ตอนที่ 9 พี่ทนายรับเมียเพิ่มมั้ยคะ
942 Words
สองวันต่อมา ไอยราอยู่ในชุดเดรสเรียบหรูสีดำตัดกับผ้าพันแผลสีขาวที่พันรอบข้อมือซ้า
เธอและเพื่อนสนิทกำลังนั่งอยู่ที่ห้องรับรองส่วนตัวของสำนักงานทนายความชื่อดัง
ทนายเอกภพ ชายวัยสี่สิบต้นๆ ที่ดูดี สุขุม และทำงานให้ป๋าชัยวัฒน์มานานหลายปี กำลังก้มหน้าอ่านเอกสารกองใหญ่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“คุณไอครับ” เอกภพเงยหน้าขึ้น ดวงตาฉายแววเห็นใจ “เอกสารฟ้องหย่าเสร็จเรียบร้อยแล้วนะครับ เราจะดำเนินการฟ้องร้องด้วยข้อหามีชู้และทารุณกรรมทางจิตใจอย่างที่คุณไอสั่ง”
“เยี่ยมมากค่ะพี่เอก” ไอยราพยักหน้ารับอย่างสง่างาม “แล้วเรื่องทรัพย์สินล่ะคะ?”
เอกภพถอนหายใจหนักหน่วง
“เรื่องหุ้นส่วนใหญ่ในบริษัทคิรัน...เราคงต้องสู้กันยาวหน่อยนะครับ เพราะทางคุณคิรันเขาถือหุ้นไว้ในนามของบริษัทแม่อีกทอดหนึ่ง การจะดึงออกมาทั้งหมดในคราวเดียวคงไม่ง่าย”
“นั่นหมายความว่า...” อลิสโพล่งขึ้นมาด้วยความกังวล
“หมายความว่า คุณไอคงยังไม่ได้หย่าได้เร็วๆ นี้หรอกครับ อย่างน้อยก็จนกว่าเราจะยึดทรัพย์สินบางส่วนมาได้สำเร็จ” เอกภพอธิบายด้วยความเป็นมืออาชีพ
ไอยราไม่ได้แสดงสีหน้าผิดหวังอย่างที่ควรจะเป็น เธอเพียงพยักหน้าอย่างเข้าใจ
“ไม่เป็นไรค่ะพี่เอก” ไอยรากล่าวด้วย “ขอบคุณนะคะที่ดูแลเรื่องนี้ให้ไออย่างดี”
เธอจ้องมองใบหน้าสุภาพของทนายเอกภพ ชายหนุ่มที่ทำงานให้ครอบครัวเธอมานานหลายปี เขาเป็นคนดี มีความรับผิดชอบ และดูดีในแบบที่คนมีอายุควรจะเป็น
ความคิดพลันแล่นเข้ามาในหัวของไอยรา
เธอเริ่มรู้สึกเสียดายเวลาหลายปีที่จมปลักอยู่กับผู้ชายปากร้ายอย่างคิรัน
“เห้อ...รู้งี้ไอไม่จมปลักกับเฮียรันตั้งนานหรอก” ไอยราพึมพำออกมาเสียงดังกว่าที่ตั้งใจ ก่อนที่สายตาจะมองไปทางทนายเอกภพอย่างพิจารณา
‘ถ้าหาผู้ชายดีๆ อย่างพี่เอกภพได้ตั้งแต่แรกก็คงจบเรื่องไปแล้ว’
ความหงุดหงิดที่สั่งสมมาทำให้เธอพลั้งปากถามสิ่งที่อยู่ในใจออกไปอย่างไม่ทันยั้งคิด ด้วยน้ำเสียงติดตลกแต่จริงจัง
“แล้วนี่พี่ทนาย...มีเมียยังอ่ะ? รับไอเป็นเมียอีกคนไหมคะ...จะได้จบๆ!”
อลิสเบิกตากว้างจนแทบจะกลิ้งหลุดออกจากเบ้า ส่วนเอกภพเองถึงกับทำหน้าไม่ถูก
ใบหน้าเรียบตึงด้วยความสุภาพมาตลอดเริ่มมีสีแดงระเรื่อ
เขาไอเล็กน้อยก่อนตอบด้วยรอยยิ้มที่ฝืนสุดๆ พยายามรักษาความเป็นมืออาชีพ
“เอ่อ...ผมมีภรรยาแล้วครับคุณไอ”
“เซ็ง!” ไอยราถอนหายใจออกมาอย่างแรงจนผมหน้าม้าปลิว “ผู้ชายหน้าตาดีแล้วก็รวย แถมยังเป็นคนดีบนโลกนี้มันไม่มีเลยหรือไงนะ!”
