Chapter7

1242 Words

Chapter7 “ลุกขึ้นยืนสิลีอาห์” เห็นอยู่เต็มตาว่าหญิงสาวตัวอ่อนปวกเปียกราวกับวัตถุเหลวแต่ก็ยังจะออกคำสั่งอย่างเอาแต่ใจ “ตอนนี้ได้เวลาทำหน้าที่ของเธอแบบจริงจังแล้ว” ลีอาห์กลืนธารสวาทที่ท่วมท้นอยู่ในปากลงคอ สูดลมหายใจเข้าปอดลึกแล้วผ่อนลมหายใจออกสุด ‘ฉันถอยหลังกลับตอนนี้ไม่ได้อีกแล้ว’ ลีอาห์ข่มกลั้นความอัปยศอดสูสู้หน้าชายหนุ่ม สองมือวางบนพื้นประคองกายยันลุกขึ้นยืนด้วยขาที่สั่นพั่บๆ ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ทั้งที่ปากคือส่วนที่ใช้งานหนักหน่วง “ถอดแพนตี้ออก” วายร้ายทำตัวเผด็จการออกคำสั่งไม่เลิก “อย่าเบือนหน้าหนีหรือหลบตาฉัน เพราะฉันต้องการเห็นความน่าสังเวชบนใบหน้าของเธอให้ชัดๆ” แต่เมื่อผู้ตกเป็นรองทำตามคำสั่งอย่างว่าง่าย ปฏิกิริยาของผู้รอเยาะหยันหญิงสาวกลับตรงกันข้ามกับคำพูดโดยสิ้นเชิง เลือดลมในกายฉีดพล่าน ภาพที่ลีอาห์สบตาเขาระหว่างลงมือถอดแพนตี้ออกช้าๆ กระทั่งพ้นปลายเท้า สัดส่วนแกร่งกล้าส่งแรงประท้วงหนักจนปวดร้าวไปทั่วลำเขื่อง ด้วยเห็นนั้นเกรย์จึงไม่อาจรอช้าได้ จับหญิงสาวมานั่งบนโซฟาก่อนจะดันร่างให้นอนหงายในท่าวาบหวิว “อื้อ!” ลีอาห์สะดุ้งครางเมื่อทวนหยักถูไถร่องฉ่ำพลางบดบี้กลีบเนื้อและติ่งกระสันอันไวต่อความรู้สึก ดอกไม้สาวเนืองนองด้วยหยาดทิพย์จากการเล้าโลมที่ยอดเยี่ยม อย่างไรก็ตาม เกรย์ไม่ได้มีเจตนาปรานีปราศรัยลีอาห์ตั้งแต่แรก ดังนั้นเมื่อเขาล่อหลอกให้เธอมีอารมณ์คล้อยตามสำเร็จก็เริ่มเผยธาตุแท้ดิบเถื่อนออกมาเรื่อยๆ “ย...อย่า อย่าแรง อ๊าาา!!” ส่วนเร้นลับของหญิงสาวถูกบดบี้หนักหน่วงตามระยะเวลา ถึงแม้จะร้องขอความเมตตาก็เปล่าประโยชน์ ยิ่งกว่านั้นกลับเป็นการกระตุ้นสัญชาตญาณต่ำช้าในตัวชายหนุ่มให้ตื่น “กรี๊ดดดด!!” พริบตานั้นอาวุธคู่กายทรงกระบอกอันยาวใหญ่ได้กระแทกเยื่อพรหมจรรย์เข้ามาในช่องทางรัก หญิงสาวดิ้นพราดและกรีดร้องลั่นเหมือนคนเป็นบ้า น้ำหูน้ำตาไหลพรากอย่างน่าเวทนา พื้นที่ตรงนั้นเหมือนถูกจับแหวกแล้วฉีกขาดออกจากกัน “ฮึ....