Chapter6
1252 Words
Chapter6
สายตาที่เหมือนกำลังจับจ้องไปที่เหยื่อกับคำตอบเหนือความคาดหมายล็อกตัวฉันเอาไว้จนกระดิกไปไหนไม่ได้ ฉันรู้สึกถึงความกดดันอันครั่นคร้ามที่ทำให้หายใจหายคอลำบาก ท้องไส้ก็พลันปั่นป่วนจนอยากขย้อนออกมา
“คุณเกรย์”
“ว่า?”
“นี่...” ฉันอ้ำๆ อึ้งๆ แป๊บหนึ่งก็ข่มจิตใจและอารมณ์ว้าวุ่นให้สงบลง “นี่ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะมาพูดล้อเล่นนะคะ ถ้าหากไม่มีธุระอะไรแล้วฉันคงต้องขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อน”
“เธอกล้าขายฉันก็กล้าซื้อ”
“...” เป็นเรื่องแล้วไหมล่ะ
ร่างสูงสง่าก้าวเท้าเดินเข้ามาข้างหน้าต้อนฉันจนถึงทางตัน จากนั้นใช้มือซ้ายยันประตูและใช้มือขวาจับคางเรียวเชยขึ้นให้ฉันสบตากับเขา
ไม่!!
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาขี้ขลาดหวาดกลัวเขา คิดได้ดังนั้นจึงสู้สายตากลับอย่างไม่กลัวเกรงพลางบอกเขาว่า “เอาเงินสามสิบล้านมาวางตรงหน้าฉันก่อนสิคะ”
“เล่นลิ้นเก่งเหลือเกินนะ”
“ฉันต้องการความชัดเจนที่สามารถสัมผัสและมองเห็นได้ ขอโทษนะคะที่ต้องพูดแบบนี้ แต่คุณไม่ใช่บุคคลที่น่าไว้วางใจสำหรับฉัน”
“อืม เอาแบบนั้นก็ได้”
“งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ”
“ในตู้เซฟมีเงินอยู่เหลือเฟือ เธอไม่ต้องไปไหนหรอก เอาเงินสามสิบล้านบาทไปแล้วแก้ผ้าอ้าขาให้ฉันเอาอยู่ที่นี่แหละ”
อ...อะไรนะ!?
นี่เขามีเงินมากขนาดนั้นอยู่ในบ้านงั้นเหรอ คล้ายว่าคุณเกรย์จะรู้เท่าทันความคิดฉัน จึงผละตัวเดินย้อนกลับไปที่หลังโต๊ะทำงานก่อนจะเปิดตู้เซฟหยิบเงินออกมา
“ปึกละล้าน ไม่เชื่อลองมานับดูเอง”
ตุ๊บ!!
เพียงก้าวเดียวขาที่สั่นพั่บๆ พลันล้มก้นจ้ำเบ้ากองกับพื้น
“หึ” ชายหนุ่มแค่นหัวเราะเยาะหยันผู้หญิงที่กล้ามาทำตัวอวดดีใส่เขาอย่างไม่เจียมกะลาหัว “ทะนุถนอมตัวเองหน่อยสิ อย่าทำให้ร่างกายบอบช้ำเพราะเธอยังต้องอ้าขารับแรงกระแทกจากฉันอีกเยอะเลยนะ”
แบงก์พันปึกใหญ่ถูกวางลงบนโต๊ะครบจำนวนก่อนร่างสูงจะเดินมาหาหญิงสาวแล้วฉุดดึงให้เธอลุกขึ้นยืน
“ฉันยังไม่ได้เตรียมตัว” ลีอาห์ละล่ำละลักบอกเมื่อได้สติ
“อาบน้ำแล้วไม่ใช่เหรอ แค่นี้ก็เพียงพอแล้วละนะ และอีกอย่าง...คนที่มีอำนาจตัดสินใจคือคนซื้อ ดังนั้นเธอจะพร้อมหรือไม่นั่นเป็นเรื่องของเธอ แต่ถ้าฉันอยากได้ตอนนี้ฉันต้องได้ทันที”
เกรย์แสดงความเอาแต่ใจพลางปลดสายเดี่ยวที่เกาะอยู่บนไหล่เล็ก และดึงแม็กซี่เดรสสีขาวยาวกรุยกรายจนมันร่วงหล่นสู่พื้น เผยให้เห็นหุ่นเซ็กซี่ขยี้ใจซ่อนรูปที่ทำเอาคนมองเผลอเคลิ้มตาม
‘สัสเอ๊ย! มึงกำลังทำบ้าอะไรอยู่วะ!’ เกรย์ตะโกนเรียกสติอยู่ในใจ กระทั่งสติเข้าร่องเข้ารอยจึงหันกลับมาเล่นงานหญิงสาวอีกครั้ง
ลีอาห์สั่นสะท้านด้วยอากาศเย็นที่กำลังโลมเลียผิวพรรณ ก่อนจะสะดุ้งโหยงและดันร่างคนตัวโตออกเมื่อเขาทำท่าว่าจะคุกคามบราเซีย
“อย่านะ!”
