Run-away From Bailey✔️

CHAPTER 5

CHIARA

Nagising na lang ako na may kadiliman ang kwarto tanging lamp shade lang ang bakabukas, babangon na sana ako ng naramdaman ko na may nakatingin sakin.

Ang ipinagtataka ko kung bakit nakatali ang mga kamay ko hanggang sa maalala ko na may tumakip ng panyo sa ilong ko.

Bigla tuloy akong nakaramdam ng takot. Hanggang may nagsalita. "You're awake." Mabaritono pero familiar na boses.

"S-sino ka?" Nauutal na tanong ko.

Bumukas na lang ang mga ilaw at natigilan ako kung sino ang nakaupo sa harapan ng kama na kinahihigaan ko.

"S-sir." Nauutal na tawag ko.

"Stand up." Utos na sabi nito.

Sumunod ako sa sinabi niya kahit nahirapan ako ng konti dahil nakatali ang mga kamay ko mula sa likod.

Tumingin ako sa gawi niya. "Sir, pakawalan mo na po ako, ano po bang ginawa ko?"

Ngumisi lang siya. "Sa tingin mo hindi ko alam na may alam ka tungkol sa narinig mo?"

Napayuko ako dahil sa sinabi niya. "S-sorry, hindi ko sinasadya." Mahinang sagot ko, alam ko na narinig pa din niya ako.

"Look at me."

Hindi ako sumunod sa sinabi niya dahilan para magulat ako. "I said, look at me!" Galit na sabi niya.

Dahan-dahan akong tumingin sakanya, na dapat pala hindi ko ginawa.

Nanghihina ako dahil sa uri ng pagtingin niya, parang unti-unti akong hinihipnotismo ng kulay violet na mata na yon.

"P-pakawalan mo na ako please." Pagmamakaawa ko.

Ngumisi ito. "Sa tingin mo papakawalan kita ng ganon lang? Alam kong may nakita at narinig ka." Makahulugan na sabi nito.

Napayuko ako dahil sa sinabi niya. Nakatayo lang ako sa harapan niya habang yung mga kamay ko nakatali sa likuran. "H-hindi ko naman sinasadya yung nakita ko, kahit yung narinig ko hindi ko sinasadya." Mahinang sabi ko sakanya.

Nabigla na lang ako ng bigla niya akong hilahin dahilan maupo ako sa hita niya. "S-sir." Nauutal na tawag ko.

Naramdaman ko na lang yung hininga niya sa leeg ko. "Hindi ganon kadali yon." Bulong nito at napapikit na lang ako dahil sa ginawa niyang paghalik sa leeg ko.