Gözlerimi pencereden sızan Işıkla yavaşça açtım. Ellerimi yastığımın altındaki silahımdan çekip yavaşça doğruldum. Ne zamandır bu şekilde sakince uyanmıyordum gerçekten sayamamıştım. Özlemiştim rutin şeklinde ilerleyen hayatımı.
Turhanla yemek yendiğimiz günün üzerinden üç gün geçmişti. Işık o günden sonra daha iyiydi, bazen onu defterine bir şeyler yazarken görüyordum. O gün bana odama kitap bulmak için girdiğini söyleyince ona bir sürü kitap almıştım. Okumayı da anladığım kadarıyla seviyordu çünkü o günden bu yana sürekli okuyordu. Her şey fazla yolundaydı bu durum beni biraz şüphelendirse de takmamaya çalışıyordum. Bugün de diğerleri gibi rutin gitmesi umuduyla yatağımdan kalkıp yorganımı düzelttim.
Normalde yatağını toplayan bir insan değildim öylece dağınık bırakır işe giderdim ge
