รักนะยัยเด็กดื้อ

ป่วย

หลังจากที่ไอ้คุณเติ้ด จับฉันกินตั้งแต่ทุ่มหนึ่งจนตอนนี้ ตี1 ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าสภาพ ฉันตอนนี้ดูสบักสบอม แค่ไหน เล่นลากฉันตั้งแต่ โซฟา ระเบียง ห้องนอน ห้องน้ำ และก็มาจบที่เตียงนี้แหละค่ะ

6.00น.

" โอ้ย...." แก้วกัดริมฝีปาก บางแล้วค่อยๆก้าวลงจากเตียง ด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว ไปทั่วทั้งตัว จากนั้นก็หยิบเศษซาก เสื้อผ้า และเครื่องในที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้น หอบกับห้องของตัวเอง โดยที่ตัวเองใส่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของไอ้คุณเติ้ด กับมาที่ห้อง

" โอ้ย....ไม่อยากจะเชื่อ คนบ้าอะไรหื่นชิบหาย" แก้วยืนมอง ร่างตัวเองที่มีรอยดูดเต็มตัว แล้วก็ส่ายหน้าให้กับความใจง่ายของตัวเอง แต่ก็ช่างสิใครสน สมัยนี้แล้วการเซิงกัน = การมีเซ็กเป็นเรื่องปกติ

" หึ หึ " พอคิดถึงภาพ ที่มีอะไรกับเติ้ดก็อดยิ้ม ไม่ได้เพราะตอนแรกที่ขัดขืน จากนั้นก็นึกอยากรอง แล้วก็เลยเถิดห้ามตัวเองไม่ได้

ซู.........เสียงน้ำร้อนที่สาด ใส่เข้ามาที่ร่างบาง

มหาลัยXxx

" โอ้ย...." แก้วร้องออกมาเสียงดัง เมื่อก้าวขาน้อยๆลงจากรถ ด้วยความทุลักทุเล เพราะความเจ็บปวดที่แล่นเข้ามาที่ตรงกลางว่างขา

" ให้ตายสิ เพราะความอยากลองของแท้ๆ เลย....อีแก้วเอ้ย..." แก้วบ่นอุบ ให้ในความร่านของตัวเองเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ก้าวขาออกมาจากรถ

" แก้ว" ต้ำ ยืนกอดอกมองแก้ว ด้วยท่าทางสงสัย และแปลกใจในท่าทางแปลกๆของเพื่อนตัวน้อย

" อะ อะ ไอ้ไอ้ บ้าตกใจหมด" แก้ว ตกใจที่เห็นเพื่อนมายืนไม่ให้ซุ่มให้เสียง

" ตกใจอะไรขนาดนั้น ว่าแต่แกเถอะเป็นอะไร"

ต้ำ เดินเข้ามาประชิดตัว คนตัวบางแล้วจ้องหน้าด้วยสีหน้าสงสัย

" เป็นเมนต์" แก้ว พูดโกหกต้ำไป เพราะกลัวไอ้หมาบ้ามันจับได้ ว่าเมื่อคืนไปทำอะไรมา

" อี้......แวะ...." ต้ำ ทำหน้าขยะแขยง คนตัวบาง

" แก ไปเรียนกัน " ฉันไม่อยาก ร่ำไรกับไอ้หมา

พิตบูลมาก เพราะกลัวมันจับได้ ก็เลยแกล้งชวนมันไปเรียน

12.00น

"แกมีเรียนอีกที กี่โมง" แก้วที่ยกแขน ขึ้นมามองดูนาฬิกา ก็ถามเพื่อนตรงหน้า ออกไป

" บ่ายสาม " ต้ำ ตอบโดยที่ยังก้มหน้าก้มตาตักข้าวใส่ปาก อย่างไม่สนใจ

แก้วได้ยินเพื่อนตอบแบบ นั้นก็ไม่ถามอะไรอีก ได้แต่ก้มหน้าก้มตา กินข้าวโดยที่ไม่รู้เลยว่า มีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมอง มาที่คนตัวเล็ก

เติ้ด talk

' ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ตอน7 โมงเช้า ภาพต่างๆในหัววิ่งเข้ามาเป็นฉากๆ ทำให้ผมอดอมยิ้มดีใจไม่ได้ ก็ใครจะไปรู้ละครับว่ายัย ตุ๊กตายางจะยังซิงอยู่ แล้วอีกอย่างผมก็เป็นผู้ชายคนแรกของเธอ คอยดูสิผมจะทำให้เธอร้องให้มาซบที่อกผม คอยดู'

18.00น.

" แก้วพรุ่งนี้วันหยุ่ด เราไปตื้ดกันไหม"

" ไปพรุ่งนี้ได้ไหมแก วันนี้ฉันรู้สึกเหมือนจะตายเลย " แก้ว หน้าซีดเผือดเพราะเมื่อคืนไม่ได้นอน แล้ววันนี้ยังมีเรียนทั้งวัน จนถึงมืด

" เอ้อๆ ได้ๆว่าแต่แกไหวแน่นะ แก้วฉันไปส่งไหม " ต้ำ พูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง คนตัวน้อยอย่างมาก เพราะตั้งแต่รู้จักเธอมา เธอไม่เคยป่วยหนักๆซักที เต็มที่ก็เป็นหวัด แต่วันนี้ดูเธอแล้วผมเริ่มชักจะเป็นห่วงขึ้นมา

" ไม่ต้องหรอกแก กลับไปเถอะเอาไว้ถึงแล้วฉันโทรหานะ" แก้วยิ้มแยๆให้เพื่อนตัวโตเพราะกลัวมันจะเป็นห่วง จนมันไม่ยอมกับไปนอนห้องของมัน

" ไม่ฉันว่าแก เป็นหนักวันนี้ฉันไปนอนกับแก" นั้นไหง พูดยังไม่ทันขาดคำ ไอ้บ้าต้ำ

ก็จะไปนอนด้วยจริงๆ "..."