ฮองเฮาพอกลับถึงตำหนัก ก็ระเบิดอารมณ์ได้อย่างเต็มที่ เหตุใดนางงดงามถึงเพียงนี้เขาถึงไม่สนใจ กลับสนใจสตรีที่เพิ่งผ่านพ้นวัยปักปิ่นมาเพียงไม่นาน ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ เพล้ง! ชุดถ้วยชาหล่นแตกกระจายเต็มพื้น นางจะไม่ปล่อยสตรีนางนั้นเอาไว้เด็ดขาด ไม่มีทาง!ต้องเป็นนางที่ได้อยู่เคียงข้างเขา
“แม่นมผินไปจัดการให้ข้าเรื่องหนึ่ง อย่าให้ใครจับได้”
“เพคะ”
เสิ่นฮองเฮาจิกเล็บลงบนมือจนเลือดซิบ นางถูกเลี้ยงและสั่งสอนมาเพื่อให้เป็นฮองเฮา นางไม่มีทางอยู่นิ่งเฉยรอรับโชคชะตา บิดาใช้นางเป็นเครื่องมือทางการเมือง คราวนี้นางขอทำเพื่อตัวเองบ้าง ชีวิตที่อยู่ในวังหลวงปกติก็อยู่อย่างคนไร้ค่า เป็นฮองเฮาแค่เพียงในนาม ฮ่องเต้ไม่เคยเสด็จมาหา หากไม่ลุกขึ้นมาทำเพื่อตัวเอง นางคงนั่งรอแก่ชราตายที่นี่
ณ สำนักเมฆาทมิฬบนภูเขาติงซาน เทพหมื่นพิษเฟยฮุ่ย นางมารบุปผาแดง และจอมเวทย์ลัทธิมารซิ่วเป่า นั่งร่ำสุรากันอย่างสำราญใจ ทั้งสามคน
