3 ตัดสินใจเริ่มใหม่

1356 Words

ไม่นานหลังจากนั้น เสียงไซเรนของรถพยาบาลและตำรวจก็ดังขึ้น พวกเขาพบร่างของหญิงสาวหมดสติอยู่หลังพวงมาลัย ด้านหน้ารถบุบยับเยินจนแทบจำสภาพเดิมไม่ได้ ข่าวใหญ่เรื่องอุบัติเหตุของภรรยาทายาทนักธุรกิจแพร่สะพัดออกไปอย่างรวดเร็ว และสำหรับเธอ ในขณะที่ทุกอย่างอยู่ในความมืด...เธอฝันเห็นอนาคต เห็นภาพตัวเองที่ถูกล้อมด้วยเลือด เห็นทุกคนรอบตัวเธอต่างก็เต็มไปด้วยความโศกเศร้า ‘ถ้าฉันต้องตายเพราะ...ผู้ชายเหี้ย ๆ แบบนี้ ชีวิตฉันมันคงจะน่าสมเพช’ เธอแค่นหัวเราะกับตัวเอง ก่อนจะสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกใหม่ ดวงตาของไอยรากะพริบถี่ ๆ เพื่อปรับเข้ากับแสงไฟสว่างจ้าของห้อง เธอพยายามขยับตัวแต่ความเจ็บปวดที่ศีรษะก็ทำให้เธอต้องหยุด “ฉะ...ฉันอยู่ไหน” เสียงแหบพร่าดังออกมา วินาทีที่เธอพูดจบ ร่างสูงใหญ่ที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงก็ลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยร่องรอยตามวัยและเส้นผมที่เริ่มขาวโพลนของเขาเต็มไปด้วยความโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด “ไอ! ฟื้นแล้วเหรอวะลูก! ป๋าใจหายใจคว่ำหมด” ป๋าชัยวัฒน์ อดีตผู้มีอิทธิพลระดับที่แม้แต่ตำรวจยังต้องเกรงใจ ชายที่เคยมีอำนาจอยู่ในมือจนสั่นคลอนธุรกิจใต้ดินทั้งประเทศ บัดนี้เป็นเพียงคุณพ่อสูงวัยที่กำลังกุมมือลูกสาวแน่น ไอยราจ้องมองใบหน้าเหี่ยวย่นและรอยตีนกาที่ปรากฏชัดเจนบนใบหน้าของพ่อ หัวใจของนางร้ายที่ด้านชามานานก็เหมือนถูกเขย่าอย่างรุนแรง “ปะ...ป๋า” ป๋าชัยวัฒน์กดกริ่งเรียกพยาบาลด้วยสีหน้าเคร่งเครียด แต่ดวงตาที่มองลูกสาวก็ยังคงเต็มไปด้วยความรักและความเป็นห่วง เขากลับมานั่งข้างเตียงอีกครั้ง รอจนพยาบาลตรวจอาการเสร็จและออกจากห้องไป “ไอ้คิรันมันทำอะไรลูก..มันถึงทำให้ลูกขับรถออกไปแบบไม่คิดชีวิตแบบนี้” เขาจ้องมองไอยราด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความดุดันตามแบบฉบับมาเฟียเก่า ถ้าเป็นไอยราคนเก่า...นางร้ายที่เอาแต่ใจเธอคงรีบฟ้องร้องป๋าด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ เพื่อให้พ่อของเธอไปสั่งสอนไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้น แต่ตอนนี้.. เธอทำไม่ได้... เธอไม่อยากให้ป๋าต้องมาเป็นทุกข์เพราะสิ่งที่เธอเลือกเอง ต่อให้เธอจะเป็นนางร้ายแต่เธอก็มีหัวใจ เธอมองใบหน้าที่อ่อนล้าของพ่อ เห็นความเจ็บปวดในดวงตาที่เคยแข็งแกร่ง