Chapter 6
1304 Words
Margarette's PoV:
"Love pakikuha naman ako ng undergarments at tshirt dyan sa closet ko." Wait, sino si Love? Ako ba? Aish. You're so dumb Margarette. Syempre ikaw. Wala namang ibang tao rito bukod sayo.
Hindi ko na lang pinansin ang endearment nya sa akin. I immediately went to her closet. Isa itong walk-in-closet. Kitang kita ko ang napakaraming damit. Para na nga syang isang boutique eh. Ang daming pagpipilian. Hindi naman halatang mahilig syang magshopping.
Nakita kong nakalinya ang sinasabi nyang undergarments. Shems. Lingerie ang lahat ng mga yun. Seryoso ba sya na yun lang ang susuotin nya? Aish... basta. Yun yung sinabi nya eh. Kumuha na rin ako ng isang tshirt at bumalik sa kanya.
"Uhm... Eto na nga pala yung pinapakuha mo." At inilagay ang mga ito sa kanyang tabi.
"Thanks, Love. Anyways, halika na bihisan mo na ako." She said playfully and gave me a wink. Napangiti na lang ako ng alanganin. Nako po. Mukhang napasubo ako ah. Kinagat nya talaga yung sinabi ko kanina. Kaya mo iyan Margarette. Whoo. Fighting!
"Err a-ano kase..." Wala akong maisip na dahilan. Brain, gana-gana rin pag may time hindi puro pang-asar lang ang alam ha.
"Bakit? Nagbago na ba ang isip mo at ayaw mo na?" Nakangusong tanong nito sa akin. Mygoodness. An cute nya. And sarap mahalin.
"Siguro you're really planning to leave me here. Hindi pala totoo yung mga pinagsasabi mo kanina. Answer me!" Ang kaninang cute na cute na sya ay napalitan ng isang dragona. I gulped. Bakit ambilis nya magpalit ng mood? Wala man lang pasabi para ready ako.
Kapag naging jowa ko to, siguradong kawawa ako pag nagkataon. Oh, don't get me wrong ha. What if lang yun. Medyo straight pa rin naman ako.
I shooked my head.
"Hindi ah. Marunong akong tumupad sa sinabi ko. Let's go na nga." I said to her and she quickly softened up. Grabe realquick ha.
I started to dress her up. Whoo! Marga madali lang yan okay? Control yourself. Focus. Kaya mo yan. Wag kang magpapadistract sa magandang babae na ito.
Mabilis lang naman ang nangyari. Natagalan lang dahil sa malalanding paghahaplos nya sa akin. At guys, medyo mahirap magpigil sa totoo lang. Pero kineri ko naman. Wanna know why? Because I'm MarGanda hihihi.
I felt that GG flinched a little nang bigla ko syang binuhat ng pabridal style. Duh. Since nahihirapan syang maggalaw-galaw, mas mabuti na rin siguro na buhatin ko na lang sya. Kaya ko naman ang babaeng ito dahil ang gaan nya. Hindi ko alam kung kargador ba ako o hindi lang talaga sya kumakain nang maayos. She held onto me to prevent herself from falling. Iginaya ko sya sa dining table para makakain na kami.
"You did all of this?" Tanong nya sa akin na parang nagulat.
"Uhh.. yeah. Galit ka ba? Sorry nga pala kung pinakielaman ko ang mga stocks mo dito ah." Nako po, sana hindi sya magalit. But to my surprise, she smiled sweetly at me. And trust me, ang laki ng epekto non sa akin.
"No. Bat naman ako magagalit? Infact I like it. No, I love yo-- err it. I can now imagine if ikaw na yung jowa ko." She said while directly looking at my eyes. Gosh. I felt so relieved. Buti naman. Pero ano daw? May sinabi pa sya eh. Hindi ko lang narinig.
"Tara na, kain na tayo." Yaya ko sa kanya. We started to eat in silence. Ang mga kumbyertos lang ang iyong maririnig. The atmosphere is not awkward at all. In fact, it's so comfortable and I like it.
"What's your name? Di ko kase natanong sayo kagabi." Tanong ko sa kanya. Ang tagal na naming magkasama pero hindi ko man lang alam ang name nya.
