ตอนที่ 11 ทนไม่ไหวแล้วโว๊ย
1345 Words
หลังภารกิจหาผู้ใหม่ไม่สำเร็จไอยราและอลิสมุ่งหน้าไปห้างสรรพสินค้าชื่อดังใจกลางเมือง เพื่อจัดการความเครียดด้วยการช้อปปิ้ง และหาอาหารอร่อยๆ
“นี่...ก่อนที่เราจะไปกินของหวานกัน” อลิสว่าพลางใช้มือแตะเบาๆ ที่แขนไอยรา
“แกไม่คิดจะบอกเรื่องหย่ากับป๋าชัยวัฒน์หน่อยเหรอ? ถึงแกจะบอกว่าไม่อยากให้ป๋าวุ่นวาย แต่เรื่องใหญ่ขนาดนี้...”
ไอยราถอนหายใจหนักหน่วง ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยไฟโทสะกลับอ่อนแสงลงเมื่อเอ่ยถึง
“ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องใหญ่” ไอยราตอบเสียงแผ่ว “แต่แกก็เห็นนี่ ป๋าดูเครียดมากตั้งแต่ม๊าตาย แกก็ป่วยเข้าออกโรงพยาบาลบ่อยขึ้น ฉันไม่อยากไปรบกวนป๋าด้วยเรื่องไร้สาระของฉัน”
เธอหยุดเดิน และหันไปมองเพื่อนสนิทด้วยสีหน้าที่จริงจัง “อีกอย่าง...ป๋าเองก็ไม่ได้อำนาจเยอะเท่าแต่ก่อนแล้ว คนดูแลที่ซื่อสัตย์เก่าๆ ก็แก่ตามสภาพ รุ่นลูกของพวกเขาก็มารับใช้เฮียรันหมดแล้ว”
ไอยราอธิบาย “ถ้าฉันไปบอกป๋าตอนนี้ ป๋าอาจจะลงมาเล่นเอง จะเจอไรบ้างก็ไม่รู้”
อลิสพยักหน้าอย่างเข้าใจ เธอรู้ดีว่าป๋าชัยวัฒน์เคยเป็นผู้มีอิทธิพล แต่เมื่อเวลาผ่านไป ย่อมมีคลื่นลูกใหม่เกิดขึ้นเสมอ และคิรันก็เป็นหนึ่งในคลื่นลูกนั้นที่ป๋าเคยสร้างขึ้นมาเองกับมือ
“ฉันเข้าใจ” อลิสกล่าวด้วยความเห็นใจ “แกจัดการเองก็ดีแล้ว งั้นเอาไงต่อ?”
ไอยราหัวเราะเยาะ “ก็เตรียมหลักฐานฟ้องหย่าไง แล้วถ้าเฮียรันทำธุรกิจสีดำฉันก็รวบรวมหลักฐานส่งตำรวจเลย สวย ๆ ฉันทำไรเฮียไม่ได้แต่ตำรวจทำได้แน่”
“เออว่ะ ก็จริง ฮ่ะๆๆๆ” อลิสหัวเราะก่อนจะจ้องมองผ้าพันแผลที่มือของไอยราอีกครั้ง
“แล้วนี่มือแกไปโดนอะไรมา? ฉันว่าจะถามแกนานแล้ว”
ไอยราทำเป็นไม่สนใจ “อ๋อ... ไม่มีอะไรมากหรอก แค่หงุดหงิดเลย ทุบกระจกแตก”
อลิสเบิกตากว้างด้วยความตกใจ
“ยัยไอ! แกยังใจร้อนเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนเลย! ตั้งแต่สมัยเรียนแล้วนะ”
คำพูดของเพื่อนสนิททำให้ไอยราเผลอนึกย้อนกลับไปถึงช่วงเวลาในวัยรุ่น
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ไอยรา เป็นที่รู้จักในกลุ่มเพื่อนว่าเป็นคนที่รักพวกพ้องและเพื่อนสนิท ใครมารังแกคนใกล้ชิดคือไม่ยอมเด็ดขาด เธอพร้อมที่จะฟาดเพื่อปกป้องคนที่เธอรัก
อลิสเดินไปกอดคอไอยราอย่างสนิทสนม “ฉันจำได้เลยนะ พอมีคนพูดจาดูถูกฉันเรื่องฐานะ แกนี่กระโดดเข้าใส่จะตบเขาให้ได้! แกนี่มันนางร้ายตั้งแต่สมัยเรียนแล้วจริงๆ”
ไอยราทำหน้าบึ้งเล็กน้อย “ก็ปากหมานี่! ฉันไม่เคยยอมให้ใครมาทำร้ายคนที่ฉันรักหรอก!”
