Chapter12
ฉันรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดเมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของวายร้ายที่ทำให้ฉันตกอยู่ในสภาพแบบนี้ อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาทำตัวโอ้เอ้ สถานการณ์ตอนนี้ค่อนข้างอันตรายเพราะคุณเกรย์ยังไม่ไปไหน นั่นหมายความว่าเปอร์เซ็นต์ที่ฉันจะโดนรังแกอีกครั้งนั้นมีสูงมาก
คิดได้ดังนั้นฉันจึงพาตัวเองลงจากเตียง
ทุกวินาทีเหมือนแขวนอยู่บนเส้นแห่งความเป็นความตาย ฉันต้องระมัดระวังคุณเกรย์และร่างกายที่บอบช้ำ กว่าจะลงจากเตียงมาได้เล่นเอาเหงื่อแตกพลั่ก
และ...
“อุ้ย!” ฉันรีบเอามือปิดปากก่อนก้มมองสิ่งที่ทำให้ฉันตกใจ
ส่วนตรงนั้นของผู้หญิงที่ถูกใช้งานหนักหน่วงมีธารสวาทคั่งค้างภายในช่องทางรักคัดหลั่งออกมา ไหลบ่าลงไปยังขาเรียวจนถึงปลายเท้า
ทันใดนั้นเลือดลมร้อนผ่าวฉีดพล่านทั่วใบหน้า
ฉันยืนแน่นิ่งครู่หนึ่งก่อนจะเอี้ยวคอมองคนบนเตียง เห็นเขายังหลับอยู่ก็ถอนหายใจโล่งอก และก้าวขาที่แทบไม่มีแรงเดินเข้าห้องน้