"I'm Desire. How about you?" Wait. Seryoso? That's her name? O codename lang? Well, her name is kinda unique but it suits her.
"I'm Demi." Sagot ko. That was my first name. Ayaw na ayaw kong tinatawag bilang Demi. I prefer Margarette. But her, she's an exemption. Kaya yun ang naisip kong ibigay na name.
"What a great name! But I think hindi kita matatawag na ganon sa ngayon. Let's call each other as 'Love'." Saad nito sa akin. My eyes widen in shock.
What? Ano daw? Did i heard it right? Tawagin ko syang Love?
Ganda-ganda ng name nya tas love itatawag ko sa kanya. Ay bet. Sige na nga. Baka mamaya magalit pa sa akin hihihi.
Pagkatapos naming kumain, ako na ang nagpresintang maghugas. Sanay naman ako sa gawaing bahay cause I lived on my own.
"Love, pwedeng makihiram ng damit? Tapos pwede na rin bang makiligo dito?" Tanong ko. I think, I need to refreshen up dahil na rin lasing ako kagabi. Siguro, mukha na akong sabog ngayon. Nakakahiya.
Career na career ko talaga ang pagtawag ng 'love' sa kanya. Damn.
"Oh, sure. Go ahead. Pili na ka lang ng damit dyan." She said. Aba, madali lang pala syang kausap. Gumana bigla ang isip ko at nakaisip ng isang kalokohan. Hay nako brain. Kapag talaga sa kalokohan, napakabilis ng response mo hmp.
"Gusto mo bang sumabay sakin?" I said playfully to her. Maasar nga.
"Sure. What a great idea! Let's go na." She quickly answered. "Kuhanan mo na rin pala ako ng damit dyan."
Ganon na lang ang panlalaki ng mata ko nang marinig ko ang sagot nya. Biro lang iyon eh T-T. Bat naman sya pumayag? Argh! Why? She'll be the death of me. Mygoodness.
Just what I've said, sabay kaming naligo. Nothing more, nothing less. Walang naganap na jugjugan. I respect her. Ayokong galawin sya without her consent and she's still sore remember? Plus points na lang yung hindi ako katulad ng ex-boyfriend kong si Calix. Himala nga eh at hindi ko naiisip ang tukmol na yun. Mabuti na rin yun.
Here we are, in the couch habang nanunuod ng movie. She suggested na mag netflix and chill kami kanina. Umorder na lang din kami ng food. Naramdaman kong kinalabit ako ni Love that caused me to looked at her.
"Love, can you hug me please?" She said. I can feel a glint of shyness on her voice. Napatawa naman ako. Ang cute nya. Hindi naman nya kailangang magplease pa para gawin ko yun.
"Sure thing, Love." I said and hugged her. I felt that she automatically hugged me back. I think she's a clingy person. I'm not complaining naman. In fact, I find it comfortable. I love he--- I mean it.
Buong movie ay sa kanya lang ako nakatingin. I don't understand myself and I don't know why but I'm feeling something that I cannot explain. It's like, there's something on me na nakakakiliti. Hindi ko namalayan na tapos na pala ang movie na pinapanood namin. I mean, sya lang pala.
I noticed the time and it's time to go.
"Love, I think I need to go now." Napatingin sya sa akin nang sabihin ko yun. Nakita kong napalitan ng lungkot ang kanyang mukha. She's sad.
"You'll leave na? Parang ambilis naman ata." Malungkot nitong turan. Ganon talaga. Mabilis ang oras kapag nag eenjoy ka.
"Err... Yes. At may pasok pa tayo sa mga school natin bukas. But don't worry, I'll visit you pa rin naman." Alanganin kong saad sa kanya. She held a deep sigh and nodded her head as an answer.
Paalis na ako when she pulled my collar. Mabilis na siniil nya ako ng halik. It's a passionate kiss. I can't help but to respond with her kiss.
It's like we're saying something without actually saying it.
"Don't you dare forget me okay. I'll find you no matter what." Paalala nya sa akin. Syempre, I won't forget her.
I gave her a smile before I completely leave her unit. I need to go home. Kailangan ko pang magready sa new school ko bukas.
- Writer