อลิสยิ้มกับเพื่อน แม้ว่าอีกฝ่ายจะดูเป็นคนโผ่งผ่าง ดูร้ายดูแรง แต่ลึก ๆ ไม่มีอะไร
เสียดายที่ชีวิตแต่งานเพื่อนเธอไม่ค่อยดี ทั้งที่จริงไม่ว่าจะเป็นหนุ่มรุ่นพี่ นักธุรกิจ หรือแม้แต่ลูกชายของเพื่อนป๋าชัยวัฒน์ ก็ต่างมาจีบเพื่อนเธอทั้งนั้นแต่ยัยไอกลับไม่เคยสนใจใครเลย รักปักใจอยู่กับเฮียรันอยู่คนเดียว
“ฉันยังงงถึงทุกวันนี้” อลิสพึมพำ
“ผู้ชายดีๆ มีให้เลือกเป็นโหล แต่แกดันไปปักใจกับเฮียรันที่แก่กว่าตั้งหลายปีได้ยังไงวะ”
ไอยราถอนหายใจยาว ความทรงจำในอดีตมักจะสวยงามเสมอ
“ก็ตอนแรก...เฮียรันเขาดีกับฉันนี่” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย “เขาดูแลฉันอย่างดี สุภาพ ให้เกียรติฉันทุกอย่าง แถมเขารักป๋าฉันมาก ฉันก็เลยรักเขา”
“ช่วงสองถึงสามปีแรกที่คบกันก่อนแต่งงาน เขาก็เป็นเหมือนเจ้าชายในฝันของฉัน” ไอยราเงยหน้ามองเพดานห้างสรรพสินค้า
“งงเหมือนกันจากคนที่เคยถามว่า ทุกวันว่าวันนี้กินข้าวหรือยัง...กลายเป็นคนที่ทำหน้าเบื่อหน่ายทุกครั้งที่ฉันโทรไปถามว่าอยู่ไหน”
“แต่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ช่วง 2-3 ปีนี่แหละ ที่จู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน”
“เขาเริ่มปากร้าย เย็นชา หงุดหงิดที่ฉันตามหึง...จนฉันไม่รู้ว่าผู้ชายที่ฉันรักมาตลอด...คือคนเดียวกับผู้ชายที่ฉันเกลียดอยู่ตอนนี้ได้ยังไง”
ไอยรากำมือแน่น แม้จะมีผ้าพันแผลหุ้มอยู่ แต่ความรู้สึกเจ็บปวดในใจมันรุนแรงกว่าบาดแผลที่ได้รับจากกระจกหลายเท่าตัวนัก
“แต่ไม่เป็นไรแล้ว...ฉันจะไม่อยู่เป็นของตายหรอก! เขาอยากให้ฉันเป็น หมาบ้า ฉันก็จะกัดไม่เลือกหน้า”
ไอยราและอลิสเดินคุยกันอย่างออกรสจนกระทั่งมาถึงร้านอาหารอิตาเลียนหรูใจกลางห้างสรรพสินค้า
ทั้งคู่เลือกโต๊ะในสุดที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว แต่ก็มองเห็นบรรยากาศโดยรอบได้
ขณะที่ไอยรากำลังจะสั่งไวน์เพื่อฉลองการเริ่มต้นชีวิตใหม่ สายตาของเธอก็พลันปะทะเข้ากับร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งเดินเข้ามาในร้าน
รอยยิ้มเย้ยหยันที่เคยประดับอยู่บนใบหน้าของไอยราพลันแข็งค้าง!
