HAYAT

5.Bölüm

Ona yararı olacak ufak tüyoları da verdim. Az çok annemin huyundan suyundan bahsettim.

"Annem çok gelenekçi klasik bir annedir bana çok düşkün aman ha suyuna git olur mu ona kendini sevdiremezsen biteriz"

"Tamam anladım kaleyi ıçten fethet diyorsun."

"Hah aynen öyle. Saf, masum görünsen yeter"

Cevap vermedi çevirdim kafamı baktım yola bakıyor bir cevap verir insan. Ne dedik sanki küfür mü ettim?

"Çok büyük bir bok yiyoruz bak Emir bana yardım ettin diye elimden gelen yaparım ama akıl işi değil bilesin. Bak eskort olduğumu biz öğrenirlerse seni mahvederler.

"Sen eskort değilsin artık bir şey olmaz sen korkma."

Cevap vermedi kapının önüne gelince dışarıdan eve baktı

"Oha sizin mi burası amma büyük"

"Bizim ilk kez görmüş gibi tepki verme annemin yanında da"

"İlk kez gördüm alla alla"

"Tamam tamam hadi."

Elimi uzattım önce bana sonra elime baktı ama tuttu elimi.

"Annenin adı ne?

"Yüksel"

Kapıyı çaldık Büşra kapıyı açınca annem de arkasında gözüktü

"Ah paşam hoş geldiniz"

Paşam deyince Hayat kıkırdadı ah anne ah 28 yaşıma geldim hala paşa diyorsun. Şu kıza da madara ediyorsun.

"Annem." Sarılıp öptüm sonra Hayat'a döndü annem

Hayat anneme gülümsedi

"Merhaba efendim." Eğilip annemin elini öptü annem gülümsedi

"Nasılınız Yüksel Teyze. Teyze dedim ama rahatsız olmazsınız değil mi?"

"Ah yok kızım çok sevinirim. İyiyim güzel kızım. Senin adın ne?

O sıra ben "Asu"oda "Hayat"dedi annem garip garip baktı.

"Asu mu Hayat mi?"

Hayat bana baktı sonra anneme döndü. İçeriye doğru geçerken

"Her ikisi Asu'yu kullanmam pek genellikle Hayat"

Elini tuttu annem "İki isminde pek güzel kızım.

"Teşekkür ederim"

Kahvaltı masasına geçtik annem envai çeşit hazırlatmış Hayat tabağına hepsinden koyarken bu kızın iştahı beni şoka uğratıyordu.

"Gözleme enfes olmuş elinize sağlık:

"Ben yapmadım ama afiyet olsun kızım."

"Teşekkür ederim. Babaannemde yapardı hele ıspanaklıyı bir yapardı ki enfes olurdu."

"Babannem mi var aa ne güzel"

"Sizlere ömür üç yıl önce kaybettim."

"Başın sağolsun kızım'

"Allah razı olsun sağolun."

Biraz daha annemle sohbet ettiler iyi gidiyordu ben pek dahil olmuyordum. Ama annemin yüzü çiçek açıyordu. Ne güzel anlaştılar. Hayat suratındaki kocaman gülümseme ile bıcır bıcır anneme bir şeyler anlatıyordu. Annemse aynı gülümseme ifadesi ile onu dinliyordu. Bir ara Hayat için ballı ekmek uzattı yok artık dedim daha kızı yeni tanıyordu.

"Ee oğluşum nasıl tanıştınız bakalım?"

Elini tuttum Hayat'ın gülümsedi.

"Spor salonunda önceden tanışıklık zaten ama ben pek pas vermedim Hayat'a başlarda"

Hayat hiddetle döndü bana baktı. Kaşları Çatıldı ben bıyık altından gülüyordum. Ne o ben mi koştum deseydim peşinden.

"Aa Emir denir mi öyle şey"

Bu kez alttan alır bir tavırla yüreğimi parçalayan o cümleleri kurdu.

"Yok yok haklı baya koştum peşinden çevresinde O kadar hoş, güzel, kültürlü insanlar varken beni tercih etmesi pek olası değildi"

Al işte sanki kendisini küçük görsün diye dedim…

"Yok canım haksızlık etme gayet mükemmel birisin"

Gülümsedi

"Ne iş yapıyorsun kızım?

Göz göze geldik o an bunu konuşmadık hiç konuşmadık hem de ne iş yapıyor diyecektik Allah kahretsin ya ben tam bir şey diyecekken

"Okul öncesi öğretmeniyim ben "

Hah bravo aptal kız başka meslek bulamadın sanki kasiyer satış elemanı bir şey deseydin öğretmenim ne demek. Şimdi ayıkla pirincin taşını.

"Ay maşallah ne güzel. Çocuklarla aran iyi yanı"

Kafa salladı.

