Childhood Memories
781 Words
Childhood Memories
**JASMINE POV***
Sumakay agad ako.sa kotse.ko...
Matapos ko syang makausap...
Tiningnan ko sya...
Nakaupo sya habang umiiyak.
Nakaramdam ako ng sakit dahil sa nakikita ko ngayon...
Yong mga sinabi ko sa kanya.
Yung mga masasakit nasalita na sinabi ko...
Hindi ko rin alam kong saan ko yon nakuha...
Basta ang gusto ko ngayon..
Ayaw kong masali pa sila at.makaalam ng mga plano ko....gusto kong isipin nila na ......nagbago na ako...para magawa ko.ng maayos ang plano ko..na walang hadlang...
Na walang alalahanin.
Ang lahat ng ito.ay dahil parin kina rain....ayaw kong mauwi sa lahat ng ganito...
Magbabayad ang dapat na magbayad..at sisiguraduhin kong....
Pagsisihan nila ang mga ginawa ng mga scorpion sa amin...
Muli ko syang tiningnan....
Im sorry charisse.
.but i need to do this...
INIHINTO ko ang koste sa pamilyar na lugar.
Sa isang Park.
Sa isang park....kung saan ako....nawala noon.
Bumaba ako.....at nagtingin-tingin sa paligid.
Dito ako nawala noon.....
Dito rin ako dinukot.ng mga lalaki noon...
Dahil sa.lugar naito....
Nagbago ang lahat sa akin...
Dahil rin sa lugar na ito..
Nakilala ko ang.mga taong komompleto ng buhay ko...
At heto ako ngayon...
Inaalala ang bawat anggulo ng lugar.
Naalala ko na ang nawalang alaala ko...
Bumalik na sakin ang panahon na nawala sa akin noon..
At masaya ako.
Umupo ako sa upuan sa may malapit sa mga halaman..
At pinagmasdan ang paligid.
MArami rin ang nandito...
Ilan sa kanila ay mga pamilya.
Maraming batang naglalaro.
Naglalakad.
Nakaupo.
Kumakain..
Hindi ko maiwasang malungkot.
Kung di kaya ako nawala noon..?
Masaya kaya kami...tulad ng pamilya na nandito...?
Kung sana pweding ibalik ang nangyari noon..
I sigh.
"Ah..!"
Napatingin ako sa isang bata na nadapa sa harap ko.
Lumapit ako sa kanya.
"Are you ok..?"alalang tanong ko.
Umiling sya at napatingin sa tuhod nya.Dumudugo ang tuhod nya.
Kinuha ko ang panyo ko..at itinali sa sugat nya.
"Ayan para di na dumugo...nasaan ang magulang mo."
May itinuro sya at tiningnan ko.
MAy papalapit sa amin na batang lalaki .
"Chelse..ok ka lang..
?"
"Oo kuya..tinulungan nya ako sa sugat ko oh.."sabay turo sa tuhod nya.
"Mag ingat ka kasi...ahh sige ate alis na kami...ito na.ang ice cream mo Chelse.."Tumalikod na sila sa akin.
Pero....nakita ko.ang ice cream na hawak nila.
"SAndali..!"
Bumaling sila sa akin.
"S-Saan ka bumili ng ice cream...?"
"Doon po. "
Turo nya sa unahan...nakita ko ang nagtitinda ng ice cream..
"Thanks.."nakangiti kong sabi at naglakad papunta doon.
Ice cream.
Paborito naming dalawa..
Bawat nilalakaran ko..iba ibang senario ang naalala ko..
Nong tumatakbo ako...para makabili ng ice cream..
Ilang taon akong nabuhay na malayo sa totoo kong pamilya.
At.hindi ko akalain na ang kinalakihan ko na pamilya..ay kaibigan ng kalaban namin ngayon na syang dahilan sa pagkamatay ni daddy...
At.inulit uli.nila.
Pero ngayon hindi ko hahayaang mapahamak rin ang mga taong importanti sa akin...
Nang makalapit ako..naramdaman kong may.kasabay ako.
"Pabili po"
"Isa nga po."
Natigilan ako.ng makilala ang pamilyar na boses.
Nag angat ako ng tingin...at...nagtama ang paningin namin ni
.....
.
.
.
.
.
Tristan.
"J-Jasmine...?"tristan.
Nag iwas agad ako ng tingin...saka kinuha ang ice cream at tinalikuran sya..
Naramdaman ko namang sumunod sya sa akin.
Umupo ako sa inuupuan ko kanina..
Hindi ko parin sya pinansin kahit.na umupo sya sa tabi ko.
Tahimik akong kumakain ng Ice cream....at kita ko sa gilid ng mata ko ang pagsulyap nya sa akin.
"Where have you been.."rinig kong sabi nya.
"Why would i tell you"i said.
Natahimik sya dahil sa sinabi ko..
I smirk..
"Engagement party namin this friday
..pupunta ka ba...?"tristan.
"Are you expecting me to come....?"baling ko sa kanya.
"Yes , because..charrise is your bestfriend."tristan.
I laugh.
Kaya taka syang bumaling sa akin.
"Yeah..were bestfriend....before...cause now..i will never treat her a bestfriend...nor friend...because i already forget what we have before..."nakangisi kong sabi.
Maang syang napatingin sa akin dahil sa sinabi ko..
Na tila hindi nya inaasahang sasabihin ko yon.
"What are you trying to say....?"tristan.
"What im trying to say..? Hmmm let me think...?"sabi ko na kunwari nag isip.
"I just want too tell that...kinalimutan ko na ang pinagsamahan namin...na kinalimutan ko na ang mga taong nakilala ko....gusto ko silang kalimutan..dahil kung hindi dahil sa kanila....Hindi ako masasaktan noon...dumating lang kasi sila sa buhay ko upang saktan at paasahin ako....in short....i already move on...by my past..."nakangisi kong sabi sa kanya..
Hindi sya nakapagsalita sa sinabi ko..
Napatingin ako sa paligid...dumidilim na pala.
"Nakita mo na ba ang kambal mo..?"sabi ko.
Napansin kong natigilan sya...
At napailing.
"Hmmm....what if makita mo na sya...masasayahan kaba...kung may nagbago na sa kanya...?"tanong ko sa knya.
Napatingin sya sa akin....
At muling umiwas ng tingin.
"Oo....kahit nagbago sya..magiging masaya ako...dahil nakita ko na sya.."tristan.
Napatango ako.
"You know what...i have a lot of memories here.....kaya lang ang alaalang yon ay nawala....at pinalitan ng bagong alaala....na syang dahilan kung bakit ako subrang nasaktan noon....dahil sa mga taong...bumuo ng alaala...naiyon...naging miserable ang buhay ko..."napangiti nalang ako dahil sa sinabi ko.
Napatingin sya sa akin.
"Isang taon akong nawala..At sulit ang pagkawala ko...dahil nakita ko ang pamilya ko....at masasabi kong...wow..! Akalain mo yon...kilala ko pala sila.."natatawa kong sabi.
Taka naman syang bumaling saakin..
Tumayo ako.
"Masasaktan ang dapat na masaktan
Aasa ang dapat na umasa...maghintay ang dapat na maghintay...at magbabago..ang dapat na magbabago....."makahulugan kong sabi....at iniwan sya.
Alam kong maraming tanong ang papasok sa isip nya dahil sa sinabi ko.
Pero totoo ang sinabi ko...
MAraming magbabago...
Masasaktan at aasa..
Dahil.....kailangan ko silang saktan para maisakatuparan ko...ang ...
Paghihigante...
----------->>>>>>>>
----To be continued .....
- Writer
