Bölüm 40 EKSİĞİMİZİ TAMAMLAYACAĞIZ...
Araçtan çıktığımızda bir an bana baktı ve yine ona elimi uzattım. Bu kez hiç beklemeden tuttu elimi. Çocuk gibi sevindiğini fark ettim. Bu kadar küçük bir şey bile kimbilir onun için ne büyük bir anlam ifade ediyordu. Onun elini tutuyor olmamdan belli ki mutluluk duyuyordu ve bunu banada bulaştırdı. Parmaklarımı o narin parmaklarının arasından geçirdiğimde, önce ellerimize sonra bana baktı. Sanki birazda utanmış gibiydi ama yola dönüp baktığında kendi kendine gülümsediğini gördüğümde gerçekten çok mutlu olduğunu anladım.. Nedendir bilmiyorum ama sürekli onu izlemek, yüzüne bakmak istiyorum. Bu beni hem mutlu ediyor, hemde inanılmaz bir heyecan duymama neden oluyor. Birlikte kalabalık kaldırımlarda yürürken, bir süre sonra ürktüğünü fark ettim. Onun uzun zamandır aslında hiçbir yere gitme
- Writer
