Ereneya’s POV
HINDI KO na mabilang kung ilang beses na akong nagpalakad-lakad sa harap ng bintana dahil inaabangan ko ang pagdating ni Jus. Hindi ko talaga maiwasan ang mag-alala dahil batid naming lahat ang panganib sa pupuntahan nito at hindi ko maintindihan kung bakit hinayaan ito ng mga kaibigan lalong-lalo na ni Res na pumunta doon sa seven cities nang mag-isa. Puwede namang samahan ito ng kahit isa sa kanila!
“Tita Ereneya, nahihilo na po ako sa pabalik-balik mo po sa harap ng bintana. Maupo na po kayo...” wika ni Zea na katabi ang Ninong Res nito na tahimik na nagbabasa ng magazine.
Lumapit ako sa kanila ngunit nanatiling nakatayo at doon naman palakad-lakad sa harap nila. Ang hambog na lalaking ito ay hindi ko manlang nakikitaan ng pag-aalala sa kaibigan! Prenteng nakaupo lam