“ตายจริง! ยัยไอ...” อลิสถึงกับเบิกตากว้างจนแทบจะกลิ้งหลุดออกมาจากเบ้า เมื่อเห็นคนที่เพื่อนกำลังจ้องมอง
คนที่ยืนอยู่ตรงนั้น...คือ คิรัน!
แต่สิ่งที่ทำให้ไอยราและอลิสถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออก ไม่ใช่แค่การปรากฏตัวของเขา แต่เป็นภาพบาดตาบาดใจที่ตามมา
คิรันไม่ได้มาคนเดียว!
เขาเดินนำหน้ามาอย่างสง่างาม ในชุดสูทสั่งตัดที่ดูภูมิฐาน แต่ข้างๆ เขาคือร่างบอบบางที่คุ้นเคย รสิกา กำลังเดินคลอเคลียอยู่ข้างๆ อย่างสนิทสนม แถมยัยนั่นยังกล้าดียังไง สวมใส่เสื้อโค้ทตัวโปรดของคิรัน ที่ไอยราเคยซื้อให้เป็นของขวัญวันครบรอบ!
รสิกาดูมีความสุขและผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ใบหน้าใสซื่อที่เคยมีน้ำตา ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยชัยชนะ
“นี่มันจงใจมาเย้ยฉันชัด ๆ!” ไอยรากัดฟันแน่นจนได้ยินเสียง เลือดในอกของเธอเดือดพล่านอีกครั้ง
คิรันและรสิกาเดินผ่านโต๊ะของเธอไปอย่างไม่สนใจ ราวกับเป็นเพียงอากาศธาตุ แต่ไอยราสัมผัสได้ถึงสายตาเย้ยหยันของรสิกาที่เหลือบมองมาเพียงเสี้ยววินาที
ก่อนที่เขาจะพาแม่สาวน้อยไปนั่งที่โต๊ะกลางร้านซึ่งเป็นจุดที่เด่นที่สุด และเริ่มพูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง
ไอยราลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีโดยไม่สนใจผ้าพันแผลที่มือ อลิสคว้าแขนเพื่อนไว้แน่น
“ใจเย็นก่อนยัยไอ! แกไปทำอะไรตอนนี้ก็เข้าทางมันสิ! มันจงใจให้แกโมโห!”
“แต่แกเห็นไหมอลิส! เขาเอาเสื้อโค้ทที่ฉันซื้อมาให้ยัยนั่นใส่! นี่มันเกินกว่าคำว่านอกใจแล้ว! มันดูถูกศักดิ์ศรีกันชัด ๆ !”
ไอยราพยายามสะกดกลั้นเสียงกรี๊ดไว้ในลำคอ จำใจต้องนั่งลงตามแรงฉุดของเพื่อนสนิท
แต่สายตาไม่ได้ละไปจากคู่ชู้เลยแม้แต่วินาทีเดียว เธอรู้ดีว่าการเปิดฉากอาละวาดกลางห้างฯ ตอนนี้ จะทำให้เธอเป็นฝ่ายดูแย่ในสายตาคนอื่นและเสียความน่าเชื่อถือ ในการฟ้องร้อง
แต่แล้วยังไงล่ะ?
เธอสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปหาอลิสด้วยรอยยิ้มที่ น่ากลัวกว่าความโกรธ“ฉันเปลี่ยนใจแล้วอลิส”
“เปลี่ยนใจอะไร? ไม่ตบแล้วเหรอ?” อลิสถามอย่างโล่งใจ
“เปล่า!” ไอยราตอบ “ฉันไม่ทนแล้วโว๊ยยย ไอ้ผัวเฮงซวยมันต้องโดนฉัน”
- Writer
- chap_listContents
- likeADD