ฮึกๆ เจ็บ” “ยังมีลมหายใจอยู่ไม่ใช่เหรอ” พอลีอาห์ได้ยินคำตอบนั้นก็ปล่อยโฮด่าลั่น “ฮือๆ ฮือๆ ไอ้ผู้ชายต่ำทรามชาติชั่ว ชิงหมาเกิดสารเลว” แก้มนุ่มถูกบีบจนริมฝีปากเผยอ กระดูกบริเวณนั้นเจ็บร้าวแทบแหลก ก่อนที่เกรย์จะกระแทกริมฝีปากลงจูบบดขยี้รุนแรง คนตัวเล็กใช้แรงเฮือกสุดท้ายดิ้นขัดขืนไม่สมยอม “อื้ออออ!!” ในลำคอระหงส่งเสียงครางประท้วงดัง สองมือที่ยังบอบช้ำบริเวณปลายนิ้วระดมทุบตีคนบนตัวจ้าละหวั่น ลีอาห์หวังให้เกรย์รู้สึกเจ็บบ้างแต่ผลลัพธ์กลับตรงกันข้าม สะโพกสอบตอบโต้กลับคืนกว่าหลายเท่า ทะลวงอาวุธคู่กายเข้ามากำราบความพยศและย่ำยีศักดิ์ศรีของเธออย่างเอาเป็นเอาตาย ความเป็นสาวบวมช้ำและมีเลือดปริ่มไหลปะปนเมือกใส เกรย์ไม่คิดที่จะผ่อนปรนลงสักวินาทีเดียว ตั๊บๆ!! ...ตั๊บๆ!! ความกระด้างกระแทกกระทั้นความอวบอูมนุ่มนิ่ม ก่อเกิดเป็นเสียงอันน่าพิศวงพร้อมกับเนื้อตัวที่โยกสั่นเหมือนคนถูกผีเข้าสิง ในเวลาเดียวกัน เกรย์ผละมือออกจากแก้มนุ่ม ลูบไล้เรือนร่างเปลือยเปล่าทั่วทุกตารางนิ้วเท่าที่เขาอยากสัมผัส สร้างร่องรอยราคีนับไม่ถ้วนบนผิวพรรณขาวเนียน “ครางสิ” ไม่นานเขาได้ถอนจูบออก กลีบปากอวบอิ่มมีแผลแตกเลือดไหลซิบๆ เผยออ้า หญิงสาวครางครวญเสียงโหยหวน ทุรนทุรายกับความทรมานที่มาพร้อมกับความซาบซ่านแปลกประหลาด วายร้ายกระหยิ่มยิ้มย่องให้กับผลงานดิบเถื่อนของตัวเอง ก่อนจะแลบลิ้นเลียเลือดที่เปรอะเปื้อนบนกลีบปากอวบอิ่ม “อ๊าาาๆ ๆ!!” “ถูกต้องลีอาห์ แสดงความร่านของเธอออกมาแบบนั้น” ลิ้นร้ายลากไล้ต่ำลงมายังลำคอระหง แน่นอนว่าเขาไม่พลางที่จะประกาศเอกราชของตัวเอง ประทับรอยจ้ำสีกุหลาบเอาไว้บนจุดที่มองเห็นได้ง่ายราวกับอยากโชว์ให้ใครต่อใครรู้ว่าเขาเป็นเจ้าของผู้หญิงคนนี้ ครู่ต่อมาเกรย์เปลี่ยนจุดมุ่งหมายใหม่ ทรวงอกกลมกลึงนูนเด่นเป็นสง่าทั้งสองเต้าถูกยึดครองด้วยสองมือหนา เกรย์ฟอนเฟ้นหนักมืออย่างไม่ยี่หระ หนั่นเนื้อนุ่มเด้งปลิ้นทะลักง่ามนิ้ว ยอดถันสีหวานหดแข็งเบ่งบานสะพรั่งอย่างน่าลิ้มลอง เกรย์เหยียดยิ้มร้ายพลางเอาลิ้นไปเลียแล้วต้อนเข้าปากดูด “กรี๊ดดดด!!” ชั่วขณะหนึ่งลีอาห์กรีดร้องและแอ่นอกแดดิ้น “ไม่!! ไม่เอาแบบนี้ โอ๊ยเจ็บ คุณเกรย์โอ๊ยเจ็บ ฮือๆ อย่าทำ...