Gökçe'nin Anlatımından Devam
Akşama doğru karargahtan Üsteğmen Oktay ile çıkarken o kadar gergindim ki.
Bir erkek ile aynı evde yaşama fikri zaten beni en başından beri çok geriyordu. Ama duruma iyi yanından bakacak olursak Doruk aptalının en başından beri niyetini biliyordum.
Fakat şu an yanımda oturan adama dair hiçbir şey bilmediğim için o kadar gergindim ki...
Göz ucuyla başımı çevirdim. Dikkatli bir şekilde arabayı normal hız limitinde kullanıyordu. İki eli de direksiyondaydı.
Fazlasıyla gergindi o da. Kimse evinde yabancı birini istemezdi sonuçta.
Kara yağız bir adamdı, tam böyle kitaplardan fırlamış gibi. Yüzünde büyük bir ciddiyet hakimdi, muhtemelen işini iyi yapmak isteyen bir adamdı.
"Neye bakıyorsun?" dediğinde irkilip önüme döndüm.
"Hiçbir şey."
"Rahat ol, ne sor
