห์รู้สึกดีมากกว่าอาวุธคู่กายจนอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าหากเธอถูกเขากระทำแบบนี้หลายครั้งก็ยังพอจะรับมือไหวอย่างไม่ลำบากนัก ทว่า... เกรย์จะปล่อยให้เป็นแบบนั้นแน่หรือ? ดูแววตาคู่นั้นสิ เกรย์กำลังสื่อความนัยถึงเธอว่า ‘ฉันรู้ทัน’ ก่อนเริ่มกระทำการฉุดดึงเธอห้วงแห่งฝันด้วยความดิบเถื่อนอันบ้าคลั่งของเขา ริมฝีปากร้ายดูดดึงติ่งกระสันพลางกระดกลิ้นเลียขยี้หนักๆ พร้อมกันนั้นก็ได้เพิ่มนิ้วจากหนึ่งเป็นสามในช่องทางรักและออกแรงตะบี้ตะบันซอยไม่ยั้ง กายสาวโยกสั่นจนสะเทือนไปถึงโต๊ะทำงานหลังใหญ่ ก....เกินไปแล้ว แบบนี้มันเกินกว่าที่ผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งจะยืนหยัดรับได้ “อ๊ะ!! อ๊ายยย!!” เสียงหวีดร้องดังสนั่น น้ำหูน้ำตาที่เพิ่งเหือดแห้งหลั่งไหลพรั่งพรู ลีอาห์ยื่นมือออกไปจับมือหนาแต่วายร้ายอ่านความคิดเธอออกทะลุปรุโปร่งจึงสกัดไว้ได้ก่อน เกรย์รวบส่วนของข้อมือเรียวล็อกหนาแน่นด้วยมือเพียงข้างเดียว “พอ...พอแล้ว ได้โปรดคุณเกรย์ ฮือๆ ฮือๆ” นัยน์ตาคู่คมสะท้อนภาพของคนจนตรอกที่น่าสมเพช เกรย์ไม่พลาดที่จะเย้ยหยันด้วยรอยยิ้มมุมปาก รู้สึกครึ้มใจเมื่อได้เห็นสีหน้าสิ้นหวังของลีอาห์ ครู่หนึ่งเกรย์ลุกขึ้นยืนโดยให้ใบหน้าเขาและเธออยู่เสมอกัน ต่อจากนั้นก็เอามือของเธอที่ถูกพันธนาการเอาไว้ขึ้นมาโอบลำคอ แล้วประทับจูบดุดันลงบนริมฝีปากบวมเจ่อเปรอะคราบเลือด ฟอนเฟ้นความนุ่มเด้งดึงดุจฝั่งสปริงเอาไว้ข้างใน พลางเร่งจังหวะนิ้วทั้งสามขยี้กามหญิงสาวอย่างเมามัน “ฮื้อออ!! ฮื้อออ!!” คนตัวเล็กครางลึกในลำคอคล้ายต้องการส่งเสียงประท้วงให้คนตัวโต เกรย์คิดว่าไม่จำเป็นต้องแยแส หรือถ้าหากเขาจะหยุดก็จะหยุดต่อเมื่อ ‘อยากหยุด’ ด้วยตัวเองไม่ใช่เพราะคำร้องขอของใครทั้งสิ้น ลิ้นนุ่มสอดถูกทำให้สอดรับกับลิ้นหนาครั้งแล้วครั้งเล่า เนิ่นนานความพิศวาสยิ่งเดือดพล่าน เกรย์รู้สึกได้เลยว่าตนกระหายหญิงสาวคนนี้มากแค่ไหน และมันถึงเวลาแล้ว คิดได้ดังนั้นจึงชักนิ้วทั้งสามออกจากกายสาว หยาดทิพย์แห่งความกระสันไหลทะลักเป็นทางยาว เปียกเปรอะโต๊ะทำงานเต็มไปหมดแต่ผู้เป็นเจ้าของกลับพึงพอใจ สอดใส่ความเป็นชายลำเขื่องเข้าสู่ช่องทางรัก หญิงสาวมองหน้าเขาแล้วอ้าปากกว้างครางตัวสั่น “อ๊าาาา!!” ก่อนจะต้องหุบปากเมื่อเขาเอานิ้วที่เคยสัมผัสเธออย่างลึกซึ้งสอดใส่ปากเธอ “รสชาติของผู้หญิงร่าน” ตั๊บๆ!! ...