A Royal Affair

Chapter 4

Saymetri's Pov

"Could you please hold this for a moment?" I uttered and handed him my teddy bear. Nang hindi n'ya 'yon kaagad na kinuha mula sa 'kin ay sapilitan ko na lang ba kinuha ang kamay n'ya para ipahawak iyong teddy bear.

Tinalikuran ko s'ya at inipit ko ang aking buhok. Pakiramdam ko'y basang-basa na ang buong katawan ko ng pawis.

"Ang init, can't you do something about it?" He furrowed his brow at me as I asked that. Itinupi n'ya ang mga braso n'ya bago s'ya pumihit paharap sa 'kin.

"Didn't you know that Philippines is a tropical country, didn't your royal lecturer thought you that?" He mocked making me rolled my eyes.

"Sino ba kasi nagsabing mag furr coat ka?" Pabulong n'ya pang sinabi bago kinuha ang tumutunog n'yang cellphone humakbang pa s'ya palayo sa 'kin bago n'ya 'yon sinagot. Para namang may pake ako sa pag-uusapan nila ng kung sino man 'yon na tumawag sa kanya.

Pakialam n'ya ba sa furr coat ko? Hindi ko nga pinakikialaman iyong leather jacket na suot n'ya kahit tagaktak na rin ang pawis n'ya. I really need to distance myself from him or I'll suffer the consequence of heart attack if I didn't.

Nanginginig ang kamay dahil sa labis na inis sa kanyang inalis ko coat at ipinatong sa kaliwa kong braso. I glanced at him only to met his deadly gaze. Inirapan ko s'ya saka muling ibinaling ang atensyon ko sa ibang bagay.

Nothing here interest me tho.

Ibinalik n'ya sa bulsa ng pantalong iyong phone n'ya saka ibinalik ang aviator glasses n'ya.

Isang  beses n'ya pang pinasadahan nang haplos ang buhok n'yang medyo mahaba na rin mula sa gupit nito saka s'ya naglakad palapit sa 'kin.

Given by my beauty and well. I mentally rolled my eyes at this thought. His strange charms there are few who would even stop walking just to give their self a proper look of us.

"Malapit na daw si Creed,  let's just wait for him in front." He murmured and was about to pulled my hands and drag me with him. Mabuti na lang at maagap kong nailayo ang sarili ko sa kanya.

"Ang arte." Pabulong n'yang sinabi na hindi ko na lang rin pinansin. Ayoko na pati dito'y magtalo pa kaming dalawa.

"Your driver got a cool name, aye." I commented as I would casually took a glimpse of the car who'll passed through us.

Akala ko ba malapit na ba't wala pa rin?

Mula sa kanyang cellphone ay nag-angat s'ya nang tingin sa 'kin at pilit na kinubli ang mumunti n'yang ngisi.

"I guess so." Kumurba sa isang tipid na ngiti ang labi ko ng dahil ro'n. It's the first time we actually agreed on one thing.

Mabilis na namangha at naagaw ng isang paparating na itim na Chevrolet Corvette ang buong atensyon ko. My eyes almost pop out of it's socket and formed into heart as it stop in front of us.

"Damn! I miss my baby." Napatingin ako kay Barrette dahil sa sinabi n'ya. Ang mga mata n'ya ay tutok na tutok rin sa kotseng huminto sa 'ming harapan.

"Pardon? Baby? This one?" Humalukipkip s'ya sa 'kin at walang gana lang na tumango. Halos sumayad ang panga ko sa paliparan dahil sa ginawa n'yang pagtango.

Hindi nga? Sa kanya talaga 'to? As in.

Ang swerte n'ya. It's my dream car, not that I couldn't buy one, pero kasi kung bibili naman ako hindi ko rin 'yon magagamit. Bukod sa hindi ako nakakaalis ng Turin na walang kasamang driver hindi rin ako marunong masyadong magdrive.

If you want to prolonged your life, I'm telling you. You won't want me as your driver.

A man whom I guess was about our age step out of his car. He kind of resembles Barrette with some of his facial feature. It's just that Barrette's body frame is bigger than his, pero ayos lang rin naman s'yang tingnan sa kabuan idagdag pa ang hanggang leeg na  haba ng dirty blonde at medyo may curl  n'yang buhok. Nakaipit ang kalahati nun at ang kalahati naman ay nakalugay lang.

Ipinatong n'ya sa hood ng sasakya ang isa n'yang balikat at ang isa naman ay nakawak sa pintuan ng kotse. Hindi naman sa nagtataksil ako kay Aram. I must admit that their country hides obscenely handsome man.

Inihagis n'ya ang susi kay Barrette na kaagad naman nitong sinalo bago n'ya tuluyang isinara 'yong pintuan ng sasakyan at naglakad patungo sa 'min.

