İKİ HAFTA ÖNCE... Uyandığımda dayak yemiş gibi hissettim. Nerdeyse tüm geceyi ağlayarak geçirmiştim. Onun Sarah'ı düşünüpte bana yaklaştığını bilmek, bunun doğru olduğuna inanmak sinirlerimin yay gibi gerilmesine neden oluyordu. Kapalı kutu gibi bir adamla evliyim artık ve çok eminimki asla beni sevmeyecek. Onda öyle bir duygu yok, olmayacakta. Düşündükçe hayal kırıklığım, tüm benliğimi saran alevler gibi beni yakan kızgınlığa dönüştü. Madem öyle, sevmedin beni ve sevemeyeceksin de o zaman savaş başlasın Roy Stewarth! Fırladım yatağımdan. Hemen duşa girdim. Seni delirtmezsem bana da Megan demesinler! Işık hızında aldığım duşun ardından, hemen bornozumla banyodan çıktım. Valizimi hala boşaltmamıştım. Zaten içinde çok fazla bir şeyde yoktu. Eh L.A kızı olunca öyle kışlık kıyafetlere