กรี๊ดดดด!!” ชายหนุ่มดูดยอดถันไม่พอยังเอาฟันซี่คมงับแล้วดึงรั้งขึ้นสูง กระทำของเขามันช่างดิบเถื่อนสิ้นดี แม้ลีอาห์จะรู้สึกเสียววูบวาบแต่ก็เจ็บปวดมากเช่นเดียวกัน อีกทั้งเบื้องล่างยังต้องเผชิญกับศึกหนัก เกรย์ถาโถมพละกำลังมหาศาลเข้าใจจนส่วนนั้นแทบแหลกลาญเป็นผุยผง ตั๊บๆ ๆ!! ...ตั๊บๆ ๆ!! เสียงเนื้อหนังกระแทกแลกกันยังคงดังสนั่นต่อเนื่องด้วยจังหวะแรงเร็วและหนักหน่วงเกินกว่าจะนับตามได้ทัน “ปากบอกว่าอย่าแต่ก็แอ่นให้ทั้งบนทั้งล่าง ตกลงเธอต้องการอะไรจากฉันกันแน่ลีอาห์” “...” ส่ายหน้ารัว ผมเผ้ายุ่งเหยิงดูไม่ได้ “ชิ!” คนรอคำตอบทำเสียงไม่พอใจใส่ “ผู้หญิงแบบเธอมันน่ารำคาญเป็นบ้าเลยลีอาห์ รู้ไว้ซะ!” น่ารำคาญจนอยากบดขยี้ให้แหลกลาญทั้งหมด และนั่นคือจุดกำเนิดของการกระทำสุดพิลึกที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน เกรย์ชักท่อนเอ็นออกจากช่องทางรักบวมช้ำ หยาดทิพย์มีเลือดผสมทะลักออกจากรูโบ๋ ดวงตาคมกริบจับจ้องบริเวณดังกล่าวแน่นิ่งครู่หนึ่ง ก่อนจะอุ้มลีอาห์ให้ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วพาเดินมานั่งบนโต๊ะทำงานหลังใหญ่ มือหนาจัดแจงท่วงท่า จับขาเรียวยกขึ้นเหยียบขอบโต๊ะแล้วก้างออกกว้างๆ ให้กลายเป็นรูปตัว ‘M’ สั่งให้เธอกระถดบั้นท้ายมาข้างหน้าอย่างไม่เต็มใจ เสร็จแล้วเขาจึงย่อกายลงจนใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกันกับเนินสวาท “จะ...จะ จะทำอะไร” “ทำอะไรก็ทำ” “ไม่นะ! ทำแบบนี้ไม่ได้นะ!” ลีอาห์ดันใบหน้าหล่อเหลาออกห่างเมื่อพยายามหุบขาแล้วแต่ไม่สำเร็จ เพี้ยะ!! เกรย์ปัดมือลีอาห์ออกแรงๆ จากนั้นส่งนิ้วเข้าไปในรูโบ๋ที่บานเผยอคอยท่าและตามด้วยริมฝีปากแสนร้าย ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความอัศจรรย์กับการกระทำของวายร้าย เขาดูดดอกไม้สาวอวบอูมในโพรงปากแล้วปล่อยอิสระ จากนั้นแลบลิ้นออกมาตวัดเลียตั้งแต่โคนขาจนกระทั่งถึงร่องฉ่ำ กรีดกรายขึ้นบนลงล่างพลางกดส่วนปลายของลิ้นขยี้ติ่งกระสันพร้อมกับจ้วงนิ้วเข้าออกในช่องทางรัก

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more