ตอนที่ 6 ขยะก็สมควรอยู่กับขยะ
890 Words
ไอยรา ก้าวเท้าเข้าไปในห้องนอนใหญ่อย่างบ้าคลั่ง ดวงตาวาวโรจน์ด้วยไฟโทสะที่สุมอยู่ในอก เธอไม่สามารถทนเห็นภาพบาดตาบาดใจเมื่อสักครู่ได้อีกต่อไป
“ฉันเกลียดเฮีย เกลียด ๆๆๆๆ เฮียรัน! เกลียดที่สุด!”
เธอเริ่มคว้าข้าวของที่อยู่ใกล้มือ ทั้งรูปถ่ายแต่งงานที่เธอเคยเก็บรักษาไว้ในกรอบอย่างดี และเครื่องประดับทุกชิ้นที่คิรันเคยซื้อให้...
แล้วโยนมันลงบนพื้นหินอ่อนอย่างไม่ใยดี เสียงแตกของสิ่งของดังสนั่นราวกับเสียงหัวใจของเธอกำลังปริแตกตามไปด้วย
ภาพของคิรันที่เดินจูงรสิกาเข้าบ้านกลับมาฉายซ้ำในหัว เมียหลวงที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างเธอ...ดันถูกไล่ด้วยสามีตัวเอง
ไอยราเดินไปหยุดอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ที่ส่องเห็นใบหน้าและร่างที่สั่นเทิ้มของตัวเอง จ้องมองตัวเองด้วยความสมเพชและรังเกียจ
“ทำไมต้องยอมเจ็บซ้ำ ๆ เพราะผู้ชายคนเดียวอีก?”
เพล้ง!
เธอเงื้อมมือขึ้นแล้วทุบทำลายกระจกบานนั้นอย่างแรง! เศษกระจกแตกละเอียดกระจัดกระจายไปทั่วห้อง!
ไอยราไม่สนใจความเจ็บปวด รอยแผลลึกปรากฏขึ้นพร้อมกับเลือดสีแดงสดที่ไหลอาบไปตามข้อมือเรียว
เธอจ้องมองรอยแผลที่มือนั้นด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ความเจ็บปวดทางกายเทียบไม่ได้กับความเจ็บปวดในหัวใจของเธอเลยแม้แต่น้อย
‘บ้านหลังนี้คือบ้านของฉัน! พวกเขาไม่มีสิทธิ์มาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของฉัน!’
ไอยราคว้าผ้ามาพันแผลที่มืออย่างลวก ๆ ดวงตาที่เคยสั่นไหวเต็มไปด้วยความเย็นชา
เธอจะใช้ทะเบียนสมรสและอำนาจในมือที่เธอมี...เล่นงานผู้ชายที่ทำร้ายเธอจนถึงที่สุด
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และโทรหาทนายส่วนตัวอย่างรวดเร็ว
“ไออยากจะหย่า ช่วยเตรียมเอกสารฟ้องหย่าให้ไอให้เร็วที่สุดด้วยนะคะ”
“คุณไอ เรื่องจริงเหรอครับ” ทนายความถามอย่างเป็นห่วง
“จริงยิ่งกว่าจริงค่ะ! พี่ช่วยร่างฟ้องให้หนักที่สุดในข้อหามีชู้และทารุณกรรมทางจิตใจ”
ไอยราพูดด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
“ฉันต้องการทุกอย่างที่ฉันควรจะได้จากผู้ชายคนนั้น! ทั้งค่าเลี้ยงดู ทรัพย์สินที่ทำมาหาได้ร่วมกัน โดยเฉพาะ...หุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทที่ป๋าสนับสนุนเขา!”
ทนายความนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย เพราะรู้ดีว่าการฟ้องหย่าครั้งนี้จะต้องสั่นสะเทือนวงการธุรกิจอย่างรุนแรง
“คุณไอต้องการฟ้องร้องเรื่องทรัพย์สินที่ทำมาหาได้ร่วมกัน รวมถึงหุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทด้วยเลยใช่ไหมครับ?” ทนายยืนยันอย่างจริงจัง
“ค่ะ”
“งั้นผมจะเริ่มดำเนินการรวบรวมหลักฐานเรื่องชู้สาวและทรัพย์สินตั้งแต่พรุ่งนี้เช้าเลยครับ”
“ดีค่ะ” ไอยราตอบรับอย่างเย็นชา “และอีกเรื่อง...ช่วยส่งคนมาตรวจสอบเรื่องบัญชีลับและเส้นทางการเงินของคิรันทั้งหมด ฉันต้องการรู้ว่าเขาใช้เงินที่ไหนไปกับผู้หญิงคนนั้นบ้าง และที่สำคัญ...ฉันต้องการให้คุณติดต่อคนที่คุณไว้ใจที่สุด...สืบเรื่องของรสิกาด้วย”
“รสิกา...คนที่คุณคิรันพาเข้ามาในบ้านใช่ไหมครับ?”
“ใช่ค่ะ!” ไอยราตอบ “ฉันต้องการรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ! โดยเฉพาะความสัมพันธ์ของเธอกับผู้ชายที่ชื่อคิรัน!!”
เธอวางสายโทรศัพท์ลง ก่อนจะคลี่ยิ้มร้ายกาจออกมา
แต่ไม่...การหย่ามันง่ายเกินไปสำหรับคนอย่างเขา! ไอยราเปลี่ยนความคิดอย่างรวดเร็ว อยากได้รสิกาใช่ไหม? ได้...ฉันก็จะทำลายทุกอย่างที่เขาเห็นว่าสำคัญ!
ไอยราเปิดประตูห้องแล้วเดินลงบันได ในขณะที่ คิรัน กำลังปลอบรสิกาที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในห้องรับแขก
เธอไม่สนใจพวกเขาแม้แต่น้อย แต่ตรงไปยังห้องของแม่บ้านและหัวหน้าคนงาน
“ทุกคนลาพักร้อนตั้งแต่วันนี้ และห้ามกลับมาจนกว่าฉันจะสั่ง! ฉันจะโอนเงินชดเชยให้ 5 เดือน เก็บของแล้วส่งเลขมา ฉันจะโอนให้”
เหล่าพนักงานมองหน้ากันอย่างตื่นตระหนก แต่เมื่อไอยรายื่นเสนอเงินก้อนโตให้ ก็ไม่มีใครกล้าปฏิเสธ
เมื่อจัดการคนในบ้านเสร็จ เธอเดินออกจากบ้านแล้วโทรสั่งงานอีกสองสายอย่างรวดเร็ว
“บริษัทจัดสวนใช่ไหมคะ? ฉันอยากให้คุณส่งคนมา ตัดต้นไม้ในสวนหน้าบ้านให้เกลี้ยงภายในวันนี้ เอาแบบไม่เหลือแม้แต่เศษหญ้า!”
“อีกอย่างระ...ช่วยขนขยะ พวกเศษซากของเสีย แบบไหนก็ได้เท่าที่จะหาได้...มาทิ้งไว้ที่หน้าบ้านฉันด้วยค่ะ! เยอะเท่าไหร่ยิ่งดี!”
“ห้ะ อะไรนะครับ?” ปลายสายตอบกลับมาอย่างงุนงง เขาไม่เข้าใจว่าจะมีบ้านไหนอยากให้เอาขยะไปทิ้งกันเหล่า
“ใช่ค่ะ ทำแล้วอัพเดตงานมาให้ฉันด้วยนะคะ แค่นี้แหละค่ะ”
ไอยรา เหยียดยิ้มเย็นชาอย่างพึงพอใจ บ้านหลังนี้ที่เธอเคยรักนักหนา จะไม่มีความสงบและน่าอยู่ให้พวกเขาได้รื่นรมย์อีกต่อไป!
เธอขึ้นรถและสั่งคนขับให้มุ่งหน้าไปยังคอนโดส่วนตัวที่เธอซื้อไว้เมื่อหลายปีก่อน
ทิ้งให้คิรันและนางเอกจอมปลอมอยู่กับบ้านที่ไร้คนดูแล และเต็มไปด้วยขยะกองโต
- Writer