เห็นเส้นผมที่ขาวโพลนมากขึ้น และมือที่เต็มไปด้วยรอยแผลแต่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นตามกาลเวลา ก่อนจะนึกถึงความฝันภาพร่างอันไร้วิญญาณของตัวเอง ถ้าป๋าต้องเสียลูกสาวไปเพราะผู้ชายคนหนึ่ง มันคงเป็นเรื่องที่โหดร้ายเกินไป ไอยราเม้มปากแน่นก่อนจะส่ายหน้าอย่างช้าๆ ใบหน้าของเธอไร้ซึ่งความโกรธ “ไม่ค่ะป๋า...ไม่มีใครทำอะไรไอเลย” ป๋าชัยวัฒน์ขมวดคิ้วด้วยความไม่เชื่อ “อย่าโกหกป๋า! เรื่องของไอ้คิรัน ป๋าตามดูอยู่ตลอด! มันมีผู้หญิงคนใหม่ใช่ไหม! บอกมา! ป๋าจะให้คนไปลากคอ!” “ไม่มีอะไรจริง ๆ ค่ะ” ไอยราขัดเสียงหนักแน่น “ไอไม่ได้เกิดอุบัติเหตุเพราะเฮียรัน ไอแค่หลับในน่ะค่ะ ช่วงนี้นอนน้อยไปหน่อย” เธอโกหก...แต่เป็นการโกหกเพื่อปกป้องความสุขของคนที่เธอรักที่สุด “ป๋าไม่ต้องห่วงนะคะ” เธอคลี่ยิ้ม รอยยิ้มของลูกสาวทำให้มาเฟียเก่าอย่างชัยวัฒน์เงียบไป เขาจ้องมองไอยราอย่างพิจารณา ก่อนจะพยักหน้าอย่างช้าๆ ด้วยความเข้าใจ “ก็ได้...แต่จำไว้นะ ถ้ามันทำอะไรให้ลูกต้องเจ็บอีกแม้แต่นิดเดียว ป๋าจะจัดการมันเอง...ถึงตอนนั้นป๋าก็ไม่สนแล้วว่ามันจะเป็นใคร” ไอยราจับมือที่เต็มไปด้วยร่องรอยตามกาลเวลาของพ่อไว้แน่น น้ำตาคลอเบ้าอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อเห็นใบหน้าที่ดูอ่อนล้าของอีกฝ่าย การจากไปของม๊าผู้เป็นที่รักยิ่งทำให้ป๋าที่เคยแข็งแกร่งดูโศกเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัด นั่นเป็นอีกเหตุผลสำคัญที่เธอไม่อยากให้เรื่องวุ่นวายของสามีมาสร้างความทุกข์ใจให้ป๋าอีก หากเป็นเมื่อก่อน...ป๋าชัยวัฒน์ก็เป็นหนึ่งในผผู้มีอิทธิพลที่มีอำนาจ คนในวงการมืดต่างก้มหัวให้ ธุรกิจสีเทาของเขากว้างขวางจนน่าตกใจ ความมั่งคั่งและอำนาจที่เขามีคือสิ่งที่ไม่มีใครกล้าแตะต้อง ส่วนคิรันในตอนนั้นเป็นเพียงเด็กหนุ่มที่ป๋าให้การสนับสนุน สมัยที่เขาเข้ามาสานต่อธุรกิจที่กำลังสั่นคลอน ป๋าเป็นคนให้เงินทุนก้อนใหญ่ ให้เครือข่ายธุรกิจ และใช้บารมีปูทางให้คิรันก้าวขึ้นมาเป็นส่วนหนึ่งในธุรกิจมืด แน่นอนว่าไอยราที่เติบโตมาในบ้านที่คิรันเข้าออกเป็นว่าเล่น ย่อมเห็นเขาในสายตามาตลอด ตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยเธอก็หลงรักผู้ชายคนนี้ รักจนยอมเป็นนางร้ายที่ทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เขามาครอบครอง แต่ไอ้เลวนั่น... แทนที่จะสำนึกในพระคุณของป๋าที่คอยสนับสนุนจนเขามีวันนี้ กลับใช้ความสำเร็จและอำนาจที่ป๋ามอบให้ มาย่ำยีความรู้สึกของลูกสาวคนเดียวของผู้มีพระคุณ! ร้อยสารพัดคำร้ายที่หมอนั่นพูดออกมาใส่ เพราะรู้ดีว่า เธอรัก...