"No scratches, like I promised." He murmured and grin at him. Hindi ko maiwasang hindi mamangha na parang magkalevel lang sila ng estado sa buhay kong kausapin n'ya si Barrette. Kung driver s'ya nito ibig sabihin lang no'n na amo n'ya si Barrette hindi ba?

Barrette smirked at him. "You'd know I'll kill you if there is." Isang beses ko pang pinasadahan nang tingin si Creed at mukhang napansin n'ya 'yon. Ngumiti s'ya sa 'kin at gano'n din ang ginawa ko pabalik.

"You are?" Tanong n'ya sa 'kin kasabay ng paglalahad n'ya nang kamay. "Saymetri Dolciani." Naiilang na tumingin ako sa kanyang kamay. Wala akong suot na gloves. I should be wearing one whenever I'm about to shake hands with someone but for the sake of not being rude. I'll let our skin touch.

Kaagad ko ring binawi ang kamay ko mula sa kanya at ibinalik sa pagkakahawak ko sa 'king coat.

Bumaling s'ya nang tingin kay Barrette na ngayon ay may madilim na ekspresyong nakatingin sa 'min.

"Ano tara na? May car racing pa 'kong pupuntahan. Hatid n'yo ko sa race track ah hindi ko dala 'yong kotse ko. Madadaanan lang naman natin 'yon." Nakangising sinabi n'ya kay Barrette na tinanguan lang s'ya.

Tumikhim ako nang makita na sasakay na sila pareho.  Sumulyap ako kay Creed na nagtatakang nakatingin sa 'kin animo'y naguguluhan kung bakit nakatayo pa rin ako dito.

"You should open the car's door for me, given that you're good looking but as a driver this is part of your job description." Sambit ko sa mas pormal na tono.

I saw him give Barrette a dagger looks.

"The f**k is she talking about?" Mariin akong napapikit at kinontrol ang iritasyon ko nang marinig ko s'yang magmura.

"Do I look like your f*****g driver?" Hindi makapaniwalang idinirekta n'ya kay Barrette ang mga sinasabi n'ya.  He just smile at him and shrug his shoulder.

"f**k you!" Muli nitong asik kay Barrette.

"Can you not curse when I'm around?" Hindi ko na mapigilang singit sa pagmumura n'ya ang sakit sakit lang sa tenga.

He raised his hand on the mid-air. Lumapit s'ya sa passenger seat at binuksan na rin 'yon. Naglakad na 'ko  papunta ro'n at natigil sa gagawin ko na sanang pagpasok sa loob at pag-upo.

"Welcome to 21st century where cursing is expressing Miss, and oh I'm a professional race car driver and not just his driver just to clear things." Awkward na lang akong napangiti sa kanya bago n'ya tuluyang isinarado ang pintuan ng sasakyan.

Nakakahiya! Pahamak talaga ang Barrette na 'yan. Isang beses ko lang talaga s'yang mamura p'wede na 'kong mamatay.

Just like how he said it. We dropped Creed on a race track somewhere I do not know. Gustuhin ko man na manuod kung p'wede ay hindi na rin kaya nang katawan ko napapagod na 'ko.

"Are you hungry? Dadaan ako sa drive thru para makabili ng pwede mong kainin." Napaayos ako ng upo at naimulat ang mata ko nang wala sa oras dahil sa narinig kong sinabi sa n'ya.

Not because I am excited but because of disbelief.

"Are you seriously telling me that you'll buy me my food on a fastfood chain and expect me to eat it? That is so cheap of you!" Hindi n'ya ko inimikan at sa halip ay mas binilisan n'ya na lang ang pagmamaneho n'ya.

Nagsimula akong magpanic at halos hindi na mapakali sa kinauupuan ko nang mapagtantong wala sa 'kin 'yong teddy bear ko.

"Ano na naman ba?" Naiinis na tanong n'ya sa 'kin. Lumingon ako sa kanya at pilit na pinigilan ang sarili kong maiyak kaagad.

"Iyong teddy bear ko? Iyong pinahawak ko sa'yo. Nasaan na?" Hindi s'ya kaagad sumagot.

"Nasaan na nga— We left it on the airport bench I think." Kaswal n'yang sinabi na para bang wala lang talaga sa kanya 'yon.

"Balikan natin 'yon. Balikan natin 'yon." Paulit-ulit kong sinabi at hindi na napakali sa pa sa kinauupuan ko.

He stare intently at me as he stop the car for the traffic light.

"Are you damn serious? Ang layo-layo na natin sa airport isa ba sigurado ako na wala na rin 'yon. If you want someone to hug you just ask me and I'll oblige." Hindi ko na pinansin pa ang sinasabi n'ya at napahagulhol na lang habang nakatakip ang kamay ko sa 'king mukha.

Hinila n'ya ang braso ko at pilit akong hinarap sa kanya. "Are you sick in your head— Iyong teddy bear. My Mommy gave it to me. I want my teddy back...please." I plead.