ตั๊บๆ!! สะโพกบึกบึนขยับซอยส่งท่อนเอ็นยาวใหญ่เข้าลึกออกสุดทุกจังหวะ เรือนร่างเย้ายวนโยกสั่น ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบเปียกของน้ำตาอย่างไม่น่าดู ทว่า... ความงดงามของเธอไม่ใช่สิ่งที่จะทำลายได้ง่ายๆ และเหนือสิ่งอื่นใด สภาพที่เหมือนถูกรุมโทรมมาหนักหน่วงมันกระตุ้นสัญชาตญาณดิบในตัวเขาขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์ ยิ่งมองยิ่งบ้าคลั่งขึ้นกว่าเก่า ตั๊บๆ ๆ!! ...ตั๊บๆ ๆ!! จังหวะปานกลางถูกเร่ง ให้ความรู้สึกเหมือนมรสุมลูกใหญ่กลางมหาสมุทร ไม่อาจฉุดรั้งสติหรือผ่อนปรนพละกำลังลงได้เลย เกรย์ตั้งหน้าตั้งตาราวกับต้องการเอาเป็นเอาตายกับหญิงสาว “อ๊ายยยย!!” ทันทีที่ริมฝีปากเป็นอิสระฉันก็หวีดร้องลั่น ไม่ไหว ฉันรู้สึกเหมือนจะขาดใจตายซะให้ได้ แต่ไม่ว่าจะขอร้องเขายังไงก็ไม่เป็นผล ตรงกันข้ามกลับได้เห็นท่าทางเย้ยหยันของเขา “นอนลงไปลีอาห์” วายร้ายสั่งเสียงเข้ม สิ่งที่ฉันทำคือทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย นอนลงบนโต๊ะทำงานหลังใหญ่ที่มีเอกสารและปึกเงินแบงก์พันจำนวนสามสิบล้านกองอยู่ ขาเรียวถูกยกขึ้นพาดบนบ่า จากนั้นคุณเกรย์ก็โน้มตัวลงมาซุกหน้าฟัดทรวงอกกลมกลึงที่สั่นกระเพื่อมล่อตาล่อใจ ท่วงท่านี้ทำให้บั้นท้ายฉันลอยขึ้นสูง หงายส่วนเร้นลับของผู้หญิงชี้ฟ้ารับแรงกระแทกทรงพลัง คุณเกรย์ไม่ทะนุถนอมฉันเลยสักนิด เหมือนมองฉันเป็นแค่ ‘ของเล่น’ ชิ้นหนึ่งที่ไร้ค่าและความสำคัญ หากวันใดพลั้งเผลอทำฉันให้แตกหักก็แค่โยนทิ้งแล้วหาของเล่นชิ้นใหม่มาแทน “นี่ไม่ใช่เวลามาสังเวชชีวิตอันน่าสมเพชของเธอ” “ฮึก!” ฉันกลั้นสะอื้นในลำคอ เม้มปากแน่นจนกลายเป็นเส้นตรงพร้อมกับความรู้สึกเจ็บๆ แสบๆ บริเวณบาดแผล น้ำตาหลั่งรินไม่ขาดสายเหมือนท่อน้ำแตก “ไม่เชื่อฟังกันเลยสินะ” “ฮึก! ฮึก!” “ได้ เดี๋ยวได้รู้กันแน่ลีอาห์” ความดิบเถื่อนถูกผ่อนปรนลง คุณเกรย์เล้าโลมฉันด้วยประสบการณ์ทางเพศที่ช่ำชอง ฉันรู้สึกเหมือนถูกเหนี่ยวรั้งลงสู่หุบเหวลึกแห่งความเสน่หา รู้ตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงครางกระเส่า ร่างกายแอ่นหยัดรับแรงส่ง ตอบสนองเขาอย่างร่านร้อนแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน ตั๊บๆ ๆ!! ...