เพราะรักเลยยอมทน แต่คำว่าทนไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของผู้หญิงอย่างไอยราได้นาน หากคิรันยังทำตัวเลวทรามใส่เธอ ไม่ให้เกียรติกระทั้งเธอที่เป็นเมียขนาดนี้ แล้วเธอจะยอมทำไม? ในเมื่อรักกันไม่ได้.. ก็เกลียดกันให้สุดไปเลย! “ป๋าคะ...ไอฟื้นแล้วจริงๆ ค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ” ไอยราตัดสินใจเปลี่ยนเรื่อง “เออๆ นอนซะลูก ป๋าจะอยู่เฝ้าที่นี่” ป๋าชัยวัฒน์ลูบศีรษะลูกสาวเบาๆ ด้วยความรัก ก่อนจะเอนตัวลงนั่งพักบนโซฟา เมื่อป๋าชัยวัฒน์เคลิ้มหลับไป ไอยราก็หยิบโทรศัพท์มือถือที่พยาบาลเก็บไว้ให้ขึ้นมาดู หน้าจอมีสายที่ไม่ได้รับและข้อความแจ้งเตือนมากมาย ส่วนใหญ่เป็นจากเพื่อนและนักข่าว แต่มีสายหนึ่งที่ทำให้เธอต้องชะงัก สายที่ไม่ได้รับจาก สามีที่รัก (15 สาย) เฮียรันที่รัก : ไอยรา เฮียรันที่รัก : ทำไมถึงต้องทำให้วุ่นวาย? เฮียรันที่รัก : ถ้าจะแกล้งป่วยเพื่อเรียกร้องความสนใจล่ะก็ บอกเลยว่าฉันไม่สน.. ไอยราอ่านข้อความเหล่านั้นด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย ไม่มีคำว่ารักหลงเหลืออยู่ในนั้นอีกแล้ว มีเพียงไฟโทสะที่กำลังโหมกระหน่ำในใจ ขณะที่เธอกำลังจะปิดเครื่องหนี เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นอีกครั้ง และเป็นชื่อของคิรัน เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรับสายด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน “มีอะไร” ปลายสายเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิด “ขับรถบ้าบอจนเป็นข่าวใหญ่ไปทั่ว เธอรู้ไหมว่าฉันต้องยกเลิกงานกี่อย่างเพื่อมาจัดการความงี่เง่าของเธอ? แผนเรียกร้องความสนใจแบบไร้สมองอีกแล้วใช่ไหม?” “แล้วงานนั่นนะ ขาดทุนหรือเปล่า ไอคงมีความสุขมากถ้าเฮียต้องปิดดีลงานไม่ได้เพราะร้อนรนที่ไอเข้าโรงพยาบาล” ไอยราจงใจเน้นแดกดัน “อย่ามาเล่นลิ้น!” “เล่นลิ้นอะไร…ศัพท์คนแก่ไอฟังไม่รู้เรื่องหรอกนะ อีกอย่างไอมันผู้หญิงน่ารำคาญ เพราะงั้นอย่ามายุ่งกับไอแล้วกัน บรัยย” ไอยราตัดสินใจตัดบทก่อนกดบล็อกเบอร์ บล็อกข้อความ บล็อกทุกอย่างแล้ววางโทรศัพท์ในข้าง ๆ จบกันทีกับกับชีวิตนางร้ายที่ต้องวิ่งไล่ตาม!

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more