อลิสรีบเอามือตบหัวเพื่อนเบาๆ เพื่อเรียกสติ “โอ๊ย ยัยไอ! พอเลย! เขาเป็นทนายแกนะ!”
“เอ้า ก็แกบอกให้ฉันหาผู้ใหม่มาเย้ยเฮียรัน ฉันก็พยายามตั้งใจหาอยู่เนี่ย”
อลิสว่าพลางส่ายหน้า “ฉันก็บอกให้แกไปปัดแอปหาคู่ไงเล่า ผู้ดี ๆ มีตั้งเยอะ”
“เอ้า! ฉันก็ปัดไอ้แอปหาคู่ไรนั่นแล้วตามที่แกบอกไง ไม่เจอผู้ดี ๆ สักคน” ไอยราตอบอย่างหงุดหงิด
“ไหนฉันขอเอามาดูดิ๊!” อลิสทำหน้างง ก่อนจะคว้าโทรศัพท์จากมือไอยราอย่างรวดเร็วเพื่อตรวจสอบ
เธอเลื่อนดูแคปชั่นและรูปโปรไฟล์ที่ไอยราอัปโหลดชุดว่ายน้ำสุดแซ่บ พร้อมข้อความระบุสเปคอย่างชัดเจน ก็ถึงกับเบิกตากว้างและกรีดร้องออกมาเบาๆ
“ไอ้บ้า! แกไปตั้งแคปชั่นบ้าอะไรอย่างนั้นวะ! ผู้ที่ไหนมันจะกล้าทักวะ!”
ไอยราตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ “ทำไม! ฉันก็ตั้งตามสเปคที่อยากได้ไง!”
อลิสแทบจะลมจับ เธอชี้ไปที่ข้อความสเปคในแอปฯ ที่ระบุว่า สเปคที่ชอบ ขอผู้ชายอายุ 40+ หล่อ รวย ดูแลตัวเอง ที่สำคัญ...ต้องมี กล้วย 58+ ไม่งั้นไม่คุย!
“แกบ้าไปแล้วเหรอไอยรา! มาตรฐานชายไทยมันแค่ 49! แกไปหา 58 มันจะมีไหมวะ!” อลิสแทบจะกุมขมับ “งั้นชาตินี้แกไม่ได้มีผัวใหม่หรอก!”
“เอ้า! ก็เฮียรัน กล้วย 58! ถ้าฉันจะมีผัวใหม่ ก็ต้อง กล้วยดีกว่าดิ! เรื่องนี้สำคัญมากนะ!”
ไอยรากอดอกอย่างภาคภูมิใจ
“พอ ๆ! แกเลิกปัดแอปหาคู่ได้แล้ว! เดี๋ยวมีคนแคปแกเอาไปแขวนในโซเชียล ฉันล่ะหนาว!”
“เอ้า! ฉันผิดอะไร!” ไอยราทำหน้าไม่เข้าใจ
เอกภพที่ยืนอยู่รีบตัดบทอย่างสุภาพ “คุณไอครับ สรุปเรื่องการฟ้องร้อง ผมจะดำเนินการต่อ แม้ว่าอาจจะต้องใช้เวลา แต่ผมจะสู้เพื่อคุณไอเต็มที่ครับ”
“เริ่ดค่ะ ฉันจะทำให้เฮียรันต้องคุกเข่าอ้อนวอนขอให้ฉันถอนฟ้อง”
ไอยราพยักหน้า ก่อนจะบอกลาทนาย
“ไปเถอะอลิส!
จากนั้นทั้งคู่สเดินออกจากสำนักงานทนายความ สิ่งที่เธอไม่รู้คือ...มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังเฝ้าสังเกตการณ์ทุกย่างก้าวของเธออยู่
ห่างออกไปจากอาคารราวร้อยเมตร ภายในรถยนต์ติดฟิล์มดำ ชายร่างสูงในชุดสูทสีเข้มกำลังใช้กล้องซูมระยะไกลบันทึกภาพของหญิงสาวแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาฟังคำสั่งจากปลายสาย
“ครับนาย”
ชายชุดสูทตอบรับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนที่รถยนต์คันนั้นเคลื่อนตัวออกไป ทิ้งไว้เพียงความสงสัยว่า กลุ่มคนพวกนี้คือใคร
- Writer