"Bayılırım."

"Harika. Ailen nerede kızım ne iş yapıyorlar?"

"Kimsem Yok annem ve babam küçükken ölmüş babannem büyüttü oda üç sene önce öldü dediğim gibi"

"Ay çok üzüldüm evlâdım ama maşallah bak ne güzel yetiştirmişsin kendini bu günlere gelmişsin çok güzel tahsil yapmışsın. Bir başına güçlü olmuşsun kızım"

Ah ah anne kız eskort güçlü falan değil. Neredeyse kendisini 13.kattan atacaktı bu deli. Zaten yalan söyleyip asabımı bozmuştu ama neyse ben sana sorarım küçük yalancı

"Ee paşam sen anlat biraz da pek suskunsun utandın mi?"

"Yok anne ne utanması ya biz Hayat ile çok yeniyiz daha zaten. Birbirimizi tanıma evresinde babamın baskısını biliyorsun bende rica ettim şirinle tanışsın en azından diye"

"En kısa zamanda baban ile de tanışsın"

"Yok Hayatın işleri biraz yoğun şuan o yüzden sıkıştırmayalım kızı."

"Haa tamam oğlum çok açmayın arayı. Büşra kahve yap bize"

Büşra kahveleri yaparken annemde telefon çalınca salondan çıktı

"Kızım sen deli misin ne demeye öğretmenin diyorsun"

"Ne diyorsun sen be. Çekil basımdan"

"Tezgahtarım falan deseydin"

"Aa pinokyo kusura bakma senin kadar profesyonel değilim

"Pinokyo mu ben miyim pinokyo asıl sensin"

Annem gelince sustuk kahveler geldi hızlıca kahveleri içtik. Annemle el ele kol kola şen şakraklar beni resmen unutmuş şekilde sohbet ediyorlardı. Hayır bu kadar hızlı kabul etmiş olamaz. Bu kızda şeytan tüyü mü var? Kimse karşı koyamıyor hatuna. Gerçi güzel alımlı bir kızdı onun etkisi de vardı bence. Beyaz teni, sarı saçları ve mavi gözleriyle zaten ışıldıyordu. Teninde önceki seferlere göre daha az makyaj olmasına rağmen güzeldi. Ayrıca o cıvıl cıvıl enerjisi de etkiliyordu tabi. Asla tabancılık çekmedi hemen anneme bıraktı kendisini. Böyle giderse işim kolay olurdu. Annemlerin yanında içindeki kamyoncu da yok olmuş evimizin hanım kızı moduna geçmişti.

"Biz kalkalım anne"

"Ay otursaydınız keşke"

"Gidelim biz tanıştığıma çok memnun oldum efendim en kısa zamanda görüşmek üzere."

Hayat önden çıkarken annem eliyle süper işareti yaptı oh iyi iyi beğendi ama biraz azar zamanıydı çok şükür arabaya geçince öfkeyle

"Kızım sen manyak mısın ha?"

"Bağırma ulan bana. Ne diyorsun ne yaptık?"

"Bana ulan deyip durma öğretmenim niye diyorsun sen söyleyecek yalan mi kalmadı?

"Ne o öğretmenliği yakıştıramadın mi bana?

"Kızım saçma sapan konuşma. Yetenek gerektirmeyen bilgi gerektirmeyen bir meslek söyleseydin"

"Eskortum deseydim o zaman"

"Hayaaaat"

"Bana bağırma dedim. Öğretmenim ulan ben ne bok yemeye yalan söyleyeyim. Gayette üniversiteyi bitirdim"

"Nasıl ya ama sen?"

Gözleri dolmuş öfkeyle bağırırken kendime kızdım o mavi gözlere yaş düşürdüğüm için. Dudakları titredi bana öfkeyle bağırırken. Hızlıca elinin tersiyle sildi akan yaşları.

"Ha değil mi nasılsa fahişeyim ben kim öğretmenlik kim. Babannem sayesinde okudum mezun oldum babannem ölene kadar orospu değildim sıradan bir kızdım tamam mı? Ailem vardı beni seven birisi vardı öğretmen olacaktım ben kadere bak orospu olduk işte"

"Tamam kusura bakma

"Ne bakacağım ulan kusura durdur şunu ineceğim ben"

"Kızım saçmalama tamam konuşalım işte"

"Konuşacak bir şey yok işte iyi annenle tanıştık yaptık kahvaltımızı"

"Hayat özür dilerim tamam"

"Ya dileme durdur şu arabayı."

Ben arabayı durdurunca öfkeyle indi. Öfkeden gözü dönmüştü.

"Bir daha bana sakın bağırma. Kölen değilim senin unutma bende sana yardım ediyorum. İş ortağıyız. Sahibim değilsin." Dedi kapıyı çarpıp yürümeye başladı.