YILIN PİYANGOSU

Bölüm 58

O çığ gibi büyüyen sessizliğin içinde, durmadan delicesine bağırıyordum. Sesimi hâlâ kapısı kapalı olan odamızdaki küçüğümün, ölesiye bir aşkla sevdiğim küçüğüme, ona duyurmaya çalışıyordum. Tek söylediğim şey ise onun adıydı. Megan diye nefesim kesilene kadar bağırdım durdum. Oraya girmek ne olup bittiğini görmek istiyordum ama babam ve Andy, beni tutmaya, engellemeye çalışıyorlardı.

Aklımı kaçırmanın eşiğine gelmiştim, tıpkı yıllar öncesinde olduğu gibi.

Hâlâ içerden hiçbir sesin gelmiyor olması korkumu her geçen dakika daha da körüklüyordu. Gözlerimi saniye olsun o kapıdan, o kapının hemen hemen her gün Megan'ın sile sile parlattığı o topuzundan ayırmıyordum ve sonunda susmuştum... istesemde bağıramıyordum... bağıramaz, tek kelime edemez oldum en sonunda... kulaklarımda kalbimin g