“ฉันจะทำมันเดี๋ยวนี้” เกรย์ปลดตะขอบราเซียแล้วกระชากมันโยนทิ้ง ต่อมามือร้ายกาจก็คุกคามไปยังส่วนเบื้องล่างอย่างไม่รอช้า สั่งเสียงเข้ม “อ้าขา”
“คุณเกรย์ ฉ...ฉัน...”
“เดี๋ยวนี้ลีอาห์ อย่าลีลาไม่งั้นเธอจะเจ็บตัวยิ่งกว่านี้”
“แต่ฉัน...” กลืนคำว่า ‘ไม่พร้อม’ ลงคอและเปล่งเสียงครางแทน “อ๊าาา~”
ขาเรียวซึ่งกำลังหนีบเข้าหากันถูกแทรกด้วยมือหนา ชายหนุ่มแข็งแกร่งทรงพลังมากจนต้านไม่อยู่ ตอนนี้พื้นที่ส่วนสงวนของหญิงสาวจึงตกอยู่ภายใต้อำนาจครอบงำของเกรย์
ลีอาห์หวั่นวิตกระคนร้อนวูบวาบอย่างแปลกประหลาด
‘ฉันกำลังเป็นอะไร?’ คำถามยังไม่ทันจะได้รับคำตอบก็ถูกวายร้ายพรากลมหายใจและสติด้วยจูบ
มันแตกต่างจากคืนนั้น
แตกต่างตรงที่เกรย์คุกคามเธอด้วยความเร่าร้อน สร้างความสับสนอลหม่านให้แก่ลีอาห์จนหัวหมุน เธอทั้งต่อต้านและแอ่นหยัดเข้าหาในเวลาเดียวกัน
เนิ่นนานความเร่าร้อนยิ่งทวีคูณพร้อมกับความบ้าคลั่ง ชายหนุ่มผละมือจากกายสาวชั่วครู่ ฉีกทึ้งเสื้อผ้าบนตัวออกแล้วอุ้มเธอเดินไปนั่งคร่อมบนโซฟาโดยที่ริมฝีปากยังประกบกันแนบแน่น
ผ่านไปครู่ใหญ่
ร่างเย้ายวนถูกทำให้ไปนั่งคุกเข่าอยู่บนพื้นตรงกลางซอกขา ลีอาห์หน้าร้อนผ่าวพร้อมด้วยร่องรอยเขินอาย ดวงตาเสมองทางอื่นที่อยู่สูงกว่าหน้าขา เกรย์เห็นท่าทางดังกล่าวยิ่งทำให้อยากกลั่นแกล้ง
“จัดการมันสิลีอาห์”
“ฉันยังไม่เคย” อ้อมๆ แอ้มๆ สารภาพความจริง
“ทำให้เคยเดียวก็คุ้นเคย” ถ้าหากมองโดยไม่มีอคติก็จะรู้ว่าหญิงสาวพูดจริง ดังนั้นเกรย์จึงเป็นผู้นำพา จับมือเรียวที่สั่นเทาและชื้นเหงื่อมาวางลงบนความเป็นชาย
“อุ้ย!” ลีอาห์สะดุ้งพลางหันขวับกลับมามองวัตถุลำเขื่อง
“รูดสิ รูดขึ้นลง” เกรย์ชี้นำแกมสั่ง “ทำให้น้ำเงี่_นฉันออกแล้วเอาลิ้นออกมาเลีย อ้าปากกว้างๆ อมมันเข้าไปขย่ม”
