Lucy, yatağında oturmuş, sabırsızca ellerini örtünün kenarlarında gezdiriyordu. Telefonun ekranına bakmaktan vazgeçmişti; Leon’dan gelen mesaj hala açık duruyordu, her kelimesi kalbine kazınmıştı. Ama bu gece sadece mesaj yetmezdi. Daha fazlasını istiyordu. Leon’un varlığını, kokusunu, dokunuşunu... Onu bekliyordu. Gece yarısı dışarıdaki sessizlikte bir kapı tıklaması yankılandı. Lucy’nin kalbi bir anda hızlandı. Biliyordu, kapıda Leon vardı. Sesini titrememesi için kontrol etmeye çalışarak, ama yine de heyecanla, "Gir," dedi. Kapı yavaşça açıldı ve karanlık odanın içine Leon’un güçlü silueti adım attı. Gözleri bir an odanın içinde gezindi, sonra doğrudan Lucy’ye kilitlendi. Arzu dolu, karanlık gözleri, Lucy’nin yüreğini yerinden sökecekmiş gibi hissettirdi. Leon kapıyı sessizce kapa

