Heaven's Revenge

Chapter 25

Chapter 25

Habang mas lumalapit ang mukha ni Alex kay Regiena ay nauna nang dumampi ang hininga mula sa ilong nito papunta sa kanyang mukha. Nang ilang inches nalang ang layo ng mukha nila sa isa't- isa ay saka niya ipinikit ang kanyang mga mata. Paghahanda sa gagawin nitong paghalik sa kanya.

"Bakit ka nakapikit Regiena?" Narinig niyang tanong nito.

Saka niya napagtantong nag- assume lang yata siya na hahalikan siya nito. Naisip niyang kanina ngang hindi nito sinasadya na mahalikan siya ay grabe na ito kung makahingi ng tawad. Paano pa kaya kung sasadyain nito. Dagli niya tuloy minulat ang kanyang mga mata.

"Huh?" Saka siya umalis sa pagkakasansal sa pader at muling nag- ayos ng gamit kahit wala naman talaga siyang gamit dahil hindi niya inasahang ilang araw pala silang mag- stay sa lugar. "Inaantok na kasi ako. Napapikit na ako." Saka siya kunyaring naghikab.

"Baka naman nag- expect kang hahalikan kita?" Biglang tanong nito.

Nanigas siya sa kanyang kinatatayuan. Kung pwede lang siyang lamunin ng lupa ng mga Bayani at Banal sa Bataan ay papayag siya para makaligtas sa kahihiyang iyon. Hindi siya kaagad nakasagot. Bigla niya itong hinarap. Halos mapahalik siya sa dibdib nito. Nasa likuran na pala niya ito kaya pagharap niya ay halos humalik na naman siya rito. Doon niya napagtantong tulad ni Jelor ay mas lalo itong gumagwapo sa malapitan.

She brought herself to her senses. Hindi pwedeng magmukhang patay na patay siya sa lalaki. Lalo pa't kamukha ito ng yumaong si Jelor.

"Ako? Nag- expect na hahalikan mo? Masyado ka naman yatang assuming Alex. Baka gusto mo talaga akong halikan. Gumagawa ka lang ng excuse at binabalik mo lang sa akin ang lahat." Pagmamataray niya saka siya umatras palayo rito.

"Oo gusto kitang halikan Regiena. Gustung- gusto." He answered quickly. Walang pagkurap.

Dumagundong ang puso niya sa narinig. May kung anu- anong nagsiliparan sa kanyang tiyan. She felt a sudden rose of heat in her cheeks.

"Gusto kita Regiena noong una palang kitang makita. Nirespeto kita noong sinampal mo ako kasi hindi ka kaladkaring babae. Ninais kong protektahan at alagaan ka nang malaman kong may masamang tangka sayo si Damian. Ngunit hindi kita basta- basta hahalikan. 'Yung nangyari kanina hindi ko 'yun sinasadya. Matutulog ako sa baba ng kama. Wag kang mag- alala I will not take advantage of you. Patuloy kitang irerespeto at gagalangin." Saka nito kinuha ang kanyang mga kamay. "Sa ngayon gusto kong mas makilala ka Regiena. Gusto kitang ligawan. Para makilala mo rin ako. Sana ay mapagbigyan mo ako. Hanggang sa maging deserving ako sa halik mo at sa puso mo."

Parang aatakihin na siya sa puso sa mga sinabi nito. Ngayon nalang ulit siya nakakilala ng lalaking gentleman. She was not comparing him with Jelor anymore. Anghel si Jelor bago naging tao. Kung anumang elemento si Alex ay talaga namang gentleman din ito. 'Yung panliligaw at pagiging maginoo ay katangian ng mga lalaking tunay at bumisak magmahal. Mga lalaking labis ang paggalang sa mga kababaihan lalo na sa babaeng kanilang mamahalin.

She took a deep breath. Nakipagtitigan lang muna siya sa mga mata nito. Sabi nga, ang mata ang tulay sa kaluluwa ng isang tao.

"To be honest Alex, nakuha mo ang atensyon ko dahil kamukhang- kamukha mo si Jelor. Ang ama ng aking anak. Ang lalaking una at ngayon ay mahal ko pa rin. Mahigit isang taon palang magmula noong iwan niya kami. Ayokong maging unfair sayo. Ayokong papayag lang ako na ligawan mo dahil kamukha mo siya at naaalala ko siya sa iyo. Ayokong maging panakip butas ka lang dahil hindi pa nakakalimot ang puso ko." She paused. "Pero sa loob ng ilang araw na pagkakakilala natin, nakita ko kung gaano mo ako handang ipagtanggol at alagaan bilang ikaw. Bilang si Alex. Napaka- gentleman mo at hindi mapagsamantala. Oo kahit sa ugali ay may pagkakatulad kayo ni Jelor pero na- appreciate kita dahil ikaw yan. Sobrang tumataba ang puso ko sa mga ginagawa mong tulong at sweet gestures. Kaya mas lalong ayaw kong maging unfair sayo. Ayokong..."