คนตัวเล็กทำหน้าเหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ
“เร็วๆ” เกรย์มีหรือจะสน
ยิ่งหญิงสาวแสดงความรู้สึกออกมามากเท่าไรยิ่งถูกใจ เกรย์ต้องการหลอมละลายภูเขาน้ำแข็งให้กลายเป็นทะเลเพลิง
มือหนาควบคุมให้มือเรียวขยับช้าๆ
ทันใดนั้นเอง ลมหายใจร้อนผ่าวค่อยๆ คืบคลานเข้ามาใกล้ซอกขากระทั่งเป่ารดรินตัวตนองอาจ ลีอาห์ช้อนตามองเขาอย่างน่าสงสารขณะแลบลิ้นออกมาเลียแบบกล้าๆ กลัวๆ
“ทำได้ดีเลยนี่ ชักจะสงสัยแล้วสิว่าเธอไม่เคยจริงหรือเปล่า”
แค่นึกถึงไอติมโคนที่เคยกินเมื่อครั้งยังเป็นเด็ก ตวัดลิ้นเลียส่วนหัวแบบนี้ก่อนจะลากไล้ต่ำ ความแข็งแกร่งร้อนผ่าวและรอยขรุขระของเส้นเลือดปูดโปนรอบลำเขื่องเสียดสีลิ้นนุ่ม ลีอาห์รู้สึกระคายเคืองแต่ยังเลียต่อไม่หยุด
พอนานเข้าก็เริ่มคุ้นเคยและมันปาก
ท่าทางเงอะงะเก้ๆ กังๆ ไม่เป็นงานพลันเลือนหายไป ลีอาห์นึกถึงไอติมโคนที่เคยกินตอนเด็ก อ้าปากกว้างๆ แล้วครอบครองความยาวใหญ่เข้าไปอม
“อึก!!”
ขนาดของเกรย์จุกคอและคับปากเล็ก ลีอาห์ต้องกระเสือกกระสนสุดกำลังถึงจะขย่มให้เป็นจังหวะได้ น้ำหูน้ำตาไหลพราก ใบหน้าแดงก่ำราวกับเลือดทั่วร่างหลอมรวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมด
“แบบนั้นแหละ เธอทำถูกแล้ว”
“อึก!! อึก!!” ทวนหยักกระทุ้งกระแทกผนังลำคอจนเกิดเสียง ให้ความรู้สึกพิศวงและวาบหวิวแปลกพิกล
อย่างไรก็ตาม เหมือนเกรย์จะชอบเสียงนั้น
“แรงอีกลีอาห์”
ม....ไม่ไหวหรอก
เธอยังเป็นมือใหม่สำหรับสังเวียนนี้ ทำได้แค่นี้ก็เกินตัวมากแล้ว ลีอาห์ทำท่าจะคายของในปาก มือหนาคว้าเรือนผมยาวสลวยแล้วกระชาก เกรย์รีบลุกขึ้นยืนคร่อมเหนือใบหน้างดงาม ส่งแรงไปยังสะโพก ซอยท่อนเอ็นลำเขื่องใส่โพรงปากเล็กจนธารสวาทแตกทะลัก
- Writer
- chap_listContents
- likeADD