Duşa girmiş oda ben mutfağa geçip kendime kahve yaptım ve bir iki galeta aldım elime koltukta oturmuş telefonuma bakarken bir yandan galetamı tırtıklıyordum. O sıra.
"Onunla doymazsın yalnız."
Kafamı kaldırıp Emir'e baktım gülümsedim.
"Yeterli."
Yanıma geldi.
"Kendini öldürmeye mi karar verdin?"
"İyiyim ölmem korkma."
Cevap vermedi elimdeki fincanı alıp kahvemden bir yudum aldı ve geri verdi elime. Suskunduk. Konuşmamız mı gerekirdi? Suskunluğu bozmaya hiç niyetim yoktu. O bozdu sessizliği.
"Bak eğer ki az önce olanlar alkol..."
"Alkol etkisi ile değildi."
"Hayat sana böyle bir şey söyledim ben evet ama saçma ve anlamsızdı kabul edeceğini düşünmedim zaten. Kendini kötü ve değersiz hissetmeni istemem."
Değersiz hissetmiyordum yeterince değersiz hissetmeme sebebiyet veren konu var