"Naiintindihan ko kung ayaw mong ligawan kita. Hindi ka pa handa. Hindi mo ako gusto bilang ako. At ayaw mong maging unfair. Salamat sa honesty mo Regiena." Tugon nito. May sasabihin pa sana siya ngunit hindi na siya nito pinatapos pa.

"Hindi naman sa ganon Alex. Pwedeng manatili ka lang muna sa tabi ko? Kapag handang- handa na akong magmahal muli nang walang halong guilt feeling at nakikita na kita ng buung- buo bilang ikaw ay sasabihan kita kaagad. Ngunit kung dumating man ang panahon na nasa tabi nga kita ngunit nakahanap ka na ng iba. Tatanggapin ko kahit mahirap na aalis ka na."

Hinigpitan nito ang pagkakatangan sa kanyang mga kamay. "Thank you Regiena for being honest. Really, mas lalo akong nagkagusto sayo. Dahil dyan, hindi talaga kita iiwan sa tabi mo. Mananatili ako hanggang sa dumating ang oras na handa ka."

Saka siya nito biglang niyakap. Mahigpit na yakap. Gunanti naman siya sa pagkakayapos nito. Ang dating malamig nitong katawan ay tila nagkaroon ng init. Sa wari niya'y naramdaman niya rin ang t***k ng puso nito sa kauna- unahang pagkakataon.

"Aaaaaaaaaah!" Saka ito biglang umalis sa pagkakayakap sa kanya. Pagkasigaw nito ay nawalan na ito ng malay.

"A- alex? Alex! Alex gising! Ano bang nangyayari sayo? Kapag nagyayakap tayo nahihimatay ka!"

Inihiga na muna niya ito sa kama. Hindi niya naman maatim na sa sahig lang ito pahigain gayong nawalan na nga ito ng malay. Saka siya lumabas ng silid upang humingi ng tulong sa ibang staff at kung may nurse sa lugar.

"Tulong! Tulong!" Sigaw ni Regiena nang nasa labas na siya ng kinainan nilang restaurant kanina. Kumatok na rin siya ngunit tila walang tao. Walang pumansin sa kanya. Hanggang sa napansin niyang may mga paalis na sasakyan. "Sandali! Tulong!"

Nagtatakbo siya patungo sa parking area. Hiningal siya. Laking gulat niya nang mapansing ang Montero nalang ni Alex ang naiwang naka- park.

"Umalis na silang lahat? Di ba't bukas pa sila dapat umalis? Anong nangyayari?" Saka siya lumakad pabalik sa kanilang tinutuluyan.

Nang naglalakad na siya sa tulay kung saan nila ikinalat ang mga pagkain dahil naroon daw ang eksaktong pinagpatakan ng luha ng Mahiwagang Babaylan ay nakaramdam siya ng takot. Nanlamig ang kanyang katawan at nagtayuan ang kanyang balahibo. Tila may ibang nakamasid sa kanya. Binilisan niya ang paglalakad.

"Diyos ko po. Ano itong nararamdaman ko?" Bulong niya.

Nang nasa dulo na siya ng tulay ay napatigil siya. May narinig siya kakaibang tunog sa lupa. Tila may mahabang bagay na hinihila ng isang tao, kung tao man iyon. Napalingon siya ng dahan- dahan. Nanlaki ang kanyang mga mata. Dumagundong ang kanyang puso sa labis na takot.

"K- katapusan ko na yata?"

Nasa kabilang dulo ng tulay ang nilalang. Anino palang nito ang nakita niya. May pakpak ito. Hindi ordinaryong pakpak. Hindi kahalintulad ng sa anghel ang hugis. Tila matulis ang mga dulo ng pakpak nito at may butas- butas sa mismong pakpak. May hila- hila rin itong mahabang bagay. Tila mahaba at mabigat na patalim, pwedeng isang palakol na malaki.

"Aaaaaaaaaah! Tuloooooooong!" Sigaw ni Regiena saka siya kumaripas ng takbo.

Dinig niya ang hampas ng pakpak ng nilalang sa hangin.