ตั๊บๆ ๆ!! คุณเกรย์กระหน่ำท่อนเอ็นด้วยจังหวะแรงเร็วและหนักหน่วงหน่วงอีกครั้ง ช่องทางเปียกลื่นพยายามหนีบรัดวัตถุอันตรายถี่ยิบ เราเหมือนกำลังแข่งขันชักเย่อ ดึงรั้งกันไปมา จวบจนวินาทีสุดท้ายที่ทำเอาฉันตาเหลือก กรีดร้องจนเจ็บคอ ร่างกายเกร็ง สั่นกระตุกเหมือนคนโดนไฟฟ้าช็อต ความรู้สึกนี้บอกไม่ได้ว่าคืออะไร ตั๊บ!! สะโพกสอบกระแทกส่งท้ายแล้วถูกชักออกทันที ฉันหอบหายใจแฮ่กๆ เหมือนหมาที่วิ่งเล่นจนเหนื่อย หลุบตาลงมองหน้าท้องอุ่นวาบจากน้ำอสุจิที่ถูกปลดปล่อยจากวัตถุอันตราย “เสียดายสินะ” “?” อะไรของเขาอีกล่ะ อยู่ดีๆ ก็พูดขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วฉันต้องรู้สึกเสียดายกับเรื่องไหน ใบหน้าฉันเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม “เธอคงหวังจะให้ฉันปล่อยใน พอเธอท้องก็จะใช้ลูกจับฉัน” “...” พูดไม่ออก “แต่เธอจะไม่มีวันได้เป็นแม่ของลูกฉันหรอก เพราะสถานะที่เหมาะกับเธอคือ...เมียของเล่น เอาไว้เล่นแก้เงี่ย_” “งั้นตอนนี้คุณก็หายเงี่ย_แล้วใช่ไหมคะ” ไม่ใช่ไม่รู้สึกกับคำพูดเหยียดหยามนั้นหรอกนะแต่คร้านจะเอามาใจใส่ให้เจ็บ “ถ้าอย่างนั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ เงินพวกนี้ฉันจะเอาไปด้วยและจะเอากลับมาใช้หนี้คุณพรุ่งนี้” “เดี๋ยว” ดันหนาดันอกฉันนอนลงเหมือนเดิม “นี่เธอคงไม่คิดว่าฉันจะเอาเธอแค่ครั้งเดียวแล้วจบใช่ไหม” คิดสิ ฉันคิดว่าเขาจะเบื่อผู้หญิงไม่ประสีประสาแบบฉันเร็วซะด้วยซ้ำ ท่าทางจงเกลียดจงชังชัดเจนขนาดนี้ แถมยังเหยียดหยามฉันอีก ไหนจะบอกว่าไม่ต้องการให้ฉันเป็นแม่ของลูก ดังนั้นเขาที่ไม่พกถุงยางอนามัยมาด้วยก็ควรจะพอแค่ครั้งเดียวไม่ใช่เหรอ หรือฉันเข้าใจอะไรผิด? “คุณปล่อยแล้วไม่ใช่เหรอคะ” “ใช่” ตอบพลางให้เหตุผลเสริม “แต่สามสิบล้านมันต้องไม่จบแค่ครั้งเดียวอยู่แล้ว บอกเอาไว้เลย คืนนี้ทั้งคืนฉันจะเอาเธอให้คุ้มค่า ต่อให้ฉันหายเงี่ย_ฉันก็จะขุดความเงี่ย_ในจิตใต้สำนึกออกมาให้ได้”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more