11 Aralık Perşembe
Gökçe'nin Anlatımından Devam
Yüzüme dökülen soğuk suyla uyandırıldığımda yerimden sıçradım resmen. "Ya!"
"Uyan, sabah oldu."
Yüzümü ovuşturup gözlerimi açtım. "Görüyorum, ben alarm kurmuştum." deyip telefonumu açtım. "Ya bir dakika kalmış çalmasına!" başımı kaldırıp yüzüne baktım, çoktan giyinmişti. "Bilerek yaptın değil mi?"
"Kalk, kalk da hazırlan. Dersin sekizde değil mi?"
"Sekizde. Biliyorum." deyip ayağa kalktım. Üzerim de ıslanmıştı. "Bir daha beni uyandırma, ben kendim uyanırım. Alarm kuruyorum. Uyanamazsam bile sen uyandırma."
Bavulumun önünde çöküp fermuarı açtım ve sinirle soludum.
"Bir konuda anlaşalım Özbek kızı, burası benim evim. Burada benim borum öter." dediğinde başımı kaldırdım.
"Bizim oralarda ne denir biliyor musun?"
Beyaz kazağımı ve altına