"Diyos ko po! Tulong!!! Ayoko pong mamatay nang hindi man lang ako nakakapagpaalam sa anak ko! Tulong po!" At saka niya natawag ang lahat ng Santo at mga anghel. Paglingon niya ay mas lalo siyang natakot. Nakakapanghilakbot ang itsura ng nilalang. Sira- sira nga at butas- butas ang pakpak nito at puro iyon dugo. Ang hawak nito ay palakol ngang mahaba. Maging ang hawakan ng palakol ay matalim dahilan upang maging duguan pati ang kamay nito. Isa lang ang mata nito. Tila dinukot ang isang mata nito. May bahid pa ng dugo ang kaliwang mata nito. Dahil sa paglingon niyang iyon ay nadapa siya.

"Aaaaah! Aray!" Babangon pa sana siya ngunit pagtingin niya ay sa ibabaw na niya nakalutang ang nilalang. "S- sino ka? Wag mo akong patayin please. Nakikiusap ako. May anak akong dapat buhayin. Ayokong lumaki siya ng walang ina. Parang awa mo na. Wag mo akong patayin. Nakikiusap ako sayo." Saka siya humagulgol.

"Dito bababa ang Mahiwagang Babaylan sa unang gabi ng kabilugan ng buwan. Nag- iwan ka ng mga pagkain na mabubulok. Ibig sabihin ay gusto mo siyang kausapin. Hindi ko hahayaang gambalain mo ang Mahiwagang Babaylan sa kanyang pagbaba sa lupa! Dapat sayo ay mamatay!" Saka nito pinanday sa kanyang leeg ang hawak nitong palakol. Tumalsik din ang mga dugo mula sa kamay nito.

At doon natapos ang buhay ni Regiena bilang isang dating anghel, fallen angel at ngayon bilang isang tao.

.........

The truth runs wild

Like a tear down a cheek

Trying to save face, and daddy heart break

I'm lying through my teeth

This voice inside

Has been eating at me

Trying to replace the love that I fake

With what we both need

The truth runs wild

Like kids on concrete

Trying to sedate, my mind in its cage

And numb what I see

Awake, wide eyed

I'm screaming at me

Trying to keep faith and picture his face

Staring up at me

Without losing a piece of me

How do I get to heaven?

Without changing a part of me

How do I get to heaven?

All my time is wasted

Feeling like my heart's mistaken, oh

So if I'm losing a piece of me

Maybe I don't want heaven

The truth runs wild

Like the rain to the sea

Trying to set straight the lines that I trace

To find some relief

This voice inside

Has been eating at me

Trying to embrace the picture I paint

And colour me free

Without losing a piece of me

How do I get to heaven?

Without changing a part of me

How do I get to heaven?

All my time is wasted

Feeling like my heart's mistaken, oh

So if I'm losing a piece of me

Maybe I don't want heaven

So I'm counting to fifteen

Counting to fifteen, counting to fifteen

So I'm counting to fifteen

Counting to fifteen, counting to fifteen

So I'm counting to fifteen

Counting to fifteen, counting to fifteen

So I'm counting to fifteen

Counting to fifteen, counting to fifteen

Without losing a piece of me

How do I get to heaven?

Without changing a part of me

How do I get to heaven?

All my time is wasted

Feeling like my heart's mistaken, oh

So if I'm losing a piece of me

Maybe I don't want heaven

The truth runs wild

Like a tear down a cheek

..........

It is if everyone dies alone

Does that scare you?

I don't wanna be alone

I look for you

Every day, every night

I close my eyes

From the fear, from the light

As I wander down the avenue, so confused

Guess I'll try and force a smile

Pink lemonade sippin' on a Sunday

Couples holding hands on a runway

They're all posing in a picture frame

Whilst my world's crashing down

Solo shadow on a sidewalk

Just want somebody to die for

Sunshine livin' on a perfect day

While my world's crashing down

I just want somebody to die for

I long for you

Just a touch (does that scare you?)

Of your hand

You don't leave my mind

Lonely days, I'm feeling

Like a fool for dreaming

As I wander down the avenue, so confused

Guess I'll try and force a smile

Pink lemonade sippin' on a Sunday

Couples holding hands on a runway

They're all posing in a picture frame

Whilst my world's crashing down

Solo shadow on a sidewalk

Just want somebody to die for

Sunshine livin' on a perfect day

While my world's crashing down

I just want somebody to die for

I just want somebody to die for (to die for)

I just want somebody to die for

(Does that scare you?)

(I don't wanna be alone)

Pink lemonade sippin' on a Sunday

Couples holding hands on a runway (oh)

They're all posing in a picture frame

Whilst my world's crashing down

Solo shadow on a sidewalk

Just want somebody to die for

Sunshine livin' on a perfect day

While my world's crashing down

I just want somebody to die for

I just want somebody to die for (to die for)